Özledim seni.. Çok..
Kokunu duyuyorum.
Yanımda olmanı ne çok isterim demiştim az önce
duydun mu yoksa beni?
Başımı omzuna yaslayacaktım ben
orada ağlayacaktım
huzur ve güvenle.
Ellerinle gözyaşlarımı silecektin sen.
"Ağlama" diyecektin bana.
Ben, daha çok hıçkıracaktım
burnum akıcaktı gözyaşlarımla birlikte,
omzun ıslanacaktı.
Sen şikayet etmeyecektin.
Neden gittin?
Bazen sana o kadar ihtiyacım oluyorki...
Bugün olduğu gibi...
Seni nasıl da özlüyorum
gitmeseydin, daha kalsaydın olmaz mıydı?
Kızıyorum sana bazen!
Karşımda fotoğrafın, konuşuyorum güya seninle.
Beni nasıl yanlız bıraktın
bana bunu nasıl yaptın
beni sıkıntılarla başbaşa, biçare nasıl bırakabildin savunmasız?
Belki söylemek istediklerim vardı, dinlemeden, beklemeden
nasıl gittin?
Bana yardım etmeden, beni susturmadan
Nasıl?
Sonra..
"elinde olsaydı kalırdı" diyorum
bu kez de kendime kızıyorum.
Biliyorum, elinde değildi.
Zamanıydı gitmenin..
Vaktin dolmuştu.
Kokun..
Burdasın biliyorum seni göremesem de
Hep yanımdasın aslında, beni hiç bırakmadın öyle değil mi?
Ve bugün 13 yıl doldu
Yanımdasın ama yoksun
Kokun var ama tenin, sıcaklığın şefkatin..
Seni özledim..
Çok özledim..
Huzur içinde yat..
Bana iyi olan ne varsa onu öğrettin
doğru olmayı, onurlu olmayı, insan olmayı öğrettin.
İyi ki benim babamdın..
İyi ki senin kızın oldum.












