Evdeyim...

Kötüydü arkadaşlar...
Acile giderken hiçbişiyin farkında değildim ama ciddiymiş de...
Hiç aklıma gelmiycek ve hatta düşünemiyeceğim kadar ciddi bir şeymiş...

Beni anlıycağınızı düşünüp bunun ne olduğunu açıklamak istemiyorum , korkuyorum şu an, korkuyorum...

Şu an evdeyim, çok daha iyiyim, taburcu oldum ama tetkiklerim hala devam ediyor, sık sık hastanedeyim yine, sonuç yok henüz ve bu da tedaviye geçilebilmesini erteliyor ne yazık ki.

Bir şeyi çok iyi anladım o da; sağlık 1 saniyelik şeymiş, 1 tek saniyede her şey değişebiliyormuş ve hayat aslında hiç birşeye kendimizi üzmememiz gerektiği kadar kısacıkmış...Ve dostluk böyle günlerde çok daha fazla önem kazanıyormuş...Ne çok dostum varmış, bu insanı mutlu eden bir şeyy, çok mutlu..

Hepinize teşekkür ediyorum...