<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d19222129\x26blogName\x3dZeynep\x27in+G%C3%BCnl%C3%BC%C4%9F%C3%BC\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLACK\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://zeynogun.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3dtr_TR\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://zeynogun.blogspot.com/\x26vt\x3d4594323569834899948', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Zeynepce.Com Zeynep'in Günlüğü

Paylaşacak dostlarınız yoksa, iyi şeylere sahip olmanın zevki yoktur.

Perşembe, Ekim 02, 2008

Veee yine aranızdayım.. Azıcık sıkışır mısınız ben geldimm




Çok şey anlatabilirim, hiçbir şey anlatamayabilirim..
Uzun zaman oldu yazmayalı, yaz(a)mayalı..


Yazabilirdim; yazmak istemedim. İçimde ne varsa o sıralar bende kalsın istedim.. Bende kalmalıydı, hüznümü kendi başıma yaşamalıydım: Zira ben anladım ki aslında her duygu bir başına yaşanıyormuş. Paylaşmak dediğimiz şey sadece anlatmaktan ibaretmiş.

Yokken ben;
Korktum, ağladım, güldüm, koştum, yoruldum, umut ettim, umutsuz oldum, isyan ettim, şükrettim, hüzünlendim, gururlandım, utandım, yalnız hissettim, kalabalıktan sıkıldım, duygulandım, bomboş oldum, koptum, öfkelendim, yatıştım, dibe vurdum, çabaladım, çocuk oldum, büyüdüm, yaşlandım, öldüm, dirildim…

Kısaca, yazamazdım, okuyamazdım arkadaşlar. Hayat elimden kaymak üzereydi ve yeniden yakalamak zorundaydım.

Bugünse, yaşadığımı, hissedebildiğimi, aramızda kilometreler olmasına rağmen, kalplerimizin ne kadar yakın olduğunu bir kez daha anladığım DOSTUM sayesinde fark ettim (Zehrammm sen çok özelsinnn). Bazen telefonunuza gelen kısacık mesajdır silkelenip kendinize gelmenizi sağlayan, ayaklarınızı yerden kesecek kadar huzur dolmanızı sağlayan.....
Baktım ki yaşıyorum, yaşıyormuşum. O zaman yapmam gereken bir tek şey var. Bana verilmiş bu ömrü, son saniyesi ne zamansa, o ana dek hakkıyla, dolu dolu yaşamaya da çalışmak….

Acı çekmekse, ÇEKECEĞİM. Gülmekse, GÜLECEĞİM. Sevmekse SEVECEĞİM. Tükenmeden ama en çok TÜKETMEDEN.

Bir gün göçme zamanı gelecek. GÖÇECEĞİM..
Yanımda maddi hiçbir şey götürme olasılığım yok. AMA YANIMDA GÖTÜRECEĞİM KOSKOCA BİR SEVGİ YUMAĞIM OLACAK. ARKAMDA BİR TEK ŞEY BIRAKACAĞIM. YÜREĞİMİN TAMAMIYLA SEVGİMİ SUNDUĞUM GÜZEL İNSANLARLA YAŞADIĞIM ANILAR… BİR CAN TAŞIDIKLARI ÇOĞU KİŞİ TARAFINDAN UNUTULAN AMA ASLA UNUTMADIĞIM HAYVANLARA SUNABİLDİĞİM BELKİ BİR LOKMA EKMEK, BELKİ BİR YUDUM SU KALACAK..

Ne istiyorsam yaşamaya çalışacağım, mutlu hissetmek için elimden gelen her şeyi yapacağım ama benimle birlikte yaşayan tüm yüreklere de o mutluluğu yaşatmaya çalışarak. Hayatın ne kadar kısa olduğunu, ölmenin ya da bir ömür boyu hissetmeden yaşamak zorunda kalmanın -bir an-dan ibaret olduğunu GÖRDÜM. ANLADIM.

YÜCE TANRIM.. YANIMDA OL VE BANA İSTEDİĞİM ŞEYLERİN HEPSİNİ YAPABİLECEK, BENİ HATIRLADIKLARINDA SEVDİKLERİMİN YÜZLERİNDE TEBESSÜM OLUŞTURABİLECEK, GÜZEL ANILAR BIRAKABİLECEK KADAR ÖMÜR VE SAĞLIK NASİP ET.
VİCDANIM TERTEMİZ ÖLECEĞİM…GERİDE PİŞMANLIKLAR BIRAKMADAN ÖLECEĞİM...



Ben geldim.. Hepinize uğramaya çalışıcam tek tek.. Kaldığım yerden devam edemem belki.. Ama bundan sonrasında buralardayım işte.. Olabildiğim kadar.. Yetebildiğim kadar.. Çünkü burayı seviyorum.. Seviyorsam burada olmalıydım...


<$8orum:

    <$B02 Ekim, 2008rihinde , <$BBlogger öziiylemiş…

    <$BZeynocum inanılmaz mutlu oldum .İyi ki varsın iyi ki döndün, ne iyi ettin . Hep birlikteyiz. Voltranın gücünü oluşturup herşeye göğüs germek için...
    Sen hiç merak etme.Ve lütfen en iyi dilekleri aklından hiç ama hiç çıkarma ...Ölmeyeceğiz , beraberiz.
    Hoşgeldin yeniden :)> <$B 

    <$B02 Ekim, 2008rihinde , <$BBlogger ERDILylemiş…

    <$BZeyno anne hos geldin aramiza.Bayramini ailecek klutlar en güzel günler sizin olsun.> <$B 

    <$B03 Ekim, 2008rihinde , <$BBlogger nillyylemiş…

    <$BHosgeldin. Tam da bir kacgun once onceki yazina sen gelmeyeceksin galiba artik diye yazmisken supriz yapip geri geldin. Hemde hayat dolu bir yaziyla. Boyle bir gaza benimde ihtiyacim vardi. Seninkinden feyz alacagim :)> <$B 

    <$B03 Ekim, 2008rihinde , <$BBlogger Muhabbet Çiçeğiylemiş…

    <$BCanım benim, hoşgeldin. İyi ki döndün geri. Ben herzaman yokladım sayfanı. Acaba dedim geri geldimi.Ara ara yorum bıraktım nerelerdesin diye. Çok sevindim. Umut etmek herşeyden önemli arkadaşım. Sevgiyle kal ve hep buralarda ol emi. Öpüldün.> <$B 

    <$B10 Ekim, 2008rihinde , <$BBlogger yalnızlar kraliçesiylemiş…

    <$Bhadi sıkıştık bak geç en öne.> <$B 

    <$B10 Ekim, 2008rihinde , <$BBlogger zeynoylemiş…

    <$B***ozii
    ***Erdil Baba
    ***Nilly
    ***Muhabbetçiçeği
    ***Yalnızlar kraliçei

    teşekkür ederim hepinize:) Geç de olsa açabildim sayfamı yeniden.. Yazabildiğim kadar burada olmaya çalışacağım. Sizleri yeniden görmek çok güzel..Tekrar teşekkürler...> <$B 

    <$B06 Kasım, 2008rihinde , <$BBlogger merveylemiş…

    <$BNe güzel tekrar dönmüşsünüz tanımıyorum sizi yazılarınızı da ilk defa okuyorum çok mutlu oldum. Kendimden çok şey buldum "Korktum, ağladım, güldüm, koştum, yoruldum, umut ettim, umutsuz oldum, isyan ettim, şükrettim, hüzünlendim, gururlandım, utandım, yalnız hissettim, kalabalıktan sıkıldım, duygulandım, bomboş oldum, koptum, öfkelendim, yatıştım, dibe vurdum, çabaladım, çocuk oldum, büyüdüm, yaşlandım, öldüm, dirildim…"
    Ne kadar yakın bana bu duyguların hepsi ama en başta korktum ızdırap da var ve en acısı bu belkide hala devam ediyo nereye kadar da edicek bilmiyorum. Umut da var ama bi savaş bu kendi benliğm ve geriye kalanların savaşı bunca hengamede doğruyu bulmaya çalışıyorm ama dedim ya korkuyorum...> <$B 

    <$B06 Kasım, 2008rihinde , <$BBlogger zeynoylemiş…

    <$B***Sevgili merve, sayfama hoşgeldin ve her zaman beklerim. Umut olmalı her şeye rağmen.. Umut kalmayınca hiç kalınıyor. Umudun tükenmesin dileğiyle...> <$B 

    <$BYorum Gönder