tag:blogger.com,1999:blog-192221292009-11-27T14:34:34.649+02:00Paylaşacak dostlarınız yoksa, iyi şeylere sahip olmanın zevki yoktur.zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.comBlogger200125tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-28749888044936827612008-12-31T00:05:00.008+02:002008-12-31T01:05:29.004+02:00<span style="font-size:130%;color:#993399;"></span><br /><span style="font-size:180%;">Yazmak istiyorum ama <span style="color:#cc0000;">yazamıyorum</span>. </span><br /><span style="font-size:180%;">Karmakarışık bir </span><br /><span style="font-size:180%;"></span><br /><span style="font-size:180%;">durumdayım. </span><br /><span style="font-size:180%;"><span style="color:#990000;">Yorgunum</span> biraz da.</span><br /><span style="font-size:180%;">Yok yok <span style="color:#cc0000;">bir hayli</span> <span style="color:#990000;">yorgunum</span> .</span><br /><span style="font-size:180%;"></span><br /><span style="font-size:180%;">Gücüm yok sanki. </span><br /><span style="font-size:180%;">Aldığım ilaçlar da serseme döndürdü beni. </span><br /><span style="font-size:180%;"></span><br /><span style="font-size:180%;"><span style="color:#ff6600;">Artık </span><span style="color:#ff6600;">iyileşsem</span> <span style="color:#cc0000;">diyorum</span> bir yandan da. </span><br /><br /><p><span style="font-size:180%;"><span style="color:#3333ff;">En iyisi</span> <span style="color:#660000;">bu blogu okuyan</span>, <span style="color:#000099;">okumayan herkese</span>..</span> </p><p><br /><span style="color:#330099;"><span style="font-size:180%;"><span style="color:#666600;">Tüm dünyaya</span>..</span></span> </p><p><br /><span style="font-size:180%;"><span style="color:#993300;">Yüreklerinden geçen tüm güzelliklerin gerçekleşmesini </span></span></p><p><span style="font-size:180%;"><span style="color:#993300;">diliyorum</span> <span style="color:#cc0000;">yeni yılda</span>.</span></p><p><span style="font-size:180%;"><span style="color:#006600;">Sağlık</span> diliyorum en başta. </span></p><p><span style="font-size:180%;">Onsuz </span></p><p><span style="font-size:180%;">hiçbirşeyin <span style="color:#990000;">anlamı yok</span>.</span></p><p><span style="font-size:180%;"><span style="color:#000099;">Barış</span> diliyorum. <span style="color:#6600cc;">Huzur</span> ve <span style="color:#006600;">mutluluk</span> </span></p><p><span style="font-size:180%;">diliyorum. </span></p><p><span style="font-size:180%;"><span style="color:#cc0000;">Birlik</span> ve <span style="color:#ff6600;">beraberlik</span>, <span style="color:#009900;">kardeşlik</span> diliyorum. </span></p><p><span style="font-size:180%;"><span style="color:#cc0000;">Umutlarını </span></span></p><p><span style="font-size:180%;"><span style="color:#cc0000;">yitirmesin kimse sıkıntılarından dolayı</span>.</span></p><p><span style="font-size:180%;"><span style="color:#6600cc;">Umut</span> hep olmalı.. </span></p><p><span style="font-size:180%;"><span style="color:#6600cc;">Mucizeler</span> hep var.. Biliyorum. </span></p><span style="font-size:180%;"></span><p><br /><span style="font-size:180%;">Mucizeler<span style="color:#cc6600;"> hep</span> var.</span> </p><p><br /><span style="font-size:180%;color:#cc33cc;">Biliyorummmmmmm..</span> </p><p><br /><span style="font-size:180%;"></span><br /><span style="font-size:180%;"><span style="color:#3333ff;">Güle güle</span> <span style="color:#ff6600;">2008</span>! </span></p><p><span style="font-size:180%;">Seni sevmedim ben.. </span></p><p><span style="font-size:180%;"><span style="color:#cc0000;">Kızmak darılmak yok</span> ama</span></p><p><span style="font-size:180%;"><span style="color:#cc0000;">sevmedim</span>.</span></p><p><span style="font-size:180%;">Keşke biraz daha <span style="color:#cc0000;">insaflı</span> olsaydın. </span></p><p><span style="font-size:180%;">Yine de dargın </span></p><p><span style="font-size:180%;">ayrılmayalım hadi!!</span></p><p><span style="font-size:180%;"> <span style="color:#006600;">Giderayak</span> <span style="color:#6600cc;">bi iyilik</span> <span style="color:#006600;">bi güzellik</span> <span style="color:#cc0000;">yap be :)</span> </span></p><p> </p><p><br /><span style="font-size:180%;"></span><br /><span style="font-size:180%;">Veeee</span><br /><span style="font-size:180%;"></span><br /><span style="font-size:180%;"><span style="color:#6600cc;">Haydi 2009</span>!<span style="color:#cc0000;"> sıra sende</span>..</span></p><p><span style="font-size:180%;"><span style="color:#009900;">Güzel bi yıl ol</span> <span style="color:#cc0000;">e mi</span>?? <span style="color:#6600cc;">Herkes için</span>..</span><br /><span style="font-size:180%;"></span><br /></p><span style="font-size:180%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-2874988804493682761?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-77177816583253475652008-11-07T21:01:00.003+02:002008-11-07T23:26:22.662+02:00Kokun..<br />Kokunu duyuyorum.<br />Yanımda olmanı ne çok isterim demiştim az önce<br />duydun mu yoksa beni?<br /><br />Başımı omzuna yaslayacaktım ben<br />orada ağlayacaktım<br />huzur ve güvenle.<br />Ellerinle gözyaşlarımı silecektin sen.<br />"Ağlama" diyecektin bana.<br />Ben, daha çok hıçkıracaktım<br />burnum akıcaktı gözyaşlarımla birlikte,<br />omzun ıslanacaktı.<br />Sen şikayet etmeyecektin.<br /><br />Neden gittin?<br />Bazen sana o kadar ihtiyacım oluyorki...<br />Bugün olduğu gibi...<br /><br />Seni nasıl da özlüyorum<br />gitmeseydin, daha kalsaydın olmaz mıydı?<br /><br />Kızıyorum sana bazen!<br />Karşımda fotoğrafın, konuşuyorum güya seninle.<br />Beni nasıl yanlız bıraktın<br />bana bunu nasıl yaptın<br />beni sıkıntılarla başbaşa, biçare nasıl bırakabildin savunmasız?<br />Belki söylemek istediklerim vardı, dinlemeden, beklemeden<br />nasıl gittin?<br />Bana yardım etmeden, beni susturmadan<br />Nasıl?<br /><br />Sonra..<br />"elinde olsaydı kalırdı" diyorum<br />bu kez de kendime kızıyorum.<br />Biliyorum, elinde değildi.<br />Zamanıydı gitmenin..<br />Vaktin dolmuştu.<br /><br />Kokun..<br />Burdasın biliyorum seni göremesem de<br />Hep yanımdasın aslında, beni hiç bırakmadın öyle değil mi?<br /><br />Ve bugün 13 yıl doldu<br />Yanımdasın ama yoksun<br />Kokun var ama tenin, sıcaklığın şefkatin..<br />Seni özledim..<br />Çok özledim..<br />Huzur içinde yat..<br /><br />Bana iyi olan ne varsa onu öğrettin<br />doğru olmayı, onurlu olmayı, insan olmayı öğrettin.<br /><br />İyi ki benim babamdın..<br />İyi ki senin kızın oldum.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-7717781658325347565?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-90168804094467715502008-10-29T15:33:00.003+02:002008-10-29T15:36:21.318+02:00<div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5262568606210249378" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 150px; CURSOR: hand; HEIGHT: 96px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/SQhmQ9tI0qI/AAAAAAAAAOA/skmMzOQcqJw/s400/cumhuriyet.jpg" border="0" /></div><br /><p> </p><p>Atam bir kez daha teşekkürler.. Ne mutlu Türküm diyene!! Cumhuriyetimizin 85. yılı hepimize kutlu olsun. Bu vatanı seven ve cumhuriyetine sahip çıkan herkese.. Sevmeyen ve yok etmeye çalışanlar da tekrar duysun ki; BU SEVGİ HİÇ BİTMEYECEK SONSUZA DEK YAŞAYACAK. </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-9016880409446771550?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-23370057018650881662008-10-15T22:27:00.003+03:002008-10-15T22:38:28.439+03:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5257467293063771442" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/SPZGpdVM9TI/AAAAAAAAANw/h9r7kFGj7FQ/s320/CA4DVQE3.jpg" border="0" /><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>Bu ara gizli saklı ses kaydetmeye bayılıyor... E bazılarını da dinletiyor :)<br /><br />Sabah dinlettiği diyaloga koptum..<br /><br />Bu diyalogdan önce olanlar şunlardır ; Beyfendinin canı kahvaltıda bir şey pişirmemi ister, özenle pişiririm, sofrayı kurarım.. Ki hastayımdır biraz, tek istediğini yesin diye uğraşmışımdır.<br /><br />Evet gizlice kaydettiği diyalog ayne şöyledir:<br /><br />_Anne ben yemeyeceğim. (gayet sakin söylüyor)<br /><br />_ SENİ ÖLDÜRÜRÜM... (Ne kadar sakin olduğunu siz tahmin edin)<br /><br />Allahım ne kadar vahşi bir cevap vermişim farkında olmadan!!!!!<br /><br />Evet ama siz olsaydınız nasıl bi cevap verirdiniz böyle bir durumda??</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-2337005701865088166?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-39676257415574096042008-10-10T22:29:00.004+03:002008-10-10T22:45:51.379+03:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5255612081454929282" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/SO-vV7hfVYI/AAAAAAAAANo/bIITbi0trWY/s320/%C3%B6zg%C3%BCr.jpg" border="0" /><br /><div></div><br /><div>Misss gibi bir hava var dışarıda..</div><br /><div>Ben evdeyim..</div><br /><div>Çıkmak istemiyorum, "çık bi hava al iyi gelir" sözleri var kulaklarımda hep..</div><br /><div>Oysa canım istemiyor benim dışarı çıkmak..</div><br /><div>Neden ama? </div><br /><div>Küstüm mü ben dışarılara?</div><br /><div>Yoksa zaten hep küs müydüm?</div><br /><div>Balkondan bakıyorum, bir kuş; öyle güzel süzülerek uçuyor ki</div><br /><div>Özgür..</div><br /><div>Dertsiz, tasasız </div><div> </div><div>umurunda mı dünya..</div><br /><div>Derdi , tasası olsaydı uçamazdı ki ağırlıktan</div><br /><div>Değil mi??</div><br /><div></div><br /><div>Hey kuş! söyle bana!</div><br /><div>Nasıldır uçmak??</div><br /><div>Nasıl bir şeydir uçmak? "kuş gibi hafif olmak" deriz biz insanlar</div><br /><div>Söylesene, nasıldır "kuş gibi hafif olmak"</div><br /><div>Uçmak..</div><br /><div>Uçabilmek..</div><br /><div></div><br /><div>Zeyno 10.10.2008</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-3967625741557409604?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-18587080574720561972008-10-02T20:12:00.002+03:002008-10-02T20:18:48.096+03:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5252607166714960274" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/SOUCY3y3WZI/AAAAAAAAANg/8XnVdZ8GVns/s320/CAYNWPQ7.jpg" border="0" /><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>Çok şey anlatabilirim, hiçbir şey anlatamayabilirim..<br />Uzun zaman oldu yazmayalı, yaz(a)mayalı.. </div><br /><div><br />Yazabilirdim; yazmak istemedim. İçimde ne varsa o sıralar bende kalsın istedim.. Bende kalmalıydı, hüznümü kendi başıma yaşamalıydım: Zira ben anladım ki aslında her duygu bir başına yaşanıyormuş. Paylaşmak dediğimiz şey sadece anlatmaktan ibaretmiş.<br /><br />Yokken ben;<br />Korktum, ağladım, güldüm, koştum, yoruldum, umut ettim, umutsuz oldum, isyan ettim, şükrettim, hüzünlendim, gururlandım, utandım, yalnız hissettim, kalabalıktan sıkıldım, duygulandım, bomboş oldum, koptum, öfkelendim, yatıştım, dibe vurdum, çabaladım, çocuk oldum, büyüdüm, yaşlandım, öldüm, dirildim…<br /><br />Kısaca, yazamazdım, okuyamazdım arkadaşlar. Hayat elimden kaymak üzereydi ve yeniden yakalamak zorundaydım.<br /><br />Bugünse, yaşadığımı, hissedebildiğimi, aramızda kilometreler olmasına rağmen, kalplerimizin ne kadar yakın olduğunu bir kez daha anladığım DOSTUM sayesinde fark ettim (Zehrammm sen çok özelsinnn). Bazen telefonunuza gelen kısacık mesajdır silkelenip kendinize gelmenizi sağlayan, ayaklarınızı yerden kesecek kadar huzur dolmanızı sağlayan.....<br />Baktım ki yaşıyorum, yaşıyormuşum. O zaman yapmam gereken bir tek şey var. Bana verilmiş bu ömrü, son saniyesi ne zamansa, o ana dek hakkıyla, dolu dolu yaşamaya da çalışmak….<br /><br />Acı çekmekse, ÇEKECEĞİM. Gülmekse, GÜLECEĞİM. Sevmekse SEVECEĞİM. Tükenmeden ama en çok TÜKETMEDEN.<br /><br />Bir gün göçme zamanı gelecek. GÖÇECEĞİM..<br />Yanımda maddi hiçbir şey götürme olasılığım yok. AMA YANIMDA GÖTÜRECEĞİM KOSKOCA BİR SEVGİ YUMAĞIM OLACAK. ARKAMDA BİR TEK ŞEY BIRAKACAĞIM. YÜREĞİMİN TAMAMIYLA SEVGİMİ SUNDUĞUM GÜZEL İNSANLARLA YAŞADIĞIM ANILAR… BİR CAN TAŞIDIKLARI ÇOĞU KİŞİ TARAFINDAN UNUTULAN AMA ASLA UNUTMADIĞIM HAYVANLARA SUNABİLDİĞİM BELKİ BİR LOKMA EKMEK, BELKİ BİR YUDUM SU KALACAK..<br /><br />Ne istiyorsam yaşamaya çalışacağım, mutlu hissetmek için elimden gelen her şeyi yapacağım ama benimle birlikte yaşayan tüm yüreklere de o mutluluğu yaşatmaya çalışarak. Hayatın ne kadar kısa olduğunu, ölmenin ya da bir ömür boyu hissetmeden yaşamak zorunda kalmanın -bir an-dan ibaret olduğunu GÖRDÜM. ANLADIM.<br /><br />YÜCE TANRIM.. YANIMDA OL VE BANA İSTEDİĞİM ŞEYLERİN HEPSİNİ YAPABİLECEK, BENİ HATIRLADIKLARINDA SEVDİKLERİMİN YÜZLERİNDE TEBESSÜM OLUŞTURABİLECEK, GÜZEL ANILAR BIRAKABİLECEK KADAR ÖMÜR VE SAĞLIK NASİP ET.<br />VİCDANIM TERTEMİZ ÖLECEĞİM…GERİDE PİŞMANLIKLAR BIRAKMADAN ÖLECEĞİM... </div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>Ben geldim.. Hepinize uğramaya çalışıcam tek tek.. Kaldığım yerden devam edemem belki.. Ama bundan sonrasında buralardayım işte.. Olabildiğim kadar.. Yetebildiğim kadar.. Çünkü burayı seviyorum.. Seviyorsam burada olmalıydım...</div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-1858708057472056197?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-75549968222022454072008-05-19T15:58:00.002+03:002008-05-19T16:22:20.628+03:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202078325118931442" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/SDF-rMZ5EfI/AAAAAAAAAMw/hp5kG6bKzNY/s320/anney+%C3%A7i%C3%A7ek.jpg" border="0" /><br /><br /><br />Sen.. miniciğim, küçücüğüm...<br /><br /><br /><br />Ne çabuk büyüdün de şimdi sana bakarken büyüleniyorum, bu mucize işte diyorum, hayatımın mucizesi..<br /><br />Aslında anlatmak istediğim ne çok şey sana var ama kelimeler bazen hiçbirşey oluveriyor hissettiklerin karşısında...<br /><br /><br /><br /><br />Benim o minik parmaklı, kıvır kıvır saçlı bebeğim büyümüş de 18 ine giriyormuş....<br /><br /><br />Neden bu kadar duygusalım bilmiyorum, şu an gözlerim dolu dolu. Birazdan aktı akacak gözyaşımda neler var bilsen...Şükran dolu bir sevinç, huzur ve mutluluk veren bir gurur, girdiğimiz yılın bize getirdiği üzücü şeylerin verdiği hüzün, gelecek için duyulan umut ve güzellikler...<br /><br /><br /><br /><br />Sen, hep gurur duyacağım, varlığından dolayı hep mutlu olacağım, huzur dolu olacağım bi meleksin...Seni bana veren Tanrıma şükürler olsun, nasıl zor, nasıl mucize bir gelişti o gelişin...<br /><br /><br /><br /><br /><br />Demiştim ya ben çok duygusalım şu an.. Senin için her şeyin en iyisini, en güzelini diliyorum, hayat sana çok ama çok güzel günler yaşatsın...Kendini sev, hayatı sev, sevenlerini sev...Ve unutma, herkese hakettiği kadar değer ver, hakettiğinden fazlasını değil; elbette sevdiklerin için bazen fedakarlık yapman gereken anlar olacak ama kendini hiç bir zaman harap etme bebeğim, hayat kendini üzmeye gelmiyor çok fazla...<br /><br /><br /><br /><br /><br />Seni çok seviyorum, iyi ki doğdun, iyi ki bana geldin...<br /><br /><br />Anneeemmmmm, annesinin güzelliiii, canım psikoloğum,tiramisummmm<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-7554996822202245407?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-76417792913606293152008-05-03T19:48:00.002+03:002008-05-04T00:02:42.357+03:00Kötüydü arkadaşlar...<br />Acile giderken hiçbişiyin farkında değildim ama ciddiymiş de...<br />Hiç aklıma gelmiycek ve hatta düşünemiyeceğim kadar ciddi bir şeymiş...<br /><br />Beni anlıycağınızı düşünüp bunun ne olduğunu açıklamak istemiyorum , korkuyorum şu an, korkuyorum...<br /><br />Şu an evdeyim, çok daha iyiyim, taburcu oldum ama tetkiklerim hala devam ediyor, sık sık hastanedeyim yine, sonuç yok henüz ve bu da tedaviye geçilebilmesini erteliyor ne yazık ki.<br /><br />Bir şeyi çok iyi anladım o da; sağlık 1 saniyelik şeymiş, 1 tek saniyede her şey değişebiliyormuş ve hayat aslında hiç birşeye kendimizi üzmememiz gerektiği kadar kısacıkmış...Ve dostluk böyle günlerde çok daha fazla önem kazanıyormuş...Ne çok dostum varmış, bu insanı mutlu eden bir şeyy, çok mutlu..<br /><br />Hepinize teşekkür ediyorum...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-7641779291360629315?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-3926077573422239242008-04-19T13:45:00.002+03:002008-04-19T13:49:31.817+03:00Geçen hafta acil hastaneye kaldırıldım:(( Korkunçtu...Ve hala hastanedenede yatıyorum...Çıkış tarihimse belli deil :( Yorumlarınızı cevaplayamadıım için özür, ama gelince ( umarım her şey yolun da gider) hepinizie cvp yazıcam.. Kendinize çok ii bakınn....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-392607757342223924?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-46854136089335866982008-04-12T13:53:00.002+03:002008-04-12T14:53:20.151+03:00Bu başlık ilköğretimde çocuğu olan herkese tanıdık gelicek eminim.<br /> Tabi tanıdık olmasından ne kadar memnun veliler onu bilemiyorum:)))<br /><br />Şimdi; performans ödevi nedir bi bakalım isterseniz:<br /><br />a-Eğitim konusunda yüzyılın en önemli icadı<br />b-Tüm öğrencilerin özlemle beklediği fırsat, yapmaktan büyük keyif aldıkları bi aktivite<br />c-Velilerinse mutluluktan gözyaşlarına sebep olan bi yük omuzlarında sanki<br />d- Kim düşünüp icad ettiyse her gün dua alan bi konu<br />e- Teslim tarihi çok önceden verilmesine rağmen nedense son dakikaya kadar bitmeyen ve daha bi sürü şık ....<br /><br />Elbette çocuklara sorumluluklar verilmeli, buna karşı değilim, elbette araştırmayı , öğrenebilmeyi anlamalılar ama bunun yolu bu mudur sorguluyorum.....Zaten eğitim sistemimizi hep sorguluyorum :(<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-4685413608933586698?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-72930798956262630422008-04-02T21:29:00.002+03:002008-04-02T22:05:52.100+03:0015 gün oldu yine her gün hastane...<br />Hastanelerin tüm bölümlerini ziyaret ettim nerdeyse...<br />Dr olanlar kızmasın ama dr görmekten ve hastane kokusundan fenalık geldi.<br />Ve şu anda nurtopu gibi iki teşhisim oldu..<br />Sürekli ağrılı bi dönemim oldu, çok zordu, dayanılmazdı...Hala da tam iyileşmiş değilim, artı çok çalışıcam dediğim sınavlarım çok yaklaştı, zar zor da olsa çalışıyorum.<br /><br /> Dua edin benim için iyi geçsin olur mu??<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-7293079895626263042?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-70784439214572045372008-03-20T00:10:00.008+02:002008-03-20T00:23:41.769+02:00<a href="http://www.haberturk.com/haber.asp?id=62018&amp;cat=220&amp;dt=2008/03/19">Habere</a> bir göz atayım demiştim, ki mutlaka yorumları da okurum her zaman. Okudukça gülmekten kırıldım. Milletçe bir şeyler olmuş bize, üşenmeyin siz de okuyun lütfen :))<br /><br /><br />En çok da buna güldüm<br />Misafir<br />19.03.2008 08:53<br />ya bi de kuyruk sokumu ağrısı oluşuyor ki sormayın. yakında -oturmak için - herkes simite benzer bişeyle dolasacak.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-7078443921457204537?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-12053534037715375572008-03-15T19:54:00.003+02:002008-03-15T19:57:11.828+02:00<p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5178028573689941490" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/R9wNjaucjfI/AAAAAAAAAMo/qSNo-FIuc5A/s400/20070921_2_1190394913_sulx.jpg" border="0" /></p><p> </p><p>Canım blogger arkadaşlarım ve diğer okuyucularımmmm!!!!!yeni yazı çıkmıyo benden bari böyle bişiy koyayım dedim:) Sayfam öksüz kaldı ne zamandır...</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-1205353403771537557?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-12830828785358508172008-02-03T18:49:00.000+02:002008-02-03T19:00:31.535+02:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5162799468333471154" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/R6Xyw0SXlbI/AAAAAAAAAMY/id3OI2jPRec/s320/0045.gif" border="0" /><br /><br /><br /><br /><br />Birine ulaşamamak…<br /><br /><br />Bütün yolları, bütün köprüleri kullandığın halde ulaşamamak.<br /><br /><br />Çaresizliğin dibine vurmak, en dibine.<br /><br /><br />Yaklaştıkça uzaklaştığını, mesafenin gitgide açıldığını görmek.<br /><br /><br />Yumruların en büyüğünü boğazında hissetmek.<br /><br /><br />İyi niyetinin en uç noktasını kullanmak ama yine, yine de anlatamamak kendini.<br /><br /><br />Uzadıkça uzayan mesafeden ötürü , içerde bir yerleri çok acımak.<br /><br /><br />Ve pes etmeyip hala hala denemek, denemek, umut etmek, beklemek.<br /><br /><br />Beklemek, beklemek, yine denemek, yine umut etmek, umut etmek.<br /><br /><br />Ve artık kaçınılmaz son mudur?<br /><br /><br /><br /><br />Acıyan yerin büyümesini, daha da acımasını izleyip, çaresizce artık pes etmek.<br /><br /><br />Pes edip, umutları tüketmek.<br /><br /><br />Kim bilir belki de…<br /><br /><br />İnsan ilişkileri ne kadar karmaşık öyle değil mi? Biz insanlar, severiz, kızarız, kırılırız, güleriz, eğleniriz, ağlarız, ağlatırız, tartışırız, kucaklaşırız ama iyisiyle kötüsüyle hep bir iletişim halinde oluruz. Anı biriktiririz bolca, yaşam denen yolculukta. Toplu yaşamda kaçınılmaz bir şeydir bu zaten; iletişim.Peki ya iletişimsizlik, ulaşımsızlık, erişimsizlik adı her ne ise?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-1283082878535850817?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-38738284064624386242008-01-16T23:26:00.000+02:002008-01-16T23:57:25.139+02:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156195949428766034" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/R4585bYCdVI/AAAAAAAAAMQ/3VDmhW0wKNQ/s320/20070807_2_1186489997_t680.jpg" border="0" /><br /><br /><br /><br /><br />Bundan tam 17 yıl önceydi. Yeni evliydik. Çeyizimde iki minicik sepet vardı, hani şu küçük aksesuar şeylerden. Koyacak yer bulamadığımızdan mıdır nedir, duvara astık biz onları. İçlerine de nişan kurdelemizin parçalarını koyup sarkıtmıştım. Tebrik için gelenler eve girişlerinde onlarla karşılaşıyordu, bunlar ne böyle minicik, ne güzel dediklerinde bir gün ağzımdan " <span style="color:#990000;">dilek sepeti onlar</span>" kelimeleri çıkıverdi. Öylesine, düşünmeden söylenen sözlerdendi bu. Tabi duyan biraz gırgırına, biraz ciddiye alarak dilek dilemeye başlamıştı ....<br /><br /><br />Sonra bizim sepetler meşhur olmaya başladı :))<br /><br /><br />Dileği gerçekleşenler vardı ve sayıları az değildi. Şaşkındık, tesadüftü tabi ama yine de güzel tesadüflerdi. Marifetli sepetlerimiz başka bir eve taşınanan kadar duvarımızda kaldı, dilekler dilendi, dilendi, dilendi...Ve hikayeleri böylece bitti.<br /><br /><br />Şimdi bunu neden anlatıyorum size? diyeceksiniz, aklıma düştü öyle birden bire kendileri nedense... Sonra dedim ki içten dilenen şeyler gerçekleşirse madem....<br /><br /><br />İçimden geldi diliyorum....<br /><br />Bu yazımı okuyan herkes için diliyorum...<br /><br />Yazıyı sonuna dek okuyan tüüümmm<br /><br />...sevenler mutlu yaşasınnn<br /><br />...hasta olanlar şifa bulsunn<br /><br />...borcu olanlar bir an önce kurtulsunnn<br /><br />...ayrı olanlar kavuşsunnn<br /><br />...işleri yolunda gitmeyenlerin işleri açılsınnnn<br /><br />...öss ye hazırlananlar istedikleri yeri kazansınnnn<br /><br />...işsiz olanlar iş bulsunnnn<br /><br />...sıkıntısı olanlar feraha kavuşsunnn<br /><br />...kırgınlar küskünler barışsınnnn<br /><br />...parasız olanlar paralansınnn<br /><br />...yorgun olanlar dinlensinnn<br /><br />...çocuk özlemi çekenlerin çocukları olsunnnn<br /><br />...ev sahibi olmak isteyenlerin evleri olsunnn<br /><br />...askerde olanlar hayırlı teskereler alsınnn<br /><br />...evlenmek isteyenler evlensinnnn<br /><br />.......<br /><br />......<br /><br />......<br /><br /><br />Amiiiiiiinn...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-3873828406462438624?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-54349179956353787412008-01-08T19:56:00.000+02:002008-01-08T20:18:24.278+02:00Huzur kokmalı bugün her yer<br /><br />Omzuma çöken bütün yükler, bir bir inmeli bedenimden<br /><br />Karamsar, bunaltan düşünceler tamamen çıkıp gitmeli benden<br /><br />Bir daha gelmemek üzere gitmeli…<br /><br /><br />Öyle bir hafiflemeliyim ki, uçabileceğimi düşünmeliyim<br /><br />Gözlerime ışıltılar konmalı, bakışlarım yumuşacık kalmalı<br /><br />Dudaklarımda hafif bir tebessüm.<br /><br /><br />Bugün…<br /><br />Bugün yeniden doğmuş gibi hissetmeliyim<br /><br />Zincirler kırılmalı birer birer<br /><br />Yürümeli, hatta koşabilmeliyim duraksız<br /><br />Soluğum kesilmeli, derin derin soluklanmalıyım, yine koşmalıyım, yine yine<br /><br />Ama bugün…<br /><br /><br />O ne demiş, bu ne diyecek diye düşünmemeliyim hiç<br /><br />Avazım çıktığı kadar bağırmalıyım, sesim yankılanmalı..<br /><br /><br />Güneşi görebilmeliyim, gözümü kamaştırmalı, gecem sona ermiş olmalı<br /><br />Bahar kokmalı hava, misss gibi,<br /><br />Kuş sesleri gelmeli kulağıma<br /><br />Deniz kenarında bir banka oturmalıyım ya da kayaların üzerine<br /><br /><br /><br />Bir serçenin zarif sıçrayışlarına bakmalıyım, gülümsemeliyim yine<br /><br />Simitçi geçmeli,<br /><br />Sıcacık simitlere elimi uzatmalıyım, çok acıkmışcasına<br /><br />Susamların kokusunu çekmeliyim içime, bir simit, bir peynir, bir çay…<br /><br /><br /><br />Huzurla yemenin tadını duymalıyım, bambaşka bir tat olmalı<br /><br /><br />Bugün her şey huzur kokmalı<br /><br />Olağanüstü bir hafiflik hissetmeliyim<br /><br />Ayaklarım yere basmamalı<br /><br />Bugün…<br /><br />Pırıl pırıl, umut ve sevgi dolmalı bakışlarım, sıcacık, iç ısıtır olmalı<br /><br />Merhaba demeliyim her şeye, yeniden doğmuş gibi…<br /><br />Bugün…<br /><br />Zeyno.2008<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-5434917995635378741?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-37288898351239080052007-12-28T20:05:00.000+02:002007-12-28T20:13:09.307+02:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5149088371419158786" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/R3U8l7-ImQI/AAAAAAAAAL8/H3vbkpE-j5M/s320/DSCN7921.JPG" border="0" /><br /><div>Çocukluğumun sihirli çayı...</div><br /><div>Ne kadar şaşkın olurdum bu görüntüyle. Hele o tam çay ve suyun kesiştiği noktayı içmek nasıl da güzel gelirdi. Heeey gidi çocukluk...</div><br /><div></div><br /><div>Geçenlerde yaptım oğlum da benim kadar şaşkındı. Kızım o kesişme noktasındaki tadı sevdi. Hayat böyle bişiy işte, çocuksun, çocukların olur. Yaşadığın anıları onlarla bi kez daha yaşarsın...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-3728889835123908005?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-91657606185459042802007-12-17T23:17:00.000+02:002007-12-17T23:41:44.694+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/R2btDtD146I/AAAAAAAAALc/FxhpUDBSOZI/s1600-h/LGXCAH6763UCA54E1OJCA7PQ2OUCARY8K5DCA1YFGVLCAB2VHJXCA103FHLCA1TERQACAOFBCJ8CADCS7PECA0H73RGCAV7626UCAK0KBXSCA7AM1DQCAFMCXZQCAVXZ31VCAZ05SN2CADDS9FM.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5145060272208470946" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/R2btDtD146I/AAAAAAAAALc/FxhpUDBSOZI/s320/LGXCAH6763UCA54E1OJCA7PQ2OUCARY8K5DCA1YFGVLCAB2VHJXCA103FHLCA1TERQACAOFBCJ8CADCS7PECA0H73RGCAV7626UCAK0KBXSCA7AM1DQCAFMCXZQCAVXZ31VCAZ05SN2CADDS9FM.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div>Bayram geliyor az kaldı!</div><br /><div><br />Bayramlar, küskünlerin barışması için bir fırsattır derler. Küs olmak, küskünlük huzur vermez insana elbette. İçten içe üzer insanı. Boş vermiş gibi görünülse de; küsen de küsülen de huzursuzdur aslında. </div><br /><div></div><br /><div>Hayat boyu mutlaka küskünlüğünüz olmuştur hepinizin; insanız kırılabiliyoruz, incinebiliyoruz. Ama bu küslüğün ardından yaşanan barışlarınız da olmuştur. Yani, nasıl huzur verir o barışık olma duygusu bilirsiniz. Üzerinizden koca bir yük kalkar sanki, daha bir özgür, daha bir hafif hissedersiniz.</div><br /><div></div><br /><div>Peki insanın kendine olan küskünlüğü?</div><br /><div>Belki de yaşanan en acı küskünlüktür bu. Kendi yaşamınızı, kendi kendinize zehir etmektir belki de. Oysa insan başkalarına bir şekilde kırılmış, öfkelenmiş olsa da kendine asla yapmamalıdır bu kötülüğü. Geriye dönüp baktığında ne hata yapmış olursa olsun, affetmeyi becerebilmelidir. O ağır yükün altından kalkmalıdır bir an önce, özgür kalmalıdır.Yoksa ne yaşamın ne de yaşananların bi tadı kalır.</div><br /><div></div><br /><div>Diyorum ki, bayram geliyor, çok az kaldı. Kim varsa küs olduğunuz lütfen barış için bir adım atın. Affetmenin dayanılmaz huzurunu yaşayın, ya da affedilmenin. Hele ki sözkonusu olan kendinize kızgınlık, kendinize kırgınlıksa, bayramı da beklemeyin, şimdi hemen affedin kendinizi.</div><br /><div></div><br /><div>Herkese şimdiden barış dolu, huzurlu ve mutlu bayramlar olsun diliyorum.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-9165760618545904280?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-67569511090157973732007-12-07T20:00:00.000+02:002007-12-07T20:11:00.166+02:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5141295100361863602" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/R1mMp26GcbI/AAAAAAAAALU/BjIPZoR_bE8/s320/h%C3%BCz%C3%BCnl%C3%BC.jpg" border="0" /><br /><div>Hiç böyle olmamıştı. Hiç yazmaya bu kadar ara vermemiştim. Yazmak istiyorum artıkkkkkkk. Yok beni tutan bir şey var sanki, nedir bu anlamadım. Biri bana geçicek desin, hatta geçti bitti desin ne olur...</div><br /><div></div><br /><div>Sanki konuşamıyorum, tutuldum kaldım. Ne çok şey var anlatmak istediğim ama dilim dönmüyor sanki. Bu durumdan sıkıldım artık, yine yazmak, yine paylaşmak, yine burada olmak istiyorummmmm. Bir şey olmalı aniden çözülüvermeliyim. Zor geliyor böyle blogumun yabancısı gibi karşıdan bakıp bakıp hiç birşey yazmamak , yazamamak. Ama beni ne tutuyor böyle? Neyse artık bıraksa ya...</div><br /><div></div><br /><div>Bırak beni her neysen yazmak istiyorum yine bennnnn...Özledim; yazmayı, okumayı, arkadaşlarımı...Çok özledimmmm.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-6756951109015797373?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-32918534699660659002007-11-13T13:48:00.000+02:002007-11-13T13:50:09.296+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RzmPThMRdFI/AAAAAAAAALM/LkzK5ckj0j8/s1600-h/000jd.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132290815855522898" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RzmPThMRdFI/AAAAAAAAALM/LkzK5ckj0j8/s320/000jd.jpg" border="0" /></a><br /><div><br />Küçük bir çocukken, acımadı ki demek ne kolaymış. Düşüp de kanayan dizine aldırmadan, ayağa kalkıp; yine, yeniden oyuna katılmak…<br />Acıya rağmen, oyuna devam edip, tadını çıkarmak, dünya umurunda olmamak.<br /><br />Ya da havanın olanca soğuğuna rağmen, yağan yağmura rağmen, arada seslenen ebeveynlerimize rağmen, oyunu teketmeden, mola almadan oynayabilmek küçükken…<br /><br />Şimdi büyüdük, düşersek, önce yarayı temizlemekle uğraşıyoruz. Biz temizlemekle meşgulken, hayat denen oyun devam ediyor. Yağmurun dinmesini beklerken, sağdan soldan karışan başka seslere cevap vermekteyken, oyun yine devam ediyor. Sonra bir bakıyoruz ki, çok vakit kaybetmişiz. Oyun bitmek üzere…<br /><br />İçimizde bir burukluk, bir yoksunluk. Ama benim yaram vardı tesellilerinde buluyoruz kendimizi. Oysa temizledik sandığımız yara kanamaya devam ediyor belki. Daha fazla acıyor dizimiz ama yaranın acısı, oyunu(hayatı) kaçırmış olmanın acısından daha hafif kalıyor sanki. İşte o an büyüdüğümüze, büyümüş, bilmiş halimize kızıyoruz. Çocukluğumuza duyduğumuz özlem, bu yüzden duyuluyor belki. Acıya aldırmadan, soğuğa ve yağmura, bize seslenen ebeveynlerimize aldırmadan devam ettiğimiz , tadını çıkardığımız oyunu özlüyoruz belki. Şimdi büyüdük, yarayı temizlemekle uğraşıyoruz ve biz bununla uğraşırken, oyun sona yaklaşıyor, tadını çıkaramadan, keyfini yaşayamadan…</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-3291853469966065900?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-87631270043627154482007-10-22T13:07:00.000+03:002007-10-22T13:46:20.873+03:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5124110173629796770" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/Rxx_DeErUaI/AAAAAAAAAK0/LSvNAGyeMw4/s320/16.jpg" border="0" /><br /><div></div><br /><div>Dayanamadım geldim sevgili blog...Dayanamadım içim acıyor sevgili blog...</div><br /><div></div><br /><div>Daha kaç gün oldu , o yavrucaklar şehit olup toprak altına gireli? Yetmedi kan sarhoşu olmuş lanet mahluklara, yetmedi...</div><br /><div>Bu nasıl bir kindir? nasıl bir öfkedir?canlara nasıl kıyılır anlamıyorum, anlayamam. Anlamak istemiyorum.</div><br /><div></div><br /><div>Ve bu nasıl bir vurdumduymazlıktır artık, nasıl bir bağımlılıktıır anlayamıyorum, anlamak istemiyorum. </div><br /><div></div><br /><div>AKP, CHP, MHP VS. VS HİÇBİRİNİZ UMURUMDA DEĞİLSİNİZ, TIPKI SİZLERİNDE UMURUNUZDA OLMADIĞIMIZ GİBİ.</div><br /><div></div><br /><div>Atam, sen neler söylemiştin bizlere <a href="http://www.mebnet.net/ataturk/genc-hitabe.htm">hitabende</a>,(lütfen bir kez daha okuyun) aynısı işte bak ! Peki ne yapıyoruz biz? Biz ne yapıyoruz ? </div><br /><div></div><br /><div>Üç kuruşluk mahlukların alay konusu olduk, bu kadar mıyız , bu muyuz?Bu muyduk ki biz?</div><br /><div></div><br /><div>İçim acıyor, içlerimiz acıyor, ateş düştüğü yeri yaktı yine. Nice anneler "vatan sağolsun" dedi yüreğine taş bastı yine. Nice yavrucaklar "baba" diyemeyecek yine. Nice hayaller yalan oldu gitti yine.</div><br /><div></div><br /><div>Ne zamana kadar???????????????????</div><br /><div></div><br /><div>Ne zaman bitecek?????????????</div><br /><div></div><br /><div>Bu muyuz biz? Bu kadar mıyız biz?</div><div> </div><div>Bir şey yapmalı, hemen yapmalı...</div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-8763127004362715448?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-43113159588656802252007-09-26T19:31:00.000+03:002007-09-26T19:38:33.248+03:00<strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"><br />yazmak </span></strong> gelmiyor içimden...<br /><br /><span style="font-size:180%;color:#3366ff;">okumak da</span>...<br /><br />O yüzden ...<br /><br /><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">Bİ SÜRE MOLA...</span><br /><span style="font-size:180%;color:#6600cc;">kendinize iyi bakın arkadaşlar...</span><br /><span style="font-size:180%;color:#6600cc;">sayfama da...</span><br /><span style="font-size:180%;color:#6600cc;"></span><br /><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">UMARIM EN KISA ZAMANDA GELE<span style="color:#ff6600;">BİLİRİM </span> BEN...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-4311315958865680225?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-35091226621169091772007-09-16T22:02:00.000+03:002007-09-26T19:30:55.630+03:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5110881759306475058" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/Ru1_4ah8ZjI/AAAAAAAAAKs/wPJt_SVGXXY/s320/yanl%C4%B1z.jpg" border="0" /><br /><br /><br /><br /><span style="color:#cc0000;">Ben babamı özledim:(((((</span><br /><br /><br /><br /><span style="color:#cc0000;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-3509122662116909177?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-56079336218274164002007-09-10T22:35:00.000+03:002007-09-10T23:23:51.981+03:00Dün İzmir'in kurtuluş günüydü. Fener alayı ve konseri izlemeye gitmiştik geçen yıl da.Candan Erçetin muhteşem bir konser vermişti o zaman . Bu kadın, Sezen Aksu dan sonra ikinci sırada yer etmiş bende. Tek kelimeyle muhteşemdi, süperdi...Bkz geçen yıl ki post.<br /><br />Kızım bu yıl Kenan Doğulu gelecekmiş dediğinde pek de sevinmedim açıkçası. Zira tarzı, şarkıları benim zevkime hitab etmiyor, repertuvarında bir tek Onuncu Yıl marşı var sevebildiğim :)<br /><br />Neyse gelelim akşamki fener alayı ve devamına. Bize eşimin kuzeni de eşlik etmişti, hatta eşim arabaya park yeri bulana dek, biz kalabalığın arasında yerimizi bulmuştuk. Ta ki ben kendimi kaybetmeyi başarana kadar. Evet kayboldum yemin ederim. Cep telefonları da o ara çekmeyince eyvahh dedim buluşamayacağız !!! Bir taraftan kalabalığın arasında onları bulmaya çalışırken, diğer taraftan da ha bire fotoğraf çekiyorum ( ki sonra bunun için bana bayağı bi kızacaklar) Merak etmeyin sonunda buluştuk ama ne ne buluşma :)))<br /><br />Kıyaslamaya çok girdim ama son bu, söz. Geçen yıl oldukça seviyeli bi topluluk vardı, tuhaf taşkınlıklar yapan birileri yoktu. Ne yazık ki bu kez tam da yanıbaşımızda alkol duvarını aşmış 3 genç, o ortamda sadece kendileri varmışcasına, bildikleri tüm küfürleri savuruyorlardı ortalığa.<br /><br />Bir kaç uyarı aldıktan sonra sustular. Konser başladı...Açılış parçası Onuncu Yıl marşı idi (benim için), hemen de havaya girmiş, kaptırmıştım kendimi. Ama bilmediğim bir şey vardı...<br /><br /> Bu Kenan kardeşimize kızlar ha bire tüm cırtlak ses tonlarıyla "Kenaaannn benimle evvvleeeen" diye bağıracaklardı:))))) Allahım o ne ses yarabbim? İnsanın evleneceği varsa da vazgeçer, yapmayın kızlar böyle ...<br /><br />Neyse tam kızlar sakinleşmişti, Kenan kardeşin bi şarkısı var hani sensiz olmaz filan gibi sözleri olan. İşte tam bu sensiz olmaz kısmında yan tarafımızdaki, 3 lü alkol komalı guruptan bir böğürtü şeklinde (lütfen bu sesi hayal edin) " Arifeeeeeeee sensiz olmazzz, Arifeeeeee..."<br />Allahım Arife nerdesin gel sustur şunları, Arifeeee allahaşkına gel...<br /><br />Onlar sustu, Kenaaaaaan benimle evleeeeenler başladı, velhasıl kelam biz bu yıl hiç keyif almadık organizasyondan. Kenan Doğulu hiç sarmadı, belki sevenleri için müthişti bilemiyorum...<br /><br />Lütfen erken bitsin diye aklımdan geçiriyordum ki, Kenan evlenmek isteyenlerden korkup çabuk kaçtı. Biz de dönüş yolunda birer waffle ziyafeti verdik kendimize. Gecenin en keyifli yanı buydu sanırım...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-5607933621827416400?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-17519402402604779782007-09-06T17:10:00.000+03:002007-09-06T17:43:46.304+03:00"Bunun ne kadar korkunç bir şey olduğunu bilir misin? Yüreğimin yap dediğini, aklım yapma der. Aklımın soylu bulduğu, yüreğimce dalkavukluktur; yüreğimin doğru bulduğuysa aklımca suç. Bir yanım bahar rüzgarı gibi uçarı, tez canlıdır, öteki yanım kış soğuğu gibi katı, ağır kanlıdır. Bir yanım içimden gelen seslere kulak verir, öteki yanım, öğrendiklerime, bildiklerime.<br /> Ben yıllarca bedenimde aynı yöne bakıp farklı şeyler gören iki insan taşıdım, iki insanın isteklerini aynı anda yerine getirmeye çalıştım. İşin kötüsü ne tümüyle biri, ne de öteki olabildim. İkisi arasında bocalayıp durdum..."<br /><br />Az önce okuduğunuz satırlar Patasana adlı kitaptan, okurken altını çizmişim!!! Demek ki bu satırlarda duraksamışım, kitabın cümleleri içinde kaybolurken, burada tekrar başa dönüp okumuşum!! Belki siz de yapıyorsunuzdur? Kitap okurken bazı satırların altını çiziyorsunuzdur.<br /><br />Soruyorum şimdi, hiç Patasana gibi hissettiniz mi?<br />Ya da şu anda, "ah işte tam ben" gibi bir düşünce geçirdiniz mi aklınızdan? <br />Zor değil mi?<br />İnsanın hayatını cehenneme çevirir...<br />Akıl ve yürek çoğu zaman aynı şeyi söylemiyor sanırım. İstemeseniz de böyle oluyor. İster aklınızı, ister yüreğinizi dinleyin, hangisini seçerseniz seçin, bir şekilde aklınız diğerinde kalıyor, bocalıyorsunuz.<br /><br />Tıpkı Patasana gibi...<br /><br />Patasana<br />Ahmet Ümit<br />Roman<br />Doğan Kitap<br />402 sayfa.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-1751940240260477978?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com10