tag:blogger.com,1999:blog-192221292011-12-08T21:20:58.078+02:00Paylaşacak dostlarınız yoksa, iyi şeylere sahip olmanın zevki yoktur.zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.comBlogger2001100tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-28749888044936827612008-12-31T00:05:00.008+02:002008-12-31T01:05:29.004+02:00<span style="font-size:130%;color:#993399;"></span><br /><span style="font-size:180%;">Yazmak istiyorum ama <span style="color:#cc0000;">yazamıyorum</span>. </span><br /><span style="font-size:180%;">Karmakarışık bir </span><br /><span style="font-size:180%;"></span><br /><span style="font-size:180%;">durumdayım. </span><br /><span style="font-size:180%;"><span style="color:#990000;">Yorgunum</span> biraz da.</span><br /><span style="font-size:180%;">Yok yok <span style="color:#cc0000;">bir hayli</span> <span style="color:#990000;">yorgunum</span> .</span><br /><span style="font-size:180%;"></span><br /><span style="font-size:180%;">Gücüm yok sanki. </span><br /><span style="font-size:180%;">Aldığım ilaçlar da serseme döndürdü beni. </span><br /><span style="font-size:180%;"></span><br /><span style="font-size:180%;"><span style="color:#ff6600;">Artık </span><span style="color:#ff6600;">iyileşsem</span> <span style="color:#cc0000;">diyorum</span> bir yandan da. </span><br /><br /><p><span style="font-size:180%;"><span style="color:#3333ff;">En iyisi</span> <span style="color:#660000;">bu blogu okuyan</span>, <span style="color:#000099;">okumayan herkese</span>..</span> </p><p><br /><span style="color:#330099;"><span style="font-size:180%;"><span style="color:#666600;">Tüm dünyaya</span>..</span></span> </p><p><br /><span style="font-size:180%;"><span style="color:#993300;">Yüreklerinden geçen tüm güzelliklerin gerçekleşmesini </span></span></p><p><span style="font-size:180%;"><span style="color:#993300;">diliyorum</span> <span style="color:#cc0000;">yeni yılda</span>.</span></p><p><span style="font-size:180%;"><span style="color:#006600;">Sağlık</span> diliyorum en başta. </span></p><p><span style="font-size:180%;">Onsuz </span></p><p><span style="font-size:180%;">hiçbirşeyin <span style="color:#990000;">anlamı yok</span>.</span></p><p><span style="font-size:180%;"><span style="color:#000099;">Barış</span> diliyorum. <span style="color:#6600cc;">Huzur</span> ve <span style="color:#006600;">mutluluk</span> </span></p><p><span style="font-size:180%;">diliyorum. </span></p><p><span style="font-size:180%;"><span style="color:#cc0000;">Birlik</span> ve <span style="color:#ff6600;">beraberlik</span>, <span style="color:#009900;">kardeşlik</span> diliyorum. </span></p><p><span style="font-size:180%;"><span style="color:#cc0000;">Umutlarını </span></span></p><p><span style="font-size:180%;"><span style="color:#cc0000;">yitirmesin kimse sıkıntılarından dolayı</span>.</span></p><p><span style="font-size:180%;"><span style="color:#6600cc;">Umut</span> hep olmalı.. </span></p><p><span style="font-size:180%;"><span style="color:#6600cc;">Mucizeler</span> hep var.. Biliyorum. </span></p><span style="font-size:180%;"></span><p><br /><span style="font-size:180%;">Mucizeler<span style="color:#cc6600;"> hep</span> var.</span> </p><p><br /><span style="font-size:180%;color:#cc33cc;">Biliyorummmmmmm..</span> </p><p><br /><span style="font-size:180%;"></span><br /><span style="font-size:180%;"><span style="color:#3333ff;">Güle güle</span> <span style="color:#ff6600;">2008</span>! </span></p><p><span style="font-size:180%;">Seni sevmedim ben.. </span></p><p><span style="font-size:180%;"><span style="color:#cc0000;">Kızmak darılmak yok</span> ama</span></p><p><span style="font-size:180%;"><span style="color:#cc0000;">sevmedim</span>.</span></p><p><span style="font-size:180%;">Keşke biraz daha <span style="color:#cc0000;">insaflı</span> olsaydın. </span></p><p><span style="font-size:180%;">Yine de dargın </span></p><p><span style="font-size:180%;">ayrılmayalım hadi!!</span></p><p><span style="font-size:180%;"> <span style="color:#006600;">Giderayak</span> <span style="color:#6600cc;">bi iyilik</span> <span style="color:#006600;">bi güzellik</span> <span style="color:#cc0000;">yap be :)</span> </span></p><p> </p><p><br /><span style="font-size:180%;"></span><br /><span style="font-size:180%;">Veeee</span><br /><span style="font-size:180%;"></span><br /><span style="font-size:180%;"><span style="color:#6600cc;">Haydi 2009</span>!<span style="color:#cc0000;"> sıra sende</span>..</span></p><p><span style="font-size:180%;"><span style="color:#009900;">Güzel bi yıl ol</span> <span style="color:#cc0000;">e mi</span>?? <span style="color:#6600cc;">Herkes için</span>..</span><br /><span style="font-size:180%;"></span><br /></p><span style="font-size:180%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-2874988804493682761?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-77177816583253475652008-11-07T21:01:00.003+02:002008-11-07T23:26:22.662+02:00Kokun..<br />Kokunu duyuyorum.<br />Yanımda olmanı ne çok isterim demiştim az önce<br />duydun mu yoksa beni?<br /><br />Başımı omzuna yaslayacaktım ben<br />orada ağlayacaktım<br />huzur ve güvenle.<br />Ellerinle gözyaşlarımı silecektin sen.<br />"Ağlama" diyecektin bana.<br />Ben, daha çok hıçkıracaktım<br />burnum akıcaktı gözyaşlarımla birlikte,<br />omzun ıslanacaktı.<br />Sen şikayet etmeyecektin.<br /><br />Neden gittin?<br />Bazen sana o kadar ihtiyacım oluyorki...<br />Bugün olduğu gibi...<br /><br />Seni nasıl da özlüyorum<br />gitmeseydin, daha kalsaydın olmaz mıydı?<br /><br />Kızıyorum sana bazen!<br />Karşımda fotoğrafın, konuşuyorum güya seninle.<br />Beni nasıl yanlız bıraktın<br />bana bunu nasıl yaptın<br />beni sıkıntılarla başbaşa, biçare nasıl bırakabildin savunmasız?<br />Belki söylemek istediklerim vardı, dinlemeden, beklemeden<br />nasıl gittin?<br />Bana yardım etmeden, beni susturmadan<br />Nasıl?<br /><br />Sonra..<br />"elinde olsaydı kalırdı" diyorum<br />bu kez de kendime kızıyorum.<br />Biliyorum, elinde değildi.<br />Zamanıydı gitmenin..<br />Vaktin dolmuştu.<br /><br />Kokun..<br />Burdasın biliyorum seni göremesem de<br />Hep yanımdasın aslında, beni hiç bırakmadın öyle değil mi?<br /><br />Ve bugün 13 yıl doldu<br />Yanımdasın ama yoksun<br />Kokun var ama tenin, sıcaklığın şefkatin..<br />Seni özledim..<br />Çok özledim..<br />Huzur içinde yat..<br /><br />Bana iyi olan ne varsa onu öğrettin<br />doğru olmayı, onurlu olmayı, insan olmayı öğrettin.<br /><br />İyi ki benim babamdın..<br />İyi ki senin kızın oldum.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-7717781658325347565?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-90168804094467715502008-10-29T15:33:00.003+02:002008-10-29T15:36:21.318+02:00<div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5262568606210249378" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 150px; CURSOR: hand; HEIGHT: 96px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/SQhmQ9tI0qI/AAAAAAAAAOA/skmMzOQcqJw/s400/cumhuriyet.jpg" border="0" /></div><br /><p> </p><p>Atam bir kez daha teşekkürler.. Ne mutlu Türküm diyene!! Cumhuriyetimizin 85. yılı hepimize kutlu olsun. Bu vatanı seven ve cumhuriyetine sahip çıkan herkese.. Sevmeyen ve yok etmeye çalışanlar da tekrar duysun ki; BU SEVGİ HİÇ BİTMEYECEK SONSUZA DEK YAŞAYACAK. </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-9016880409446771550?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-23370057018650881662008-10-15T22:27:00.003+03:002008-10-15T22:38:28.439+03:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5257467293063771442" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/SPZGpdVM9TI/AAAAAAAAANw/h9r7kFGj7FQ/s320/CA4DVQE3.jpg" border="0" /><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>Bu ara gizli saklı ses kaydetmeye bayılıyor... E bazılarını da dinletiyor :)<br /><br />Sabah dinlettiği diyaloga koptum..<br /><br />Bu diyalogdan önce olanlar şunlardır ; Beyfendinin canı kahvaltıda bir şey pişirmemi ister, özenle pişiririm, sofrayı kurarım.. Ki hastayımdır biraz, tek istediğini yesin diye uğraşmışımdır.<br /><br />Evet gizlice kaydettiği diyalog ayne şöyledir:<br /><br />_Anne ben yemeyeceğim. (gayet sakin söylüyor)<br /><br />_ SENİ ÖLDÜRÜRÜM... (Ne kadar sakin olduğunu siz tahmin edin)<br /><br />Allahım ne kadar vahşi bir cevap vermişim farkında olmadan!!!!!<br /><br />Evet ama siz olsaydınız nasıl bi cevap verirdiniz böyle bir durumda??</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-2337005701865088166?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-39676257415574096042008-10-10T22:29:00.004+03:002008-10-10T22:45:51.379+03:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5255612081454929282" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/SO-vV7hfVYI/AAAAAAAAANo/bIITbi0trWY/s320/%C3%B6zg%C3%BCr.jpg" border="0" /><br /><div></div><br /><div>Misss gibi bir hava var dışarıda..</div><br /><div>Ben evdeyim..</div><br /><div>Çıkmak istemiyorum, "çık bi hava al iyi gelir" sözleri var kulaklarımda hep..</div><br /><div>Oysa canım istemiyor benim dışarı çıkmak..</div><br /><div>Neden ama? </div><br /><div>Küstüm mü ben dışarılara?</div><br /><div>Yoksa zaten hep küs müydüm?</div><br /><div>Balkondan bakıyorum, bir kuş; öyle güzel süzülerek uçuyor ki</div><br /><div>Özgür..</div><br /><div>Dertsiz, tasasız </div><div> </div><div>umurunda mı dünya..</div><br /><div>Derdi , tasası olsaydı uçamazdı ki ağırlıktan</div><br /><div>Değil mi??</div><br /><div></div><br /><div>Hey kuş! söyle bana!</div><br /><div>Nasıldır uçmak??</div><br /><div>Nasıl bir şeydir uçmak? "kuş gibi hafif olmak" deriz biz insanlar</div><br /><div>Söylesene, nasıldır "kuş gibi hafif olmak"</div><br /><div>Uçmak..</div><br /><div>Uçabilmek..</div><br /><div></div><br /><div>Zeyno 10.10.2008</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-3967625741557409604?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-18587080574720561972008-10-02T20:12:00.002+03:002008-10-02T20:18:48.096+03:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5252607166714960274" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/SOUCY3y3WZI/AAAAAAAAANg/8XnVdZ8GVns/s320/CAYNWPQ7.jpg" border="0" /><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>Çok şey anlatabilirim, hiçbir şey anlatamayabilirim..<br />Uzun zaman oldu yazmayalı, yaz(a)mayalı.. </div><br /><div><br />Yazabilirdim; yazmak istemedim. İçimde ne varsa o sıralar bende kalsın istedim.. Bende kalmalıydı, hüznümü kendi başıma yaşamalıydım: Zira ben anladım ki aslında her duygu bir başına yaşanıyormuş. Paylaşmak dediğimiz şey sadece anlatmaktan ibaretmiş.<br /><br />Yokken ben;<br />Korktum, ağladım, güldüm, koştum, yoruldum, umut ettim, umutsuz oldum, isyan ettim, şükrettim, hüzünlendim, gururlandım, utandım, yalnız hissettim, kalabalıktan sıkıldım, duygulandım, bomboş oldum, koptum, öfkelendim, yatıştım, dibe vurdum, çabaladım, çocuk oldum, büyüdüm, yaşlandım, öldüm, dirildim…<br /><br />Kısaca, yazamazdım, okuyamazdım arkadaşlar. Hayat elimden kaymak üzereydi ve yeniden yakalamak zorundaydım.<br /><br />Bugünse, yaşadığımı, hissedebildiğimi, aramızda kilometreler olmasına rağmen, kalplerimizin ne kadar yakın olduğunu bir kez daha anladığım DOSTUM sayesinde fark ettim (Zehrammm sen çok özelsinnn). Bazen telefonunuza gelen kısacık mesajdır silkelenip kendinize gelmenizi sağlayan, ayaklarınızı yerden kesecek kadar huzur dolmanızı sağlayan.....<br />Baktım ki yaşıyorum, yaşıyormuşum. O zaman yapmam gereken bir tek şey var. Bana verilmiş bu ömrü, son saniyesi ne zamansa, o ana dek hakkıyla, dolu dolu yaşamaya da çalışmak….<br /><br />Acı çekmekse, ÇEKECEĞİM. Gülmekse, GÜLECEĞİM. Sevmekse SEVECEĞİM. Tükenmeden ama en çok TÜKETMEDEN.<br /><br />Bir gün göçme zamanı gelecek. GÖÇECEĞİM..<br />Yanımda maddi hiçbir şey götürme olasılığım yok. AMA YANIMDA GÖTÜRECEĞİM KOSKOCA BİR SEVGİ YUMAĞIM OLACAK. ARKAMDA BİR TEK ŞEY BIRAKACAĞIM. YÜREĞİMİN TAMAMIYLA SEVGİMİ SUNDUĞUM GÜZEL İNSANLARLA YAŞADIĞIM ANILAR… BİR CAN TAŞIDIKLARI ÇOĞU KİŞİ TARAFINDAN UNUTULAN AMA ASLA UNUTMADIĞIM HAYVANLARA SUNABİLDİĞİM BELKİ BİR LOKMA EKMEK, BELKİ BİR YUDUM SU KALACAK..<br /><br />Ne istiyorsam yaşamaya çalışacağım, mutlu hissetmek için elimden gelen her şeyi yapacağım ama benimle birlikte yaşayan tüm yüreklere de o mutluluğu yaşatmaya çalışarak. Hayatın ne kadar kısa olduğunu, ölmenin ya da bir ömür boyu hissetmeden yaşamak zorunda kalmanın -bir an-dan ibaret olduğunu GÖRDÜM. ANLADIM.<br /><br />YÜCE TANRIM.. YANIMDA OL VE BANA İSTEDİĞİM ŞEYLERİN HEPSİNİ YAPABİLECEK, BENİ HATIRLADIKLARINDA SEVDİKLERİMİN YÜZLERİNDE TEBESSÜM OLUŞTURABİLECEK, GÜZEL ANILAR BIRAKABİLECEK KADAR ÖMÜR VE SAĞLIK NASİP ET.<br />VİCDANIM TERTEMİZ ÖLECEĞİM…GERİDE PİŞMANLIKLAR BIRAKMADAN ÖLECEĞİM... </div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>Ben geldim.. Hepinize uğramaya çalışıcam tek tek.. Kaldığım yerden devam edemem belki.. Ama bundan sonrasında buralardayım işte.. Olabildiğim kadar.. Yetebildiğim kadar.. Çünkü burayı seviyorum.. Seviyorsam burada olmalıydım...</div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-1858708057472056197?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-75549968222022454072008-05-19T15:58:00.002+03:002008-05-19T16:22:20.628+03:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202078325118931442" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/SDF-rMZ5EfI/AAAAAAAAAMw/hp5kG6bKzNY/s320/anney+%C3%A7i%C3%A7ek.jpg" border="0" /><br /><br /><br />Sen.. miniciğim, küçücüğüm...<br /><br /><br /><br />Ne çabuk büyüdün de şimdi sana bakarken büyüleniyorum, bu mucize işte diyorum, hayatımın mucizesi..<br /><br />Aslında anlatmak istediğim ne çok şey sana var ama kelimeler bazen hiçbirşey oluveriyor hissettiklerin karşısında...<br /><br /><br /><br /><br />Benim o minik parmaklı, kıvır kıvır saçlı bebeğim büyümüş de 18 ine giriyormuş....<br /><br /><br />Neden bu kadar duygusalım bilmiyorum, şu an gözlerim dolu dolu. Birazdan aktı akacak gözyaşımda neler var bilsen...Şükran dolu bir sevinç, huzur ve mutluluk veren bir gurur, girdiğimiz yılın bize getirdiği üzücü şeylerin verdiği hüzün, gelecek için duyulan umut ve güzellikler...<br /><br /><br /><br /><br />Sen, hep gurur duyacağım, varlığından dolayı hep mutlu olacağım, huzur dolu olacağım bi meleksin...Seni bana veren Tanrıma şükürler olsun, nasıl zor, nasıl mucize bir gelişti o gelişin...<br /><br /><br /><br /><br /><br />Demiştim ya ben çok duygusalım şu an.. Senin için her şeyin en iyisini, en güzelini diliyorum, hayat sana çok ama çok güzel günler yaşatsın...Kendini sev, hayatı sev, sevenlerini sev...Ve unutma, herkese hakettiği kadar değer ver, hakettiğinden fazlasını değil; elbette sevdiklerin için bazen fedakarlık yapman gereken anlar olacak ama kendini hiç bir zaman harap etme bebeğim, hayat kendini üzmeye gelmiyor çok fazla...<br /><br /><br /><br /><br /><br />Seni çok seviyorum, iyi ki doğdun, iyi ki bana geldin...<br /><br /><br />Anneeemmmmm, annesinin güzelliiii, canım psikoloğum,tiramisummmm<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-7554996822202245407?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-76417792913606293152008-05-03T19:48:00.002+03:002008-05-04T00:02:42.357+03:00Kötüydü arkadaşlar...<br />Acile giderken hiçbişiyin farkında değildim ama ciddiymiş de...<br />Hiç aklıma gelmiycek ve hatta düşünemiyeceğim kadar ciddi bir şeymiş...<br /><br />Beni anlıycağınızı düşünüp bunun ne olduğunu açıklamak istemiyorum , korkuyorum şu an, korkuyorum...<br /><br />Şu an evdeyim, çok daha iyiyim, taburcu oldum ama tetkiklerim hala devam ediyor, sık sık hastanedeyim yine, sonuç yok henüz ve bu da tedaviye geçilebilmesini erteliyor ne yazık ki.<br /><br />Bir şeyi çok iyi anladım o da; sağlık 1 saniyelik şeymiş, 1 tek saniyede her şey değişebiliyormuş ve hayat aslında hiç birşeye kendimizi üzmememiz gerektiği kadar kısacıkmış...Ve dostluk böyle günlerde çok daha fazla önem kazanıyormuş...Ne çok dostum varmış, bu insanı mutlu eden bir şeyy, çok mutlu..<br /><br />Hepinize teşekkür ediyorum...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-7641779291360629315?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-3926077573422239242008-04-19T13:45:00.002+03:002008-04-19T13:49:31.817+03:00Geçen hafta acil hastaneye kaldırıldım:(( Korkunçtu...Ve hala hastanedenede yatıyorum...Çıkış tarihimse belli deil :( Yorumlarınızı cevaplayamadıım için özür, ama gelince ( umarım her şey yolun da gider) hepinizie cvp yazıcam.. Kendinize çok ii bakınn....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-392607757342223924?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-46854136089335866982008-04-12T13:53:00.002+03:002008-04-12T14:53:20.151+03:00Bu başlık ilköğretimde çocuğu olan herkese tanıdık gelicek eminim.<br /> Tabi tanıdık olmasından ne kadar memnun veliler onu bilemiyorum:)))<br /><br />Şimdi; performans ödevi nedir bi bakalım isterseniz:<br /><br />a-Eğitim konusunda yüzyılın en önemli icadı<br />b-Tüm öğrencilerin özlemle beklediği fırsat, yapmaktan büyük keyif aldıkları bi aktivite<br />c-Velilerinse mutluluktan gözyaşlarına sebep olan bi yük omuzlarında sanki<br />d- Kim düşünüp icad ettiyse her gün dua alan bi konu<br />e- Teslim tarihi çok önceden verilmesine rağmen nedense son dakikaya kadar bitmeyen ve daha bi sürü şık ....<br /><br />Elbette çocuklara sorumluluklar verilmeli, buna karşı değilim, elbette araştırmayı , öğrenebilmeyi anlamalılar ama bunun yolu bu mudur sorguluyorum.....Zaten eğitim sistemimizi hep sorguluyorum :(<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-4685413608933586698?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-72930798956262630422008-04-02T21:29:00.002+03:002008-04-02T22:05:52.100+03:0015 gün oldu yine her gün hastane...<br />Hastanelerin tüm bölümlerini ziyaret ettim nerdeyse...<br />Dr olanlar kızmasın ama dr görmekten ve hastane kokusundan fenalık geldi.<br />Ve şu anda nurtopu gibi iki teşhisim oldu..<br />Sürekli ağrılı bi dönemim oldu, çok zordu, dayanılmazdı...Hala da tam iyileşmiş değilim, artı çok çalışıcam dediğim sınavlarım çok yaklaştı, zar zor da olsa çalışıyorum.<br /><br /> Dua edin benim için iyi geçsin olur mu??<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-7293079895626263042?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-70784439214572045372008-03-20T00:10:00.008+02:002008-03-20T00:23:41.769+02:00<a href="http://www.haberturk.com/haber.asp?id=62018&amp;cat=220&amp;dt=2008/03/19">Habere</a> bir göz atayım demiştim, ki mutlaka yorumları da okurum her zaman. Okudukça gülmekten kırıldım. Milletçe bir şeyler olmuş bize, üşenmeyin siz de okuyun lütfen :))<br /><br /><br />En çok da buna güldüm<br />Misafir<br />19.03.2008 08:53<br />ya bi de kuyruk sokumu ağrısı oluşuyor ki sormayın. yakında -oturmak için - herkes simite benzer bişeyle dolasacak.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-7078443921457204537?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-12053534037715375572008-03-15T19:54:00.003+02:002008-03-15T19:57:11.828+02:00<p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5178028573689941490" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/R9wNjaucjfI/AAAAAAAAAMo/qSNo-FIuc5A/s400/20070921_2_1190394913_sulx.jpg" border="0" /></p><p> </p><p>Canım blogger arkadaşlarım ve diğer okuyucularımmmm!!!!!yeni yazı çıkmıyo benden bari böyle bişiy koyayım dedim:) Sayfam öksüz kaldı ne zamandır...</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-1205353403771537557?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-12830828785358508172008-02-03T18:49:00.000+02:002008-02-03T19:00:31.535+02:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5162799468333471154" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/R6Xyw0SXlbI/AAAAAAAAAMY/id3OI2jPRec/s320/0045.gif" border="0" /><br /><br /><br /><br /><br />Birine ulaşamamak…<br /><br /><br />Bütün yolları, bütün köprüleri kullandığın halde ulaşamamak.<br /><br /><br />Çaresizliğin dibine vurmak, en dibine.<br /><br /><br />Yaklaştıkça uzaklaştığını, mesafenin gitgide açıldığını görmek.<br /><br /><br />Yumruların en büyüğünü boğazında hissetmek.<br /><br /><br />İyi niyetinin en uç noktasını kullanmak ama yine, yine de anlatamamak kendini.<br /><br /><br />Uzadıkça uzayan mesafeden ötürü , içerde bir yerleri çok acımak.<br /><br /><br />Ve pes etmeyip hala hala denemek, denemek, umut etmek, beklemek.<br /><br /><br />Beklemek, beklemek, yine denemek, yine umut etmek, umut etmek.<br /><br /><br />Ve artık kaçınılmaz son mudur?<br /><br /><br /><br /><br />Acıyan yerin büyümesini, daha da acımasını izleyip, çaresizce artık pes etmek.<br /><br /><br />Pes edip, umutları tüketmek.<br /><br /><br />Kim bilir belki de…<br /><br /><br />İnsan ilişkileri ne kadar karmaşık öyle değil mi? Biz insanlar, severiz, kızarız, kırılırız, güleriz, eğleniriz, ağlarız, ağlatırız, tartışırız, kucaklaşırız ama iyisiyle kötüsüyle hep bir iletişim halinde oluruz. Anı biriktiririz bolca, yaşam denen yolculukta. Toplu yaşamda kaçınılmaz bir şeydir bu zaten; iletişim.Peki ya iletişimsizlik, ulaşımsızlık, erişimsizlik adı her ne ise?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-1283082878535850817?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-38738284064624386242008-01-16T23:26:00.000+02:002008-01-16T23:57:25.139+02:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156195949428766034" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/R4585bYCdVI/AAAAAAAAAMQ/3VDmhW0wKNQ/s320/20070807_2_1186489997_t680.jpg" border="0" /><br /><br /><br /><br /><br />Bundan tam 17 yıl önceydi. Yeni evliydik. Çeyizimde iki minicik sepet vardı, hani şu küçük aksesuar şeylerden. Koyacak yer bulamadığımızdan mıdır nedir, duvara astık biz onları. İçlerine de nişan kurdelemizin parçalarını koyup sarkıtmıştım. Tebrik için gelenler eve girişlerinde onlarla karşılaşıyordu, bunlar ne böyle minicik, ne güzel dediklerinde bir gün ağzımdan " <span style="color:#990000;">dilek sepeti onlar</span>" kelimeleri çıkıverdi. Öylesine, düşünmeden söylenen sözlerdendi bu. Tabi duyan biraz gırgırına, biraz ciddiye alarak dilek dilemeye başlamıştı ....<br /><br /><br />Sonra bizim sepetler meşhur olmaya başladı :))<br /><br /><br />Dileği gerçekleşenler vardı ve sayıları az değildi. Şaşkındık, tesadüftü tabi ama yine de güzel tesadüflerdi. Marifetli sepetlerimiz başka bir eve taşınanan kadar duvarımızda kaldı, dilekler dilendi, dilendi, dilendi...Ve hikayeleri böylece bitti.<br /><br /><br />Şimdi bunu neden anlatıyorum size? diyeceksiniz, aklıma düştü öyle birden bire kendileri nedense... Sonra dedim ki içten dilenen şeyler gerçekleşirse madem....<br /><br /><br />İçimden geldi diliyorum....<br /><br />Bu yazımı okuyan herkes için diliyorum...<br /><br />Yazıyı sonuna dek okuyan tüüümmm<br /><br />...sevenler mutlu yaşasınnn<br /><br />...hasta olanlar şifa bulsunn<br /><br />...borcu olanlar bir an önce kurtulsunnn<br /><br />...ayrı olanlar kavuşsunnn<br /><br />...işleri yolunda gitmeyenlerin işleri açılsınnnn<br /><br />...öss ye hazırlananlar istedikleri yeri kazansınnnn<br /><br />...işsiz olanlar iş bulsunnnn<br /><br />...sıkıntısı olanlar feraha kavuşsunnn<br /><br />...kırgınlar küskünler barışsınnnn<br /><br />...parasız olanlar paralansınnn<br /><br />...yorgun olanlar dinlensinnn<br /><br />...çocuk özlemi çekenlerin çocukları olsunnnn<br /><br />...ev sahibi olmak isteyenlerin evleri olsunnn<br /><br />...askerde olanlar hayırlı teskereler alsınnn<br /><br />...evlenmek isteyenler evlensinnnn<br /><br />.......<br /><br />......<br /><br />......<br /><br /><br />Amiiiiiiinn...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-3873828406462438624?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-54349179956353787412008-01-08T19:56:00.000+02:002008-01-08T20:18:24.278+02:00Huzur kokmalı bugün her yer<br /><br />Omzuma çöken bütün yükler, bir bir inmeli bedenimden<br /><br />Karamsar, bunaltan düşünceler tamamen çıkıp gitmeli benden<br /><br />Bir daha gelmemek üzere gitmeli…<br /><br /><br />Öyle bir hafiflemeliyim ki, uçabileceğimi düşünmeliyim<br /><br />Gözlerime ışıltılar konmalı, bakışlarım yumuşacık kalmalı<br /><br />Dudaklarımda hafif bir tebessüm.<br /><br /><br />Bugün…<br /><br />Bugün yeniden doğmuş gibi hissetmeliyim<br /><br />Zincirler kırılmalı birer birer<br /><br />Yürümeli, hatta koşabilmeliyim duraksız<br /><br />Soluğum kesilmeli, derin derin soluklanmalıyım, yine koşmalıyım, yine yine<br /><br />Ama bugün…<br /><br /><br />O ne demiş, bu ne diyecek diye düşünmemeliyim hiç<br /><br />Avazım çıktığı kadar bağırmalıyım, sesim yankılanmalı..<br /><br /><br />Güneşi görebilmeliyim, gözümü kamaştırmalı, gecem sona ermiş olmalı<br /><br />Bahar kokmalı hava, misss gibi,<br /><br />Kuş sesleri gelmeli kulağıma<br /><br />Deniz kenarında bir banka oturmalıyım ya da kayaların üzerine<br /><br /><br /><br />Bir serçenin zarif sıçrayışlarına bakmalıyım, gülümsemeliyim yine<br /><br />Simitçi geçmeli,<br /><br />Sıcacık simitlere elimi uzatmalıyım, çok acıkmışcasına<br /><br />Susamların kokusunu çekmeliyim içime, bir simit, bir peynir, bir çay…<br /><br /><br /><br />Huzurla yemenin tadını duymalıyım, bambaşka bir tat olmalı<br /><br /><br />Bugün her şey huzur kokmalı<br /><br />Olağanüstü bir hafiflik hissetmeliyim<br /><br />Ayaklarım yere basmamalı<br /><br />Bugün…<br /><br />Pırıl pırıl, umut ve sevgi dolmalı bakışlarım, sıcacık, iç ısıtır olmalı<br /><br />Merhaba demeliyim her şeye, yeniden doğmuş gibi…<br /><br />Bugün…<br /><br />Zeyno.2008<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-5434917995635378741?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-37288898351239080052007-12-28T20:05:00.000+02:002007-12-28T20:13:09.307+02:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5149088371419158786" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/R3U8l7-ImQI/AAAAAAAAAL8/H3vbkpE-j5M/s320/DSCN7921.JPG" border="0" /><br /><div>Çocukluğumun sihirli çayı...</div><br /><div>Ne kadar şaşkın olurdum bu görüntüyle. Hele o tam çay ve suyun kesiştiği noktayı içmek nasıl da güzel gelirdi. Heeey gidi çocukluk...</div><br /><div></div><br /><div>Geçenlerde yaptım oğlum da benim kadar şaşkındı. Kızım o kesişme noktasındaki tadı sevdi. Hayat böyle bişiy işte, çocuksun, çocukların olur. Yaşadığın anıları onlarla bi kez daha yaşarsın...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-3728889835123908005?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-91657606185459042802007-12-17T23:17:00.000+02:002007-12-17T23:41:44.694+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/R2btDtD146I/AAAAAAAAALc/FxhpUDBSOZI/s1600-h/LGXCAH6763UCA54E1OJCA7PQ2OUCARY8K5DCA1YFGVLCAB2VHJXCA103FHLCA1TERQACAOFBCJ8CADCS7PECA0H73RGCAV7626UCAK0KBXSCA7AM1DQCAFMCXZQCAVXZ31VCAZ05SN2CADDS9FM.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5145060272208470946" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/R2btDtD146I/AAAAAAAAALc/FxhpUDBSOZI/s320/LGXCAH6763UCA54E1OJCA7PQ2OUCARY8K5DCA1YFGVLCAB2VHJXCA103FHLCA1TERQACAOFBCJ8CADCS7PECA0H73RGCAV7626UCAK0KBXSCA7AM1DQCAFMCXZQCAVXZ31VCAZ05SN2CADDS9FM.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div>Bayram geliyor az kaldı!</div><br /><div><br />Bayramlar, küskünlerin barışması için bir fırsattır derler. Küs olmak, küskünlük huzur vermez insana elbette. İçten içe üzer insanı. Boş vermiş gibi görünülse de; küsen de küsülen de huzursuzdur aslında. </div><br /><div></div><br /><div>Hayat boyu mutlaka küskünlüğünüz olmuştur hepinizin; insanız kırılabiliyoruz, incinebiliyoruz. Ama bu küslüğün ardından yaşanan barışlarınız da olmuştur. Yani, nasıl huzur verir o barışık olma duygusu bilirsiniz. Üzerinizden koca bir yük kalkar sanki, daha bir özgür, daha bir hafif hissedersiniz.</div><br /><div></div><br /><div>Peki insanın kendine olan küskünlüğü?</div><br /><div>Belki de yaşanan en acı küskünlüktür bu. Kendi yaşamınızı, kendi kendinize zehir etmektir belki de. Oysa insan başkalarına bir şekilde kırılmış, öfkelenmiş olsa da kendine asla yapmamalıdır bu kötülüğü. Geriye dönüp baktığında ne hata yapmış olursa olsun, affetmeyi becerebilmelidir. O ağır yükün altından kalkmalıdır bir an önce, özgür kalmalıdır.Yoksa ne yaşamın ne de yaşananların bi tadı kalır.</div><br /><div></div><br /><div>Diyorum ki, bayram geliyor, çok az kaldı. Kim varsa küs olduğunuz lütfen barış için bir adım atın. Affetmenin dayanılmaz huzurunu yaşayın, ya da affedilmenin. Hele ki sözkonusu olan kendinize kızgınlık, kendinize kırgınlıksa, bayramı da beklemeyin, şimdi hemen affedin kendinizi.</div><br /><div></div><br /><div>Herkese şimdiden barış dolu, huzurlu ve mutlu bayramlar olsun diliyorum.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-9165760618545904280?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-67569511090157973732007-12-07T20:00:00.000+02:002007-12-07T20:11:00.166+02:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5141295100361863602" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/R1mMp26GcbI/AAAAAAAAALU/BjIPZoR_bE8/s320/h%C3%BCz%C3%BCnl%C3%BC.jpg" border="0" /><br /><div>Hiç böyle olmamıştı. Hiç yazmaya bu kadar ara vermemiştim. Yazmak istiyorum artıkkkkkkk. Yok beni tutan bir şey var sanki, nedir bu anlamadım. Biri bana geçicek desin, hatta geçti bitti desin ne olur...</div><br /><div></div><br /><div>Sanki konuşamıyorum, tutuldum kaldım. Ne çok şey var anlatmak istediğim ama dilim dönmüyor sanki. Bu durumdan sıkıldım artık, yine yazmak, yine paylaşmak, yine burada olmak istiyorummmmm. Bir şey olmalı aniden çözülüvermeliyim. Zor geliyor böyle blogumun yabancısı gibi karşıdan bakıp bakıp hiç birşey yazmamak , yazamamak. Ama beni ne tutuyor böyle? Neyse artık bıraksa ya...</div><br /><div></div><br /><div>Bırak beni her neysen yazmak istiyorum yine bennnnn...Özledim; yazmayı, okumayı, arkadaşlarımı...Çok özledimmmm.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-6756951109015797373?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-32918534699660659002007-11-13T13:48:00.000+02:002007-11-13T13:50:09.296+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RzmPThMRdFI/AAAAAAAAALM/LkzK5ckj0j8/s1600-h/000jd.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5132290815855522898" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RzmPThMRdFI/AAAAAAAAALM/LkzK5ckj0j8/s320/000jd.jpg" border="0" /></a><br /><div><br />Küçük bir çocukken, acımadı ki demek ne kolaymış. Düşüp de kanayan dizine aldırmadan, ayağa kalkıp; yine, yeniden oyuna katılmak…<br />Acıya rağmen, oyuna devam edip, tadını çıkarmak, dünya umurunda olmamak.<br /><br />Ya da havanın olanca soğuğuna rağmen, yağan yağmura rağmen, arada seslenen ebeveynlerimize rağmen, oyunu teketmeden, mola almadan oynayabilmek küçükken…<br /><br />Şimdi büyüdük, düşersek, önce yarayı temizlemekle uğraşıyoruz. Biz temizlemekle meşgulken, hayat denen oyun devam ediyor. Yağmurun dinmesini beklerken, sağdan soldan karışan başka seslere cevap vermekteyken, oyun yine devam ediyor. Sonra bir bakıyoruz ki, çok vakit kaybetmişiz. Oyun bitmek üzere…<br /><br />İçimizde bir burukluk, bir yoksunluk. Ama benim yaram vardı tesellilerinde buluyoruz kendimizi. Oysa temizledik sandığımız yara kanamaya devam ediyor belki. Daha fazla acıyor dizimiz ama yaranın acısı, oyunu(hayatı) kaçırmış olmanın acısından daha hafif kalıyor sanki. İşte o an büyüdüğümüze, büyümüş, bilmiş halimize kızıyoruz. Çocukluğumuza duyduğumuz özlem, bu yüzden duyuluyor belki. Acıya aldırmadan, soğuğa ve yağmura, bize seslenen ebeveynlerimize aldırmadan devam ettiğimiz , tadını çıkardığımız oyunu özlüyoruz belki. Şimdi büyüdük, yarayı temizlemekle uğraşıyoruz ve biz bununla uğraşırken, oyun sona yaklaşıyor, tadını çıkaramadan, keyfini yaşayamadan…</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-3291853469966065900?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-87631270043627154482007-10-22T13:07:00.000+03:002007-10-22T13:46:20.873+03:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5124110173629796770" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/Rxx_DeErUaI/AAAAAAAAAK0/LSvNAGyeMw4/s320/16.jpg" border="0" /><br /><div></div><br /><div>Dayanamadım geldim sevgili blog...Dayanamadım içim acıyor sevgili blog...</div><br /><div></div><br /><div>Daha kaç gün oldu , o yavrucaklar şehit olup toprak altına gireli? Yetmedi kan sarhoşu olmuş lanet mahluklara, yetmedi...</div><br /><div>Bu nasıl bir kindir? nasıl bir öfkedir?canlara nasıl kıyılır anlamıyorum, anlayamam. Anlamak istemiyorum.</div><br /><div></div><br /><div>Ve bu nasıl bir vurdumduymazlıktır artık, nasıl bir bağımlılıktıır anlayamıyorum, anlamak istemiyorum. </div><br /><div></div><br /><div>AKP, CHP, MHP VS. VS HİÇBİRİNİZ UMURUMDA DEĞİLSİNİZ, TIPKI SİZLERİNDE UMURUNUZDA OLMADIĞIMIZ GİBİ.</div><br /><div></div><br /><div>Atam, sen neler söylemiştin bizlere <a href="http://www.mebnet.net/ataturk/genc-hitabe.htm">hitabende</a>,(lütfen bir kez daha okuyun) aynısı işte bak ! Peki ne yapıyoruz biz? Biz ne yapıyoruz ? </div><br /><div></div><br /><div>Üç kuruşluk mahlukların alay konusu olduk, bu kadar mıyız , bu muyuz?Bu muyduk ki biz?</div><br /><div></div><br /><div>İçim acıyor, içlerimiz acıyor, ateş düştüğü yeri yaktı yine. Nice anneler "vatan sağolsun" dedi yüreğine taş bastı yine. Nice yavrucaklar "baba" diyemeyecek yine. Nice hayaller yalan oldu gitti yine.</div><br /><div></div><br /><div>Ne zamana kadar???????????????????</div><br /><div></div><br /><div>Ne zaman bitecek?????????????</div><br /><div></div><br /><div>Bu muyuz biz? Bu kadar mıyız biz?</div><div> </div><div>Bir şey yapmalı, hemen yapmalı...</div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-8763127004362715448?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-43113159588656802252007-09-26T19:31:00.000+03:002007-09-26T19:38:33.248+03:00<strong><span style="font-size:180%;color:#ff0000;"><br />yazmak </span></strong> gelmiyor içimden...<br /><br /><span style="font-size:180%;color:#3366ff;">okumak da</span>...<br /><br />O yüzden ...<br /><br /><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">Bİ SÜRE MOLA...</span><br /><span style="font-size:180%;color:#6600cc;">kendinize iyi bakın arkadaşlar...</span><br /><span style="font-size:180%;color:#6600cc;">sayfama da...</span><br /><span style="font-size:180%;color:#6600cc;"></span><br /><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">UMARIM EN KISA ZAMANDA GELE<span style="color:#ff6600;">BİLİRİM </span> BEN...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-4311315958865680225?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-35091226621169091772007-09-16T22:02:00.000+03:002007-09-26T19:30:55.630+03:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5110881759306475058" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/Ru1_4ah8ZjI/AAAAAAAAAKs/wPJt_SVGXXY/s320/yanl%C4%B1z.jpg" border="0" /><br /><br /><br /><br /><span style="color:#cc0000;">Ben babamı özledim:(((((</span><br /><br /><br /><br /><span style="color:#cc0000;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-3509122662116909177?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-56079336218274164002007-09-10T22:35:00.000+03:002007-09-10T23:23:51.981+03:00Dün İzmir'in kurtuluş günüydü. Fener alayı ve konseri izlemeye gitmiştik geçen yıl da.Candan Erçetin muhteşem bir konser vermişti o zaman . Bu kadın, Sezen Aksu dan sonra ikinci sırada yer etmiş bende. Tek kelimeyle muhteşemdi, süperdi...Bkz geçen yıl ki post.<br /><br />Kızım bu yıl Kenan Doğulu gelecekmiş dediğinde pek de sevinmedim açıkçası. Zira tarzı, şarkıları benim zevkime hitab etmiyor, repertuvarında bir tek Onuncu Yıl marşı var sevebildiğim :)<br /><br />Neyse gelelim akşamki fener alayı ve devamına. Bize eşimin kuzeni de eşlik etmişti, hatta eşim arabaya park yeri bulana dek, biz kalabalığın arasında yerimizi bulmuştuk. Ta ki ben kendimi kaybetmeyi başarana kadar. Evet kayboldum yemin ederim. Cep telefonları da o ara çekmeyince eyvahh dedim buluşamayacağız !!! Bir taraftan kalabalığın arasında onları bulmaya çalışırken, diğer taraftan da ha bire fotoğraf çekiyorum ( ki sonra bunun için bana bayağı bi kızacaklar) Merak etmeyin sonunda buluştuk ama ne ne buluşma :)))<br /><br />Kıyaslamaya çok girdim ama son bu, söz. Geçen yıl oldukça seviyeli bi topluluk vardı, tuhaf taşkınlıklar yapan birileri yoktu. Ne yazık ki bu kez tam da yanıbaşımızda alkol duvarını aşmış 3 genç, o ortamda sadece kendileri varmışcasına, bildikleri tüm küfürleri savuruyorlardı ortalığa.<br /><br />Bir kaç uyarı aldıktan sonra sustular. Konser başladı...Açılış parçası Onuncu Yıl marşı idi (benim için), hemen de havaya girmiş, kaptırmıştım kendimi. Ama bilmediğim bir şey vardı...<br /><br /> Bu Kenan kardeşimize kızlar ha bire tüm cırtlak ses tonlarıyla "Kenaaannn benimle evvvleeeen" diye bağıracaklardı:))))) Allahım o ne ses yarabbim? İnsanın evleneceği varsa da vazgeçer, yapmayın kızlar böyle ...<br /><br />Neyse tam kızlar sakinleşmişti, Kenan kardeşin bi şarkısı var hani sensiz olmaz filan gibi sözleri olan. İşte tam bu sensiz olmaz kısmında yan tarafımızdaki, 3 lü alkol komalı guruptan bir böğürtü şeklinde (lütfen bu sesi hayal edin) " Arifeeeeeeee sensiz olmazzz, Arifeeeeee..."<br />Allahım Arife nerdesin gel sustur şunları, Arifeeee allahaşkına gel...<br /><br />Onlar sustu, Kenaaaaaan benimle evleeeeenler başladı, velhasıl kelam biz bu yıl hiç keyif almadık organizasyondan. Kenan Doğulu hiç sarmadı, belki sevenleri için müthişti bilemiyorum...<br /><br />Lütfen erken bitsin diye aklımdan geçiriyordum ki, Kenan evlenmek isteyenlerden korkup çabuk kaçtı. Biz de dönüş yolunda birer waffle ziyafeti verdik kendimize. Gecenin en keyifli yanı buydu sanırım...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-5607933621827416400?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-17519402402604779782007-09-06T17:10:00.000+03:002007-09-06T17:43:46.304+03:00"Bunun ne kadar korkunç bir şey olduğunu bilir misin? Yüreğimin yap dediğini, aklım yapma der. Aklımın soylu bulduğu, yüreğimce dalkavukluktur; yüreğimin doğru bulduğuysa aklımca suç. Bir yanım bahar rüzgarı gibi uçarı, tez canlıdır, öteki yanım kış soğuğu gibi katı, ağır kanlıdır. Bir yanım içimden gelen seslere kulak verir, öteki yanım, öğrendiklerime, bildiklerime.<br /> Ben yıllarca bedenimde aynı yöne bakıp farklı şeyler gören iki insan taşıdım, iki insanın isteklerini aynı anda yerine getirmeye çalıştım. İşin kötüsü ne tümüyle biri, ne de öteki olabildim. İkisi arasında bocalayıp durdum..."<br /><br />Az önce okuduğunuz satırlar Patasana adlı kitaptan, okurken altını çizmişim!!! Demek ki bu satırlarda duraksamışım, kitabın cümleleri içinde kaybolurken, burada tekrar başa dönüp okumuşum!! Belki siz de yapıyorsunuzdur? Kitap okurken bazı satırların altını çiziyorsunuzdur.<br /><br />Soruyorum şimdi, hiç Patasana gibi hissettiniz mi?<br />Ya da şu anda, "ah işte tam ben" gibi bir düşünce geçirdiniz mi aklınızdan? <br />Zor değil mi?<br />İnsanın hayatını cehenneme çevirir...<br />Akıl ve yürek çoğu zaman aynı şeyi söylemiyor sanırım. İstemeseniz de böyle oluyor. İster aklınızı, ister yüreğinizi dinleyin, hangisini seçerseniz seçin, bir şekilde aklınız diğerinde kalıyor, bocalıyorsunuz.<br /><br />Tıpkı Patasana gibi...<br /><br />Patasana<br />Ahmet Ümit<br />Roman<br />Doğan Kitap<br />402 sayfa.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-1751940240260477978?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-23991819803755168152007-09-03T00:41:00.000+03:002007-09-03T00:56:39.722+03:00<p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5105725969395072322" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/Rtsut8ZHvUI/AAAAAAAAAKk/esmiJUy5_Fk/s320/DSCN0564.JPG" border="0" />4+3 olduk, yüzdük, gezdik, içtik, konuştuk, güldük, güldük, güldük, güldük...</p><p>N.v... ne demek demiştin değil mi Hüsmen, bi daha anlatayım mı??? Türkan ama sen de güldün aşkolsun...Bir de neden güldüğünüzü anlayabilseydim o an :)))</p><p>...Çok iyi geldi bana bu buluşma, katkısı olan herkese teşekkür ederim...</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-2399181980375516815?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-59509688872159309472007-08-24T01:44:00.000+03:002007-08-25T01:54:34.014+03:00O biiir labrador retriever...<br /><br />O biiiir şımarık...<br /><br />O biiiir duygu sömürücü...<br /><br />O biiiir çişli :(((<br /><br />O biiiir terlik kemirici, kablo yiyici :(((<br /><br />O biiiir.......................<br /><br />Evet arkadaşlar, işte malum şahıs huzurlarınızda.<br /><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5102400075570068754" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/Rs9d1cZHvRI/AAAAAAAAAKM/_Hira44TGlo/s320/DSCN0386.JPG" border="0" /><br /><div><br /> Masum durduğuna bakmayın, numara yapıyorrrrr<br /><br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5102398039755570434" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/Rs9b-8ZHvQI/AAAAAAAAAKE/3u8VxrHZ-CM/s320/DSCN0433.JPG" border="0" /><br /> Parktaki keyiflerine diyecek yoktu, ikiliye bakar mısınız :)<br /><br /><br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5102397343970868466" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/Rs9bWcZHvPI/AAAAAAAAAJ8/Xh6D1YE_mCg/s320/DSCN0406.JPG" border="0" /><br /><br /> Evet, halılar kaldırıldı (şimdilik umarım), koltuklar örtülendi (şimdilik umarım)<br /><br /><br /><br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5102396781330152674" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/Rs9a1sZHvOI/AAAAAAAAAJ0/jOL013FtNoU/s320/DSCN0397.JPG" border="0" /><br /> Oğluşun şortunu istiyorrrrr<br /><br /><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5102035574580558978" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/Rs4SUsZHvII/AAAAAAAAAJI/WzB5Gqlznc4/s320/DSCN0407.JPG" border="0" /><br /> Kendini sehpa süsü sanıyor ve evin annesi tarafından azarlanıyor, bi daha çıkmıycakmışşşşş <br /><div><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5102035127903960178" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/Rs4R6sZHvHI/AAAAAAAAAJA/Qxn4KOEfnB0/s320/DSCN0406.JPG" border="0" /><br /> Tabi her türlü destek var kendilerine, evin diğer küçük ferdinden...<br /><br /><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5102031941038226514" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/Rs4PBMZHvFI/AAAAAAAAAIw/ujF-O1ukHMI/s320/DSCN0355.JPG" border="0" /><br /><div> Allahtan balkon terliği mi demeliyim, böyle mi teselli bulmalıyım???<br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5102031069159865410" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/Rs4OOcZHvEI/AAAAAAAAAIo/MOttAjZ8s8U/s320/DSCN0350.JPG" border="0" /><br />İki gün sonra sıkıldı bu toptan, şimdi kablo kemiriyor, iki kez internet bağlantımızı kopardı :((<br /><br /><br /><br /><br /><br /><div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div></div></div></div></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-5950968887215930947?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-25762273142735690512007-08-14T00:32:00.000+03:002007-08-14T02:02:21.630+03:00<ul><br /></ul><p>Günler nasıl da çabuk geçmiş geçen yıl yazdığım <a href="http://www.blogger.com/zeynogun.blogspot.com/2006/08/14-austosu-zel-klan-oluma.html">yazının</a> ardından...<br /></p><p>İyi ki doğdun bebeğim, iyi ki bana geldin, iyi ki bize...</p><br /><p>Bu doğumgününde çooook istediğin bir arkadaşa kavuştun:)<br /><br /><br />Dilerim hayat boyu seveceğin ve seni çok sevecek arkadaşların, dostların olur...</p><p></p><br /><p>Nice doğumgünlerine sevgi ve mutluluğu katlayacağın...</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-2576227314273569051?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-67070231059264514212007-08-03T17:33:00.001+03:002007-08-03T17:39:33.406+03:00Çok uzun zamandır bir köpeğimiz olsun istiyor...<br /><br />Ablası da istiyor...<br /><br />Babamız çok karşıydı...<br /><br />Şimdi biraz yumuşadı...<br /><br />Ben? Ben de çok istiyorum ama...<br /><br />Sorumluluk sonuçta...<br /><br />Bir kez aldı mı bir daha geri verilecek şey değil...<br /><br />Sonra düşünüyorum...<br /><br />Hayvan sevgisi şart...<br /><br />Acaba bencillik mi yapıyorum...<br /><br />Çocukların ihtiyacı var böyle bir dostluk ve sevgiye...<br /><br />Hem bir canlıya karşı sorumluluk almaları gerekiyor aslında...<br /><br />Doğumgününe sadece bir kaç gün kaldı...<br /><br />Ve O'nu neyin çok mutlu edeceğini biliyorum...<br /><br />Ama...<br /><br />Korkuyorum...<br /><br />Ne dersiniz....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-6707023105926451421?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-7097853588992856372007-07-27T01:22:00.000+03:002007-07-27T01:26:01.018+03:00Oldum olası sevdiğim bir oyun.<br /><br /> Bir çok oyun beni sıksa da tetristen asla sıkılmıyorum. Ama <a href="http://www.zekirdek.com/index.php?module=news&action=view&amp;id=14459">bunu</a> görünce pes dedim bir kez daha Japonlara. Çok eğlenceli arkadaşlar, lütfen izleyin...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-709785358899285637?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-23569396222682038022007-07-21T20:54:00.000+03:002007-07-21T21:25:45.833+03:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5089714204268865394" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RqJMGjG0p3I/AAAAAAAAAHg/RCH_MjXxICA/s320/CA6PSHCT.jpg" border="0" /><br />Saydık saydık bitirdik günleri... Yarın sandık başına geçeceğiz hep birlikte...<br /><br />Söz sahibi biziz yarın...<br /><br />Kaderimizi belirleyecek olan biziz...<br /><br />Nasıl bir ülke istediğini anlatacak olan biziz...<br /><br /><br /><br />Ben kendi adıma, çocuklarım adına, onların gelecekleri adına, aydın, ilerici, temiz bir ülke istiyorum...<br /><br /><br /><br />Kadının daha çok söz sahibi olacağı bir ülke istiyorum...<br /><br /><br /><br />Terörün, törelerin bittiği huzur dolu bir ülke istiyorum...<br /><br /><br /><br />Hortumcuların olmadığı, kendi çıkarları adına ülke çıkarlarını feda etmeyecek bir başbakan istiyorum...<br /><br /><br /><br />Halkla nasıl konuşacağını bilen, seviyeyi elden bırakmayan bir başbakanımız olsun istiyorum...<br /><br /><br /><br />Malum ülkelere yaranabilmek için ülkem adına taviz vermeyecek bir başbakan istiyorum...<br /><br /><br /><br />Ekonomi düzeldi diyerek salt kendi ekonomisinden bahsetmeyecek bir başbakan istiyorum...<br /><br /><br /><br />Çocuklarımın çağdaş bir eğitim alabileceği, İleriye sadece ileriye gidecek bir ülke istiyorum...<br /><br /><br /><br />Ve daha burada yazamadığım bir çok şey...<br /><br /><br /><br />Dilerim yarın herkes sözün kendinde olduğunu hatırlar ve nasıl bir ülke istediğine karar verir...<br /><br /><br /><br />Özellikle kadınlarımız...<br /><br />Kazandığımız haklara sahip olmayan ülkelere bir kez daha baksınlar lütfen...<br /><br /><br /><br />Dip not: Oylarınıza mühür basınca lütfen kağıdı ters katlayın. Aksi takdirde mürekkep bulaşacağı için oyunuz geçersiz olacak bunu unutmayın...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-2356939622268203802?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-57718307199076600592007-07-15T16:17:00.000+03:002007-07-15T16:50:50.368+03:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5087420352801217538" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/Rpol20fPHAI/AAAAAAAAAHY/KRE_EkevaNY/s320/diploma.jpg" border="0" /><br /><div></div><br /><div>2005 ten beri buradayım. Beni yazılarımla az çok tanıdınız, ben de sizleri:) Kimsenin olduğu gibi kalmaması gerektiğini, kendini geliştirmesi gerektiğini düşünenlerdenim. Yıllardır üzüldüğüm bir şey vardı: Üniversite okuyamamış olmak... Şu an üniversiteden mezun olanlar, "olduk da ne oldu, ya da sen bu saatten sonra okusan ne olacak" diyebilirler. Kendilerine göre haklı da olabilirler. Ama ben -bu saatten sonra da olsa- okumak istiyorum arkadaşlar, kim ne düşünürse düşünsün. Elime ne mi geçecek? Kendimi mutlu hissedeceğim o kadar.</div><br /><div></div><br /><div>Sonuç: Haziran da sınava girmiştim. Sürekli eğitim şansım olmadığı için sadece açık öğretim de olsa bunu başarmak istedim. Bunun için gereken puan 160 tı ve kendimi zorlamadan bu puanı alabilirim düşüncesiyle de hiç çalışmadım. Bana açık öğretim yeterdi. Şunu söylemeliyim ki, 37 yaşında sınav heyecanı duymak çok güzel bir duyguydu. İnanmıycaksınız, sınavdan en son çıkanlar arasındaydım. Çünkü uzun bir süre kendime gelemedim, sorulara adapte olamadım.Allahtan geçti bu durum...</div><br /><div></div><br /><div>Sonuçların açıklandığı gün bilmiyordum o gün açıklanacağını. Kızım bakarken tesadüfen gördüm ve o an "ne olur bakma annecim" dedim. "Sonuç kötüyse, bana söyleme hemen" dedim.</div><br /><div></div><br /><div>Uzuunca bir süre sonra baktı kızım beni anlayarak(canım o benim)...</div><br /><div></div><br /><div>İnanamadım, bu kadarını beklemiyordum arkadaşlar. Tahminimin çok üstünde puanım var. Sınavdan çıkınca cevaplarımı kontrol etmiştim, doğru sayım fazlaydı ama yine de, ne puanlama sisiteminden, ne de kaç puan geleceğinden bir fikrim yoktu. Başardım:))</div><br /><div></div><br /><div>Küçümseyenler olabilir, olsun, bu benim başarım kim ne derse desin diyorum ben.</div><br /><div></div><br /><div>Dün akşam açık öğretim programlarına baktım, dersleri inceledim. Sanırım Halkla İlişkileri tercih edeceğim. Derslerini çok beğendim. Mutluyum ve paylaşmak istedim. </div><br /><div></div><br /><div>Umarım yukarıdaki resim bana da kısmet olur:))</div><br /><div></div><br /><div></div><div>Artık ben de üniversiteliyim...:))</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-5771830719907660059?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-89075789582196264652007-07-10T15:24:00.000+03:002007-07-10T15:49:00.875+03:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5085549248369388018" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RpOAGNTP6fI/AAAAAAAAAHI/eP3aUncxscg/s320/images.jpg" border="0" /><br /><div><strong></strong><br /><br /><span style="color:#ff6600;"><strong>Güneş</strong></span> <span style="color:#333333;"><strong><span style="font-size:180%;">her akşam</span> batıp</strong></span> <span style="font-size:180%;">hergün</span> <span style="font-size:180%;color:#993399;"><strong>DOĞUYORSA</strong></span><br /><strong><span style="color:#993399;"></span></strong><br /><span style="color:#3333ff;">Çiçekler</span> <span style="font-size:180%;">solup solup</span> <span style="color:#cc0000;">tekrar açıyorsa</span><br /><br /><span style="color:#ff0000;"><span style="font-size:180%;">EN DERİN</span> <strong>YARALAR</strong></span> <span style="color:#006600;"><strong>kapanıyorsa</strong></span><br /><span style="color:#006600;"></span><br /><span style="color:#660000;">En<span style="font-size:130%;"> büyük</span> acılar</span> <span style="font-size:180%;color:#cc66cc;">UNUTULUYORSA</span><br /><br /><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">Neden korkulur hayatta söyleyin bana</span><br /><br /><span style="color:#000099;">(ben neden hep aynı kalayım söyleyinbana)</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ELBETTE</span> <span style="color:#ff0000;">bazen çiçek açıp</span> bazen <span style="font-size:180%;color:#000000;">solacağım</span><br /><span style="font-size:180%;"></span><br /><span style="font-size:180%;color:#330099;">ELBETTE</span> <span style="color:#006600;">daldan</span><span style="color:#ffff00;"> </span><span style="color:#cc33cc;">dala konup</span> sonra uçacağım<br /><br /><span style="font-size:180%;">ELBETTE </span>bazen <span style="color:#ff0000;">HIZLA DÖNÜP</span> bazen <span style="font-size:180%;">duracağım</span><br /><span style="font-size:180%;"></span><br /><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">Elbette</span> <span style="color:#ff6600;">bazen söyleyip</span> <span style="font-size:180%;color:#3333ff;"><strong>bazen susacağım</strong></span><br /><span style="font-size:180%;color:#3333ff;"></span><br /><span style="font-size:180%;"><span style="color:#ff99ff;">İNANMADIM</span> <span style="color:#006600;">asla inanamam</span></span><br /><br /><span style="font-size:180%;color:#ff6600;">Herşeyin bir sonu olduğuna...</span><br /><span style="color:#6600cc;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-8907578958219626465?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-59081774277498275702007-07-04T23:36:00.000+03:002007-07-04T23:51:00.508+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RowFe9TP6eI/AAAAAAAAAHA/W5C6dr3PRsw/s1600-h/2159manset4.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5083444108803959266" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RowFe9TP6eI/AAAAAAAAAHA/W5C6dr3PRsw/s320/2159manset4.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><p>Aslında ne katıldığın yarışmayı ne de oynadığın diziyi izlemiştim. Ama kazayı duyduğum günden beri ben de pek çokları gibi kahroldum ve dua ettim senin için, gözyaşlarımı tutamadım etrafındaki sevgi ve umutla bekleyen insanları gördükçe...</p><p>Yaşayacaksın diyordum, bu kadar mücadele ettin, pes etmiyorsun, yaşamak istiyorsun demiştim. Bir mucize olacaktı ve geri dönecektin....</p><p>Gençliğine kıyamadım en çok, genceciktin...</p><p>Gittin be Barış...</p><p>Allah anne babana sabır versin en çok. Huzur içinde yat...</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-5908177427749827570?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-54274917082867665522007-06-29T00:15:00.000+03:002007-06-29T01:37:03.100+03:00<div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5081245111318211026" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RoQ1gdTP6dI/AAAAAAAAAG4/l4IQR1xJ7wM/s320/DSCN9310.JPG" border="0" /><br /><div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5081241086933854642" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RoQx2NTP6bI/AAAAAAAAAGo/VWOxL5qjSzs/s320/DSCN9307.JPG" border="0" /><br /><br /><div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5081240519998171554" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RoQxVNTP6aI/AAAAAAAAAGg/EojNdx7vunw/s320/DSCN9300.JPG" border="0" /><br /><div><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5081229374558038418" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RoQnMdTP6ZI/AAAAAAAAAGY/xIeGrTkOwK8/s320/DSCN9294.JPG" border="0" /><br /><br /><div>Çok severim uçurtma uçurmayı....Fotoğrafların çekildiği gün oğluş uçursun diye gitmiştik oraya ama ne oldu, tabi ki en çok ben uçurdummm:))) Bu çok güzel bir duygu hiç denemeyen varsa lütfen denesin...Süper...</div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-5427491708286766552?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-23544498416942126532007-06-25T01:29:00.000+03:002007-06-25T01:37:00.285+03:00<div></div><br /><div></div><div> </div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5079762464107137026" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/Rn7xDCB4CAI/AAAAAAAAAFQ/FO7LKRSNK0M/s320/10wg5tg0.jpg" border="0" />Bu karikatürü<a href="http://tosuncuk.blogspot.com/"> tosuncuk </a>ta gördüm çok hoşuma gitti. Ben bu bloga bayıldım arkadaşlar...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-2354449841694212653?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-4000613463879941432007-06-19T18:46:00.000+03:002007-06-20T02:28:28.127+03:00Hala duyarsız kalabilenler var, bir benim çabamla mı düzelecek diyenler var. Oysa her birey sorumluluk duymalı, geleceğimiz çocuklarımız onlara nasıl kıyarız???Lütfen<a href="http://www.youtube.com/watch?v=RF4PR0PeR0I"> bu </a>videoyu izleyin...<br /><br />Bu arada Sevgili Renklercim beni sobelemişti ancak fırsat bulabildim. İşte benim sevdiğim tınılardan ilk aklıma gelenler:<br /><br />1...Rahmetli Barış Manço çok sevdiğim bir sanatçıydı, tüm parçalarını severek dinlerdim, hep dinleyeceğim.<br /><br />2...Sezen Aksu çok kocaman bir yere sahip gönlümde. Sesi, şarkı sözleri ve müziğiyle o bambaşka.<br /><br />3...Aslında arabesk ve rock hariç tüm müzikleri dinleyen biriyim. Slow öncelikli tercihim.Türk Sanat Müziğine de kaptırmaya göreyim, beni susturmak kolay olmaz:)<br /><br />4...Kenan Doğulu nun 10. yıl Marşını çokkk seviyorum<br /><br />5... Mehter Marşı nın müziği de hoşuma gider, severim.<br /><br />Ben de Erdil Baba yı ve Canım Gulficim i sobeliyorum. Hadi bakalım bekliyoruz Erdil Baba...Bekliyoruz Gulfi...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-400061346387994143?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-76589723828634472152007-06-07T18:26:00.000+03:002007-06-07T19:08:34.103+03:00<div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5073346852413769714" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RmgmFSB4B_I/AAAAAAAAAFI/Th9vPbVyzEY/s400/978-9944-482-13-4.jpg" border="0" /></div><br /><p>Şimdiye dek, bu tür kitaplar hiç ilgimi çekmedi. Hatta, anlamsız buldum böyle kitaplar satın almayı. SIR la tanışmamsa, tesadüf müydü bilmiyorum. Çok sevdiğim bir dostum okuyordu ve illaki okumam gerektiğini söyledi. Israrla her konuşmamızda "lütfen bu kitabı oku" diyordu.</p><p>Israrına dayanamayıp kitabı aldım. Aslında bilmediğimiz hiç birşeyi anlatmıyor bu kitap, zaten bildik şeyler. Ama anlatım tarzı, uyarıcı, hatırlatıcı , motive edici nitelikte.</p><p>Okudukça, geçmişimde yaşadığım şeylerin ne kadar da söyledikleriyle orantılı olduğunu gördüm. Ve geleceğimle ilgili birkaç deneme yaptım, sonuç inanılmaz şaşırtıcıydı:)</p><p>Kitap için yapılan bir çok yorum var, iyi ve kötü eleştiriler var.Ben tamamen iyi yönde eleştirenlerdenim.</p><p>Bizim dilimizde birkaç söz var bilirsiniz:</p><p>-Korktuğum başıma geldi</p><p>-Bir şeyi kırk kere söylersen olurmuş</p><p>-Sakınan göze çöp batar</p><p>-İnanmak başarmaktır</p><p>-Sen düşünceden ibaretsin </p><p>Geriye kalan et ve kemiksin </p><p>Gül düşünürsün gülistan olursun</p><p> Diken düşünürsün dikenlik olursun MEVLANA</p><p>ve dahası, İslam dini de zaten inanmanın, iyi düşünmenin öneminden bahsetmiştir.</p><p>Sonuçta, ister inanın, ister inanmayın o size kalmış ama kitabı mutlaka okuyun derim ben.</p><p>Okuyanlarınız varsa da yorumlarını bilmek isterim, yazarsanız sevinirim arkadaşlar.</p><p>Herkese mutlu hafta sonları, güzel şeyler düşünün...</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-7658972382863447215?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-975301834858812212007-05-31T23:02:00.000+03:002007-05-31T23:51:58.214+03:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5070824127206358930" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/Rl8vrWSdf5I/AAAAAAAAAE4/LPDqLIaRO1I/s400/index_r9_c17.gif" border="0" /> Bizde bunlardan çoook var, çeşit çeşit,boy, sağda, solda ortada....<br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5070823942522765186" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/Rl8vgmSdf4I/AAAAAAAAAEw/JjLzJ4tIPuA/s400/32.jpg" border="0" /><br /><br /><div></div><br /><br /><div>Kabus gibi... </div><br /><div>Aylardır bitmedi, bitmediği gibi çoğaldıkça çoğaldı...</div><div></div><br /><div>Evimizin önü, metro inşaatı sebebiyle zaten aylardır, iş makinaları, kamyonlar, borular, demirler vs. ile doluydu. Şimdi de metro civarındaki evlerin yıkımı var hemen her gün. Her taraf toz, toprak, gürültü, patırtı içinde. Tam bir kabus anlıyacağınız. Ayrıca bir de yeni açılacak yol çalışması hızlandırıldı,gece yarısına kadar mesai,tam apartmanımızın dibi...Adım atacak yer yok, o yol kapalı, bu yol kapalı, atla zıpla..Evrimleşeceğiz yakında atlayıp zıplamakla...</div><div> </div><div>Ne rekorlar kırılıyor kimbilir; Selma hanım, bugün 3 çukuru, 2 kazıyı 12 dakikada geçip,otobüs durağına ulaştı.</div><div> </div><div>Yaman Bey, dördüncü çukurda takılıp, geçen haftaki rekorunun 2 dakika gerisinde kaldı.</div><div> </div><div>Emine Hanımların çocuklarında cevher var, bu çocuk gelecek vaad ediyor, çukur atlamada henüz rekorunu kırabilen olmadı, sponsor aranıyor.</div><div> </div><div>Ayşe Hanım kırılan 28. topuğunu yaptırdı bugün.İnanılmaz performans.</div><div></div><br /><div>Durun daha bitmedi, biraz ilerimizde doğal gaz hattı döşeniyor tüm Karşıyaka berbat durumda, her taraf kazılmış, her taraf çukur, yine toz, yine toprak..Patlamış su boruları( bu susuzlukta boşa akan sular) Sık sık kesilen elektrik, su...<br /></div><div>Ve ne yazık ki bitmiyor bir türlü benzer çalışmalar ...Yıllardır ne kazmak bitti, ne kapatmak.Yap-boz dan ötesi; boşa giden paralar... Bir ay öncesinde kazılıp, döşenen yerler,takılıp sökülen kaldırım taşları vs. Bu kez başka bir şey için yine yeniden kazılmaya başlıyor.</div><br /><div>Bakın, metro inşaatı, alttan mı geçicek, üstten mi geçicek tartışmaları henüz netleşmemişken, her şey net ve anlaşılmış gibi sayılıp, mevcut tren yolu sinyalizasyon sistemi yenilendi, altyapı hazırlandı. Ne oldu sonra peki, yapılan şeyler daha hayata geçirilmeden söküldü birer birer. Çünkü proje değişmişmiş!!!! Sil baştan!!!...Biz ne zengin ülkeyiz böyle değil mi, boşa akıtacak öyle çok paramız var ki...Yaparız, bozarız ne önemi var ki...</div><br /><div></div><div>İsyan etmemek mümkün değil. </div><br /><div>Olmuyor, olmuyor...</div><div></div><div>Değişen hiçbir şey yok...</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-97530183485881221?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-17073950817914760182007-05-25T15:04:00.000+03:002007-05-25T15:35:58.864+03:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5068475287346952402" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RlbXa38pONI/AAAAAAAAAEo/OgMSZokhCmU/s320/CAQFSR7G.jpg" border="0" /><br /><div><div>Benim canım sıkkın, keyfim yok bu günlerde, kafayı bir şeye takmaya göreyim zaten. Bir çırpıda uzaklaşamam ki düşüncelerden, yanlış bu, yanlış yapıyorum ama malesef böyle...</div><br /><div></div><div>Biz büyükler, hala sorunlarımızı uzun süre dert edelim kendimize, oysa çocuklar??? Çocuk olmak <a href="http://www.youtube.com/watch?v=DxDIuteb9FI">böyle bir şey </a>işte...Tıklayın ve izleyin mutlaka.Kısacık bir video...</div><br /><div></div><div>Hafta sonunuzun tam da istediğiniz gibi geçmesi dileğiyle...Kendinize iyi davranın....</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-1707395081791476018?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-16848340785779816382007-05-18T12:51:00.000+03:002007-05-18T14:19:02.682+03:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5065850134616160434" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/Rk2D238pOLI/AAAAAAAAAEY/z_AbKpYzMtk/s320/pasta+mumu.bmp" border="0" /><br /><br />Yarın <a href="http://zeynogun.blogspot.com/2006/05/en-zel-bayramifte-mutluluk_18.html"><span style="color:#ff6666;">senin</span></a> doğumgünün....<br /><br /><br />Gözlerimin önünde, o kadar hızla büyüdün ki...<br /><br /><br />Sen daha bebecikken, merak ederdim hep; acaba büyüdüğünde nasıl olacak, nasıl bir anne kız olacağız diye...<br /><br /><br />Susam sokağını izlerdik birlikte, maryo oynardık ve sen hep beni geçerdin...<br /><br /><br />Lüle lüle saçlarını tarayıp, tokalarla süslemekten nasıl keyif alırdım..<br /><br /><br />Gecenin bi vakti uyanıp; pekmez isterdin yemek için, hatırlıyorum da ne çok pekmez yiyordun...<br /><br /><br />4 yaşındaydın ve ben çalışıyordum. Sana o zaman babaannen bakıyordu. İki kez işyerimi aradı babaannen o yıl, ilkinde şu konuşmalar geçmişti aramızda:<br /><br /><br />-Zeynepcim seninki x bisküviden istedi aldık ama çok ağlıyor, annem gibi getirin diyor ne yapıcaz anlamadık?<br /><p>...Bende önce bir sessizlik???</p>Ta ki aramızdaki küçük oyun aklıma gelene dek:)<br /><br />Ben, x bisküviyi önceden alıp ellerimle arkama saklardım ve bak şimdi burnumu oynatınca buraya bir bisküvi gelecek derdim ve çaktırmadan bisküviyi arkana koyardım.Çocuklar bu tür oyunlara bayılıyor çünkü.Meğer bisküvinin burun oynatmakla geldiğine sahiden inanmışsın ve babaannenlerden aynısını istemişsin, doğal olarak anlamamışlar...<br /><br />İkinci telefon görüşmesinde babaannemizin sesi çok duygulu, ağlıyor sanki ve korkuyorum<br /><br />_ Zeynepcim, İlgün okuyor, vallahi okuyor, şimdi gazete okuyorduk bir baktık arka sayfasını o okuyor, ne zaman nasıl öğrendi kızım bu çocuk?....Gerisi gelmiyor sözcüklerin...Belli ki artık boğazına birşeyler düğümlenmiş...<br /><br />Çok uzun olacak ama bir anıyı daha anlatmak istiyorum bebeğim.<br /><br />Hatırlar mısın, anasınıfında forklör oynayacaktınız 23 Nisan törenlerinde..Sen çok heyecanlanmıştın ve ben oynamıycam diye ağlamaya başlamıştın. Seni kenara çektim, konuştukça, gösteri sırasında hata yapmaktan biraz korktuğunu da hissettim.O anda seni razı etmek için aklıma hiç birşey gelmiyordu.İkna olacak gibi değildin ama oynamasan da sonradan üzülecektin. Yanına bir uğur vermeliydim ama ne? Çantamdan ciklet paketini çıkardım onu buruşturup boncuk gibi yaptım ve sana aynen şunu söyledim: Bak bu boncuk uğur boncuğu, sana uğur getirecek ve çok başarılı oynayacaksın, son anda vermek istedim sana , benim çok işime yaradı ister misin?<br /><br />Boncuğu almıştın ve kendine tam güvenli bir şekilde oyununu oynamıştın, gözlerinin içi parlıyordu...Şimdi senden özür diliyorum, evet sana yalan söylemiştim, o ciklet kağıdının hiç önemi yoktu ama biliyordum ki o cesaret senin içinde zaten vardı....<br /><br />Ve tarihler yarın yine 19 Mayıs ı gösterecekken, şimdi düşünüyorum.<br /><br />Seninle hemen her konuda sohbet etmenin, birlikte alışverişe çıkmanın, fikir alışverişi yapmanın ne kadar keyifli olduğunu anlatamam...Başarılarınla ne kadar gurur duyduğumu, benim kızım olduğun için ne kadar mutlu olduğumu, düşüncelerindeki olgunluk ve mantıktan dolayı sana nasıl hayran olduğumu anlatamam...<br /><br />Bak, <a href="http://www.haber7.com/haber.php?haber_id=241082">gökyüzünde</a> bile şölen var, öyle anlamlı bir günde doğdun ki.... 500 milyon yılda bir olabilirmiş ancak bu görüntü....<br /><br />Sen ailemizin prensesisin, iyi ki doğdun meleğim, iyi ki varsın hayatımızda...Seni çok seviyoruz. <span style="color:#6600cc;">HOZİ <span style="color:#000000;">olmak bir ayrıcalıktır değil mi? Ama sensiz olmazdı...Sen biliyorsun bunuuuu....</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-1684834078577981638?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-64804399652573371392007-05-14T16:30:00.000+03:002007-05-18T14:09:19.657+03:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5064422622110070098" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RkhxitdStVI/AAAAAAAAAEI/pezTCmB_HC8/s320/DSCN9510.JPG" border="0" /><br /><div></div><br /><div>Sevgili <a href="http://acemiashci.blogspot.com/">İpek</a>e söz vermiştim Gündoğdu mitinginde yaşadıklarımı paylaşacaktım, işte duygularım, gördüklerim, duyduklarım İpekcim....</div><div></div><br /><div>Taa en başından anlatmak istiyorum....</div><div></div><br /><div>İzmir, zaten günlerdir gelincik tarlası gibi, apartmanlar, işyerleri her yer bayraklarla süslü...</div><div></div><br /><div>İzmir, günlerdir mitinge hazırlanıyor, ev ev, sokak sokak, mahalle mahalle...</div><br /><div></div><div>Ve 12 Mayıs akşamından uyuyamıyor İzmir, heyecanını bastıramıyor İzmir.... telefonlar açılıyor, mailler atılıyor dostlara, buluşma noktası ayarlanıyor....</div><br /><div></div><br /><div>"Bir münasip zamanda,Buluşalım Kordon'da" !! diyor ve genciyle yaşlısıyla, kadınıyla erkeğiyle, eşarplısıyla, açığıyla, sağcısıyla, solcusuyla cumhuriyetine sahip çıkmaya, laik olup, laik kalmaya haykırıyor İzmir....</div><br /><div></div><br /><div>...Sabah 8:30 da çıkıyoruz biz evden, vapurla geçeceğiz Gündoğduya...</div><br /><div></div><div>İskeleye gidene kadar yollarda gördüğümüz manzara ne gurur verici....</div><div></div><br /><div>İskele ....</div><br /><div></div><div>"İpek siyah mantolu, beyaz beyaz yakalı Karşıyakalı" sı kırmızı beyazlarla giyinmişti bugün...</div><br /><div></div><div>Vapur....</div><div></div><div>Vapur olalı böyle sefer yapmamıştır karşı kıyıya...</div><br /><div></div><div>Bayraklarla donanmış, coşku dolu yolcular....Kendine güvenen, emin, kararlı yolcular....</div><div></div><br /><div>Ve, yaklaştıkça kıyıya; muhteşem görüntüler...</div><br /><div></div><div>Ellerinde bayraklarıyla akın akın gelen insanlar...</div><div></div><br /><div>Dolan gözler, hafifçe silinen gözyaşları....Diken diken olmuş tüyler....</div><br /><div></div><br /><div>........Kim ne derse desin, umurumda değil artık, ister sayamasınlar, ister bindirilmiş kıta desinler o manzara var ya o manzara, görmeniz, yaşamanız gerek, anlatılamaz....</div><br /><div></div><br /><div>Kadınlarımız...</div><div></div><br /><div>Annelerimiz.....</div><br /><div></div><div>Bebecikler...</div><br /><div></div><div>Dedecikler, Ninecikler...</div><br /><div></div><div>Başka illerden gelenler....</div><br /><div></div><br /><div>İzmir in 35 derece kavurucu sıcağına karşı azimle....Hava o kadar sıcak ki, kavruluyoruz belki ama yürekler hep bir ağızdan aynı şeyi istiyor, aynı şeyi haykırıyor.... Mitingdeki o yoğun duyguyu anlatmak için sözler yetmiyor, hiç kimse oraya zorla gelmedi, isteyerek, koşarak geldi bu o kadar belli ki...Zorla gelen insanı o sıcağın altında 8 saat kim tutardı sorarım anlamayanlara....</div><div></div><br /><div>Hepimiz birdik bu gün...Tek yürektik bugün...</div><div></div><br /><div>"İzmir in dağlarında çiçekler açtı" bugün...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-6480439965257337139?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-43680703047945842952007-05-12T01:46:00.000+03:002007-05-12T02:30:18.284+03:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5063444975884350786" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RkT4YNdStUI/AAAAAAAAAEA/fV0PhoOl9t0/s400/anney+%C3%A7i%C3%A7ek.jpg" border="0" /> <div></div><br /><div>Bir zamanlar dünyaya gelmeye hazırlanan bir çocuk varmış. </div><br /><div>Bir gün Tanrı'ya sormuş;<br /><br />"Tanrım, beni yarın dünyaya göndereceğini söylediler. Fakat, ben o kadar küçük ve güçsüzüm ki, orada nasıl yaşayacağım?"<br /></div><div>"Tüm meleklerin arasında senin için bir tanesini seçtim, O seni bekliyor olacak ve seni koruyacak. Meleğin sana hergün şarkı söyleyecek ve gülümseyecek. Böylece sen onun sevgisini hissedecek ve mutlu olacaksın."</div><br /><div></div><div>"Peki, insanlar bana birşey söylediklerinde, dillerini bilmeden, söylediklerini nasıl anlayacağım?"</div><br /><div></div><div>"Meleğin sana dünyada duyabileceğin en tatlı ve en güzel sözcükleri söyleyecek.Sana konuşmayı, dikkatle ve sevgi ile öğretecek." </div><br /><div></div><div>"Peki, ben seninle konuşmak istersem ne yapacağım?"</div><br /><div></div><div>"Meleğin sana ellerini açarak bana dua etmeyi de öğretecek."<br /><br />"Dünyada kötüler olduğunu da duydum. Beni onlardan kim koruyacak?"</div><br /><div></div><div>"Meleğin seni kendi hayatı pahasına da olsa koruyacak." "Fakat, ben seni bir daha göremeyeceğim için çok üzgünüm." </div><div></div><br /><div>"Meleğin sana sürekli benden söz edecek ve ulaşmanın yolunu öğretecek." </div><div></div><br /><div>O sırada cennette bir sessizlik olur ve dünyanın sesleri cennete kadar ulaşır. Çocuk gitmek üzere olduğunu anlar ve son bir soru sorar;</div><div></div><br /><div>"Şimdi gitmek üzere isem, benim Meleğimin adı ne?"</div><br /><div></div><div>"Meleğinin adının önemi yok yavrum. Sen onu, ANNE diye çağıracaksın."</div><br /><div></div><br /><div><span style="color:#ff0000;">Tüm annelerin ve bir anne yüreğine sahip olanların "Anneler Günü" kutlu olsun…</span> </div><div></div><div><span style="color:#ff0000;">Not:</span></div><div>Bu pazar miting İzmir de...Ben orada olacağım tüm ailemle birlikte.....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-4368070304794584295?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-88204326215131572042007-05-07T14:23:00.000+03:002007-05-07T14:57:54.652+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/Rj8QStdStRI/AAAAAAAAADo/bNX4JkxzBkg/s1600-h/sarıgerme.jpg"></a><span style="color:#ff0000;"></span><br /><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5061782759116289314" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/Rj8QmddStSI/AAAAAAAAADw/9vGcwXLkjJw/s320/sar%C4%B1germe.jpg" border="0" /><br /><br /><div></div><div><span style="color:#ff0000;">Hollleeeey</span>=Oğluşun deyişiyle oley..Çok mutlu oldu, su kuşudur kendileri...Su hayli soğuk olmasına rağmen neredeyse hiç çıkmadı.</div><div> </div><div></div><div></div><div></div><div></div><div>Evet, haftasonu sürpriz bir şekilde Dalaman'a gittik, aniden..Daha önce bahsettiğim; hani harika dostlarımız var ya, oradaydık.Hep birlikte Sarıgerme de denize girdik.Benim için bu tarihte oluşu bir ilk ti. O yüzden su buzzz gibi geldi arkadaşlar sanki buzluktan yeni çıkmış gibi hissettim....</div><div> </div><div></div><div></div><div>Çok güzel bir hafta sonu geçirmiş olduk ailecek..Ayrıntıları sonra yine yazacağım, zira çok enteresan bir piknik maceramız da oldu....Fotoğrafları henüz yüklemedim, hele bi yüklensinler, o zaman :))</div><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-8820432621513157204?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-28814245365395867562007-05-01T14:04:00.000+03:002007-05-01T14:14:45.110+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RjcggNdStQI/AAAAAAAAADg/Y714ROLxIBo/s1600-h/DSCN8822.JPG"></a><br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5059547941603292402" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RjcgC9dStPI/AAAAAAAAADY/_IWicbUdUT0/s320/DSCN8821.JPG" border="0" /><br /><br /><div>Onu evimizin banyosunda buldum.Orada ne arıyorsa??</div><br /><br /><div>Sonra orada çabuk ölebileceğini düşünüp, elime aldım ve salonumuza getirdim, çiçeklerin üzerine...</div><br /><br /><div>Mutlu etti beni varlığı...</div><br /><br /><div>Dayanamadım balkona çıkardım ama o yine salona geldi...</div><br /><br /><div>Bir kaç gün sonra....</div><br /><br /><div>Nereye gitti bilmiyorum.....</div><div> </div><div>Size gelmiş olabilir mi??</div><br /><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-2881424536539586756?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-55613653941966195532007-04-25T18:48:00.000+03:002007-04-25T19:27:44.959+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/Ri-AptdStOI/AAAAAAAAADQ/TS-eIordWy4/s1600-h/CAYNWPQ7.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5057402360625804514" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/Ri-AptdStOI/AAAAAAAAADQ/TS-eIordWy4/s400/CAYNWPQ7.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div>Yolcular uçagin yaninda otobüsten inmisler..</div><br /><div></div><br /><div>Bavullarini gösteriyorlar. Bir bakmislar uçak sirketinin minibüsü yanlarinda durmus. Içinden kaptan pilotla, yardimci pilot inmisler...</div><br /><div></div><br /><div>Yolcular fena halde sasirmislar..</div><br /><div></div><br /><div>Nasil sasirmasinlar...</div><br /><div></div><br /><div>Kaptan pilotun elinde bir beyaz baston. Kolunda üç noktali bant.. </div><br /><div></div><br /><div>Yardimci pilotun elinde bir köpek tasmasi..</div><br /><div></div><br /><div>Tasmanin ucunda bir köpek.. </div><br /><div></div><br /><div>Saga sola çarparak öylece ilerliyorlar uçaga.. Günlerden 1 Nisan degil ama, "Saka herhalde" demis yolcular, dolusmuslar uçaga..</div><br /><div></div><br /><div>Uçak pistte hizla ilerlemeye baslamis. Yolcularin gözleri camda. Uçak hizlanmis..</div><br /><div>Yolcular endiselenmeye baslamislar.. Ucak daha hizlanmis. Pistin sonu hizla yaklasmaya baslamis..Uçak iyice hizlanmis..</div><br /><div>Bazi yolcular paniklemis, dua etmeye baslamislar. Uçak son hiza ulasmis. Bu arada pistin sonuna da ulasmis. 100 metre sonra betonun bitip çimlerin basladigini gören yolcular dehset içinde çigligi basmislar..</div><br /><div></div><br /><div>Tam o anda da kaptan pilot levyeyi sonuna kadar çekmis...</div><br /><div></div><br /><div>Uçak tam pist biterken tekerleklerini yerden kesmis, havalanmis. Kaptan pilot arkasina yaslanmis derin bir nefes almis ve yardimci pilota dönmüs: </div><br /><div>Biliyor musun? Bir gün çiglik atmakta gecikecekler ve hep birlikte geberip gidecegiz!..." * </div><br /><div></div><br /><div>Dünyada nice kör yöneticiler var..</div><br /><div>* *Çiglik atmaktan vazgeçmeyin !!!! </div><br /><div>.* ** *MAYIS 2007 DE CUMHURBASKANLIGI SEÇIMI VAR.* *TEHLIKENIN FARKINDAMISINIZ.* </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-5561365394196619553?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-26191763836572491562007-04-21T22:50:00.000+03:002007-04-21T23:59:31.251+03:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5055988279503095970" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/Rip6jWxSCKI/AAAAAAAAADI/PF0-m2-xjHQ/s400/0045.gif" border="0" /><br /><div></div><span style="color:#cc33cc;"></span><br /><div>Sahi bu günlerde neler oluyor? Bööyle acayip bir gariplik hissediyorum, <a href="http://www.gazeteler1.com/bahar_yorgunlugu.asp"><span style="color:#cc33cc;">bahar</span></a> mı bu hale getirdi beni, bir yorgunluk, bir yorgunluk ki sormayın:((</div><br /><div></div><br /><div>...Hiç keyfim yok, ama uykum hep var, hiç bir şeye konsantre olamıyorum; gündelik rutin işlerde bile tuhaf hatalar yapıyorum, sanki bedenimde ruhum yok...Gülmeyin sakın ama telsiz telefon da buzdolabına konur mu? Ben koymuşum ve evin içinde aranıp duruyorum. O kadar tuhafım yani...</div><br /><div></div><br /><div>...Herkes sıcaktan bahsediyor, ben donuyorum.Vallahi abartmıyorum o kadar üşüyorum ki, millet yorgan battaniye kaldırırken, ben bir tane daha almak istiyorum üzerime. ...</div><br /><div></div><br /><div>... Bir gün inanılmaz iştahlıyım, dakika başı acıkıyorum, yemek yiyorum ve hala gözümün önünden pastalar- börekler geçiyor, iki gün sonra, acayip iştahsııız, mızmıııız, aç bi aç dolanıyorum.Uykudan gözlerimi açamıyorum...</div><br /><div></div>... Göz alerjim de başladı, gözlerim berbat yanıyor, batıyor offf..<br /><br /><div>...Bir de son günlerde iki ayrı işe giriştim. Üstelik benim için önemli bir şeyin arifesinde..Toplamda üç yeni şey yani(şimdilik açıklama yok) Olur mu olmaz mı derken, denemeye karar verdim. Olmasını da istiyorum açıkçası....Bana hem maddi, hem manevi katkısı olacak çünkü....Bakalım?</div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-2619176383657249156?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-75313131560690634312007-04-15T00:09:00.000+03:002007-04-15T00:41:07.860+03:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5053400605342334194" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RiFJE5UsfPI/AAAAAAAAADA/7JAfxyrXdHA/s400/35720.jpg" border="0" /><br /><div><div><div><br /><div>Kimbilir ne diyaloglar yaşandı önce:<br /></div><br /><div>-Anneciğim ne olur geziye ben de gitmek istiyorum, bütün arkadaşlarım gidiyor....<br /></div><br /><div>-Babaya da söyleyelim bakalım o ne diyecek kızım?..<br /></div><br /><div>-Gönderelim bu kez, geçen seferkine de gitmedi üzülüyor çocuk?<br /></div><br /><div>-Parasını ayarlarız, şu kadarını ben veririm?Hem ben de yanında gidiyorum, korkulacak bir şey yok???<br /></div><br /><div>Her şey ayarlandıktan sonra,kucaklaşıldı, öpücüklerle, dualarla, "öğretmenini dinle, sözünden çıkma" nasihatleriyle yollandı o küçük melekler geziye.....Dönüşleri için hayaller kuruldu..</div><div> </div><div> </div><div></div><div></div><div>Ama kara haber tez duyuldu yine İzmir'e.....</div><br /><div>Tıpkı, sadece BİR GÜN önce yine İzmir den yola çıkan İzmir Karşıyaka Anadolu Lisesi öğrencilerini taşıyan otobüsün kazası gibi....Tesadüf mü bilinmez, kazazedeler yine İzmir den, güzergahsa Kapadokya???</div><br /><div>İçim acıyor....<br /></div><br /><div>Dayanamıyorum....</div><br /><div>Minik yavrular, dönecekmiş gibi çıktılar evlerinden...Ama dönemediler....</div><br /><div>Lanet olsun trafik terörüne....<br /></div><br /><div>Lanet olsun canları hiçe sayanlara....</div><br /><div>Lanet olsun yetersiz denetlemeye......</div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-7531313156069063431?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-50471728264709400222007-04-13T23:28:00.000+03:002007-04-13T23:33:45.663+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/Rh_pFpUsfKI/AAAAAAAAACY/axPqTCYE7_U/s1600-h/image18ux.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5053013590134258850" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/Rh_pFpUsfKI/AAAAAAAAACY/axPqTCYE7_U/s320/image18ux.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>Yarın Anıtkabir'e gidebilmeyi çok isterdim.<br /></div><br /><div>Bayrağımı astım.Tüm kalbimle, gidebilenlerin yanındayım...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-5047172826470940022?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-9107104236817221552007-04-08T13:56:00.000+03:002007-04-13T13:56:41.453+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RhjSyux_BKI/AAAAAAAAACQ/FTpPDxYF8RM/s1600-h/esya.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5051018751088985250" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RhjSyux_BKI/AAAAAAAAACQ/FTpPDxYF8RM/s320/esya.gif" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div>Bazen, kullandığımız eşyalardan birkaçıyla özel bir bağımız olduğunu düşünüyorum.Nasıl anlatsam, x sayıda çorabımız vardır mesela ama ille de içlerinden bir tanesinin yeri ayrıdır. Onu giymeyi daha çok severiz, onu giydiğimizde daha mutlu hissederiz. ya da bir pantolon, bir etek, bir ceket, o hep ayrı bir yerdedir gözümüzde...</div><br /><div></div><br /><div>Sözgelimi, mutfakta onca bıçak içerisinden, bir tanesi çok özeldir, eliniz hep o bıçağa gider, onunla birşeyleri doğramak, soymak daha keyiflidir, daha kolaydır. Benim kırmızı saplı bir bıçağım var mesela, yere göğe sığdıramam onu, bulaşık makinesine atmam ki her an elimin altında olsun, her an ulaşabileyim ona. Kazara ortalıkta görünmüyorsa, kendimi mahrumiyet bölgesinde gibi hissederim, kızım da benimle dalga geçer tabi...</div><br /><div></div><br /><div>Diyelim ki, o bıçak gerçekten muhteşemdir hadi onu anladım ama peki ya kül tablası? Niye onca küllük varken onu kullanmak isteriz en çok? Bir yastık olabilir bu, bir kalem, bir kemer, bir toka, </div><div>bir fincan, bir koltuk....Neredeyse bazı eşyalarımızla, duygusal bir bağ kuruyoruz, tıpkı insanlarla kurduğumuz gibi bir yakınlık....Özel bir dostumuz gibidir onlar, halimizden bir onlar anlar,onları kullanırken, yanımızdayken, daha güvende, daha mutlu hissederiz. Merak ediyorum</div><div>her insan böyle midir, bazı eşyalarının yeri özel midir yoksa bu psikolojik bir durum mudur? Psikolojide böyle bir kavram varsa da benim bilgim yok, kimbilir belki de bu konuda klinik vakayımdır...</div><br /><div></div><div>Şimdi...</div><div>Herkes böyle mi bilmiyorum ama galiba ben çok vefakar bir tablo çiziyorum eşyalarımdan bazılarına, bu gidişle diğer eşyalar, başkaldıracak bir gün, haksızlık yapılıyor diye protestolar düzenleyecek belki de....Rüyama girecek, üstüme yürüyecekler, bize haksızlık yapıyorsun pankartları taşıyacaklar. Ve ben bağıracağım; tamam yeşil bady seni de severek giyeceğim, tamam krem saplı tencere seni de sık kullanacağım ve metal çay süzgeci, sana da gözüm gibi bakacağımmmm...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-910710423681722155?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-41187265494362328462007-04-03T19:03:00.000+03:002007-04-03T19:23:17.420+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RhJ_FAb6jgI/AAAAAAAAACI/hDM6ljTilFc/s1600-h/mutlulugunresmi_mutlulugun_resmi.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5049237856228904450" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RhJ_FAb6jgI/AAAAAAAAACI/hDM6ljTilFc/s320/mutlulugunresmi_mutlulugun_resmi.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div>Günler ne kadar çabuk geçiyor, nasıl bir hızla yeni bir hafta, yeni bir ay geliveriyor anlamıyorum. Sanki yaşadığım zamanın arkasından koşuyorum, nefes nefese kalıyorum ve yetişemiyorum.Kabus gibi ama değil, öyle olsa hiç değilse uyanınca oh be kabusmuş diyeceğim.</div><br /><div>Hep telaşlı, hep yetişebilme, yetiştirebilme çabası ama bu nereye kadar ....Yoruldum ben, siz de böyle hissediyor musunuz yoksa bende mi bir gariplik var son zamanlarda, savaştan çıkmış gibiyim , ne savaşıysa bitmiyor....</div><br /><div></div><br /><div>...Ha bi de açgözlü insanlara, içimden geçenleri saydırdım bu gün....Onlardan biri, öyle olmasaydı ben bugün çok mutlu olacaktım!!!!!!.Kısmet diyorum yine de ne yapalım!!!!Ellerinden gelse sineğin yağını çıkaracaklar, öbür tarafa bomboş gidilecek, haberleri yokmuş gibi. Allah doyursun gözlerini de, nedir bu BAZI insanlardaki hırs, bi söyleyen çıkıverse.....</div><br /><div></div><br /><div>.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-4118726549436232846?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1159282103869278052007-03-29T00:50:00.000+03:002007-03-29T00:55:29.603+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/Rgrixgb6jfI/AAAAAAAAAB8/UIb1Wik3e6k/s1600-h/Zodiac-Norja-blanc.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5047095672570547698" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/Rgrixgb6jfI/AAAAAAAAAB8/UIb1Wik3e6k/s320/Zodiac-Norja-blanc.jpg" border="0" /></a><br /><div>Uzun süredir yine kendi blog sayfama giremiyorum ne hikmetse :(( Dolayısıyla yeni yazı yazamadım. Zaten bu aralar fırsat da bulamıyorum, hazır şu an başka bir bilgisayardan girme fırsatı bulmuşken, bana gelen bir maili paylaşmak istedim. Çoğunuz biliyorsunuz belki ama ben çok eğlendim okurken. Sahiden, insana tebessüm ettiriyor bu yorumlar... Haydi siz de eğlenin, moral bulun arkadaşlar....</div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>MORAL DÜZELTEN BURÇ YORUMLARI<br /><br />KOÇ:Canim benim. Ya ben yerim senin o duygusal , mutevazi, ince, anlayış yumağı duygularını! Sen seçildin de mi gönderildin bu dünyaya. Bir insan bu kadar mı düzgün, bu kadar mı programlı, bu kadar mı anlayışlı olabilir.. Bu koçlar var ya, IQ seviyesi yüksek insanların burcudur. Dost insan, güzel insan. Insan gibi insan. Allah seni başımızdan, yanımızdan eksik etmesin. Iyi ki varsin! Allah herkese koc gibi dostlar nasip etsin insallah. Bitanem benim, canım canım...<br /><br />BOĞA:Ayy benim güzeller güzelim. Bu boğalar var ya dünya tatlısı, yer gök harikasi, seker mi seker insanlardir.Bal bunlar bal. Bunların sohbetine doyum olmaz. Iyi sevgili, iyi arkadas, iyi,iyi,iyi,...... say say bitmez bunlar. Hatta bak yazmayayim dedim, ama dayanamayacagım ve sizinle de paylasacagim bu gerçegi. Biliyor musunuz ki sizler; "bir boğa bir dünyaya bedeldir"... Onlar şanlı burc aleminin,yere göğe sığmaz, harikulade burc gurubudur.<br /><br />İKİZLER:Halt etmis sana iki yüzlü diyenler. Onlar seni çekemiyorlar. Rahatlıgın, her ortama uyum saglayısın,pratik zekan... Taaa biii ki kıskanırlar seni şekerim. Kim senin gibi özgüven sahibi olmayi istemez ki. Sen hiçbir zaman unutma ikizler, seni hayatin boyunca çekemeyenler olacaktır. Sen hic takma o guzel kafanı onlara. Sen burçların ensevimlisisin. Adin Ikizler ama, sen bi tanesin.<br /><br />YENGEÇ:Allah seni yaratti, melekleri niye yaratti. Ya kardesim nedir bu zerafet, karizma... Sen mıknatıs mısın nesin? Bir insan her girdigi ortamda bu kadar ilgi çekmeyi nasıl başarır. Hem de hiçbir çaba bile sarf etmeden. Yoksa sen mükemmelliğin eş anlamı mısın? Kim istemez annesi yengec burcu olsun, eşi bir yengec burcu olsun.Sen var ya olmazsa olmazsin. Burçlarin bas tacısın...<br /><br />ASLAN:Heyt bee.. gözümüzün şenligi, gönlümüzü nuru. Afet-i devran, mukemmel-i cihan. Aslan mı bu aslan. Senin kadar aynalarla barısık olan var mı şu dünyada. Sen ki güzelliğin simgesi, yer yüzünün gözdesi. Senin bütün fallarında nazar çıkacaktır.Mümkündür. Başka mümkünatı da yoktur. Allah seni kem gözlerden korusun insallah, emi?<br /><br />BAŞAK:Merhametlim benim. Karıncayı bile incitemeyen, hassas ,sevgi dolu, güzel başağım benim. Efendiligin simgesi,kibar insan. Seni var ya anlatacak kelime bulamiyorum. Nesin sen? Yoksa kanatsizbir melek mi? Herkesin iyiligini dusunenen, verici , vefakar basak. Senin adın başak degil, barısın temizligin simgesi beyaz güvercin olmalıydı. Neyse canım, biz biliyoruz ya yeter. Üzülme tamam mı? Beyaz güvercinim benim...<br /><br />TERAZİ:Hay sana dengesiz diyen o dengesizler. Ben onlara ne diyeyim bilmiyorum ki! Yahu sen olmasan varya, sş insanoglu soyunda bir eksiklik bir yitim olurdu. Sen dengesin insanlık için. Alem buysa kral sensin. Sen susarsan bir neden, konuşursan ayrı bir neden vardır. Marifetli,kabiliyetli, en artılı burc sensin. Senin üstüne burc taniyan, megalomandir. Söylesene senin üstüne burc mu vardır? Ben ki şahsi fikrim, senden iyisini bilmem, tanımam, görmem...<br /><br />AKREP:Herkes bir akrep olarak dogmayi isterdi inan bana. Güzel gözlerin, gururun, albeninin temel tası akrep. Senin kadar hayatına hakim, senin kadar yaptığı işin arkasında durabilen kac kisi kaldı artık. Allah senin soyunu eksik etmesin. Sen ki, bir bakışıyla buzları eritebilen, insana senin için Ferhat olup daglar delmeyi istettirebilen insan. Kim demisse sana fesat diye, onlarin hepsi ....... Neyse, yine açtıracaklar ağzımı. Senin güzel gözlerin bile yeter o kıskançlara. Sen görmezden, duymazdan gel o fesatları...<br /><br />YAY:Kainatın bir burcu olsa , kesin yay olurdu. Sanatkar,vefakar, dogru dürüst insan dedikleri sen olsan gerek.Içinde bir tek yay olmayan bir arkadas grubunu, ugruma ölecek olsalar bile tanımam ben. Senin heyecan budalası olduğunu sanan bir grup kendini bilmez, senin o insana hayat veren enerjini çekemeyenlerdir. Burçlar aleminin kozmik mucizesisin sen. Senin havan bile yeter güzelim. Çatlasin çekemeyenlerin...</div><br /><div></div><br /><div>OĞLAK:Sana inatçı diyorlar diye üzülme. Onlar senin istikrarına gıptayla bakıp, senin yarın bile edemeyen kisiler. Dürüstlük senin burc genlerinde var. Bütün alimler, bilginler genelde oglaktır. oglak burcu olmak bile, tek basına bir sereftir. Hatta oglak burcu olarak dogamams kadersizler için, oglak burcunu birinci dereceden akrabası olmak bile ayrı bir şereftir.Sen kıvrak zekanla, zaten her zaman bir sıfır öndesin...<br /><br />KOVA:Hep çevresindekileri düsünen, insancıl duygular fazla gelismis, sevgi dolu kovalar. Allah sizin iyiliginizi versin emi? Ayol bu ne vericilik, bu ne geniş bir yürek öyle. Sana sabit fikirli diyenler, senin her fikrinin bir cevher oldugundan habersiz mi? Esitlik senin için ne kadar önemli. Ah keşke herkes senin çeyregin kadar bile olabilse. Sen çok yaşa emi?<br /><br />BALIK:Insanlar öyle duygu yoksunu olmuslar ki, senin bu yaradılısına özel duygusallığını anlayabilecek kapasitede degiller. Sen herkesin imrendigi muhteşem ve ince fikirli bir insansın. Ama nerdeee, bu ayrımı yapacak kafa bazılarında. Ben senin o yanagına düşen göz yasını seviyorum, o hüzün dolu bakısını seviyorum, o sevgi dolu , gizemli yuregini seviyorum. Seni anlamayanlar kıymetini bilmeyenler kiymetsiz olup boğum boğum boğula insallah.Sen ferah tut kendini. Rahat ol,canım...</div><br /><div></div><br /><div>Nasıl, neşe dolusunuz değil mi, rica ederim efem.....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-115928210386927805?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1164638208137186672007-03-17T22:30:00.000+02:002007-03-17T22:32:50.846+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RfxN3AjDw3I/AAAAAAAAAB0/inCbeeOdYRs/s1600-h/eko04.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5042991290183304050" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RfxN3AjDw3I/AAAAAAAAAB0/inCbeeOdYRs/s320/eko04.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div>Çocukluğumdan beri, eskiye olana ilgim hep vardır. Eski eşyalar, eski mekanlar ben de hep bir yaşanmışlık saygısı uyandırır.Sanırım koleksiyon yapma merakım da bu yüzdendi, çünkü bir gün eski olacaklardı...<br /><br />Belki de bizim çocukluğumuzda koleksiyon yapmak daha bir yaygındı bilmiyorum.Hemen herkesin bir koleksiyonu vardı hatırlıyorum.Kimileri peçete, kimileri kibrit kutusu, kimileri pul, kimileri para koleksiyonu yapardı.Hatta pul koleksiyonu bir döneme farklı konuda damgasını vurmuştu, günlük konuşmalar arasında ayrı bir yeri vardı!!!!<br />Pul koleksiyonunu göstermek!!,Bilenler bilir....<br /><br />Eski paralarım halen mevcut, bu merakımdan vazgeçmedim, peçete koleksiyonum, pul koleksiyonum biriktiği kadarla kaldı...Arasıra para koleksiyonumu açıp bakıyorum, yenilerini ekleyebildiğim ölçüde eklemeye çalışıyorum. Bir de eski eşyalar var tabi, onlar da evimin farklı noktalarında yerini koruyorlar.Hepsi birer yaşanmış hayat hikayesi benim için, o yüzden çok değerliler..</div><div></div><div>Kimlerin böyle merakları var, kimler neler biriktiriyor, koleksiyon yapıyor bilmek isterim....Hadi anlatın arkadaşlar.....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-116463820813718667?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-50833321890418666822007-03-14T22:00:00.000+02:002007-03-14T23:24:09.742+02:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5041889854410179426" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RfhkHAjDw2I/AAAAAAAAABs/Lcs_lwlJhXo/s320/ist2_777014_injection.jpg" border="0" /><br /><br />Hasta olduğumda, doktora gitmeyi sevmiyorum.Bu yüzden tüm hastalıklarımda hep son dakikada yetiştim, hep ilerlemiş, acil vaka oldum. Sebep olarak da, ilk başta sağlık sistemimizi gösterebilirim; kabul edersiniz ki, güzel ülkemin kanayan yarası, sağlık sistemi!!<br /><br />Bu öyle kötü bir sistem ki, hem hasta, hem doktor şikayetçi. Herkes haklı...<br /><br />Hasta istediği, hakettiği ilgiyi göremiyor, doktor hasta yoğunluğundan başını kaldıramıyor, aldıkları ücret ne yazık ki hakettikleri ücret değil ve daha bir sürü şey...<br /><br />Elbette sistemin acısını hastasından çıkaran doktorlar var bu bir gerçek....Ama bu sistem içerisinde harika bir sürü doktor var ve birisi benim doktorum olduğu için şanslıyım....<br /><br />Daha önceki postlarımda yazmıştım, bana koyulan teşhis DVT idi ve uzun bir süre doktor kontrolünde, sürekli tahlil eşliğinde "Coumadin" kullanmam gerekiyor artık....Peki hangi doktorun kontrolünde?<br /><br />O'nunla ilk kez telefon konuşması ile tanıştım. Ertesi sabah erkenden hastanede görüşmek üzere randevulaştık. İyi ama yüzünü görmediğimiz bir doktoru, birçok doktorun arasından nasıl seçecektik?? Eşimle birlikte beklerken her gelen doktor için tahmin yürütüyorduk, tamam kesinlikle bu doktordur derken, dikkat ettim hep orta yaşın üzerindeki doktorları tahmin ediyorduk nedense. Sonra gencecik biri yanımıza yaklaştı ve "sizi birazdan alacağım"dedi.<br />Dr. Ali Aycan Kavala..<br /><br />Hayatımda ilk kez bir doktora giderken stres olmuyorum, sıkılmıyorum. Aksine , çok sevdiğim bir dostumu ziyarete gider gibi hissediyorum.İlk başlarda 2 günde bir olan tahlillerim, şu aralar 15 günde bir yapılıyor. Aycan Bey o kadar sıcak, samimi, esprili bir doktor ki, inanın hasta olduğumu unutuyorum ben...:)Kontrol günlerinde sırtında çantası, yüzünde gülümsemesiyle gelen bir doktoru arıyor gözlerim ve hah diyorum işte geldi....Kendisine buradan teşekkür etmek istiyorum, kafamdaki sert, sıkıcı, soğuk, fazla otoriter doktor imajını sildiği için, mutlu mutlu da doktora gidilebileceğini hissettirdiği için....<br /><br />Dr.Aycan Bey, tıp bayramınız kutlu olsun...Tüm sağlık çalışanlarının bayramı kutlu olsun...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-5083332189041866682?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-14427337405049349492007-03-12T01:40:00.000+02:002007-03-12T01:54:47.626+02:00Sen!!<br /><br />Hayatın o toz pembe göründüğü, ayaklarımın yere basmadığı yıllarda girdin hayatıma...<br /><br />Küçük, sarı, metal bir paranın, buna sebep olacağını bilmiyordum o zamanlar:)<br />Henüz tedavüle yeni çıkmış, ilk kez görüldüğünde "aa bi bakabilir miyim" dediğimiz o paralar vardır ya, meğer seni farketmemi sağlayacak bir sebep olacakmış da bilememişim...<br /><br />Küçücüktük ikimiz de....İş çıkışlarında koşarak gelirdim yanına, beni beklediğini bilerek, sabırsızlanarak....<br /><br />Tam 19 yıl oldu birlikteyiz, beraber büyüdük aslında değil mi?<br /><br />Bir yola başkoyduk, sadece ikimiz; bu yol kimi zaman dikenli, yorucu, kimi zaman çıkmazlara açıldı. Kah kırdık birbirimizi gereksiz yere, kah küstük, kah barıştık. Şimdi bu yolda bizimle birlikte yürüyen, bizimle birlikte büyüyen iki meleğimiz var, biri sana çok benzeyen:)<br /><br />Ben, seni tanıdığım için, birlikte bu kadar yılı acısıyla- tatlısıyla, kazancıyla-kaybıyla paylaşabildiğim için, benim yanımda olduğun için, BİZ olduğumuz için mutluyum...<br /><br />Bugün, yeni yaşını karşılıyorsun, tüm eski yaşlarını geride bırakarak...Dilerim, yeni yaşın, seni tüm ideallerine kavuşturur...<br /><br /><span style="color:#ff0000;">SENİ SEVİYORUM KOCA ADAM, SENİ SEVİYORUZ...İYİ Kİ DOĞDUN, İYİ Kİ BİZİMLESİN...</span>...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-1442733740504934949?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-64615463796750893652007-03-09T19:13:00.000+02:002007-03-09T19:24:56.731+02:00Demek ki benim de başıma gelebiliyormuş...Benim de bilgisayarım çökebiliyormuş...Tüm resimlerim, belgelerim, maillerim, yazılarım uçup gidebiliyormuş:((((((<br /><br />Günlerdir uğraşıyordu canım eşim, gidenleri kurtarabilmek ve bilgisayarı yeniden ayağa kaldırabilmek adına...Çoğunluğu kurtarabildi ama giden çok şey var yine de :((((...<br /><br />Bir sürü resim gitti arkadaşlar, bir sürü yazım gitti,maillerim gitti...Hani küçük hikayeler yazıyordum ya onlar da gitti:((( Üstelik bloga ulaşamamak, yeni yazı yazamamak da cabası...Üzüldüm gerçekten, ne diyebilirim kendimi rahatlatmak adına:<br />"Gideeeen gitsin, sen şarkılar söyle içinden boşver" miydi o şarkının sözleri?????<br /><br />Neyse, şükür artık düzeldi, bloguma yazı da yazabilirim, oh be.....<br /><br />Dün yazabilmeyi çok istedim, çünkü, benim için önemli birinin doğumgünüydü ve onu buradan da kutlamak istemiştim ama olmadı, olamadı:((<br /><br />Geçmiş de olsa iyi ki doğdun Şafak ve iyi ki varsın hayatımızda....<br /><br />Ve ben yine buralardayım, yeni yazılarla doluyum....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-6461546379675089365?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-70559337027331520802007-02-26T18:40:00.000+02:002007-02-26T19:38:15.049+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/ReMTbPhEm_I/AAAAAAAAABU/kZh-H9FmB0Q/s1600-h/199s.jpg"></a><span style="color:#000000;"></span><span style="color:#990000;"></span><span style="color:#000000;"></span><br /><br /><div></div><span style="color:#660000;"></span><strong></strong><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5035890325986778114" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/ReMTkfhEnAI/AAAAAAAAABc/v_A5tPSXxgE/s400/199s.jpg" border="0" /><br /><br /><div><strong><span style="color:#000000;">Bütün hastalar şifa bulSA,</span></strong></div><div><strong><span style="color:#000000;">Bütün dertliler deva bulSA, </span></strong></div><div><strong><span style="color:#000000;">Bütün işsizler iş bulSA,<br />Bütün borçlular borçlarını ödeyebilSE,<br />Bütün savaşlar sona erSE,<br />Bütün hasret olanlar kavuşSA,<br />Bütün aç olanlar doySA,<br />Bütün kötülükler yok olSA<br />Bütün zararlılar yararlı olSa,<br />Bütün gevezeler susSa,<br />Bütün hoşgörüsüzler hoşgörülü olSa,<br />Bütün insanlar sevgiyle dolSA,<br />Bütün pislikler temizlenSE,<br />Bütün küsler barışSA,<br />Bütün kederler yok olSA,<br />Bütün aşklar karşılık bulSA,</span></strong></div><div><strong><span style="color:#000000;">Bütün zamanlar çok olSA,<br /></span></strong></div><div><strong><span style="color:#000000;">Bütün kadınlar zayıf olSA<br /></span></strong></div><div><strong><span style="color:#000000;">Bütün tiryakiler bırakSA,<br /></span></strong></div><div><strong><span style="color:#000000;">Bütün tatiller uzun olSA,<br /></span></strong></div><div><strong><span style="color:#000000;">Bütün çocuklar okula gitSE,<br /></span></strong></div><div><strong><span style="color:#000000;">Bütün ekonomi düzelSE,<br /></span></strong></div><div><strong><span style="color:#000000;">Bütün küresel ısınma gerileSE<br /></span></strong></div><div><strong><span style="color:#000000;">Bütün siyasiler kendilerini düşünmeSE,<br /></span></strong></div><div><strong><span style="color:#000000;">Bütün yiyecekler hazır olSA,<br /></span></strong></div><div><strong><span style="color:#000000;">Bütün evler kendi kendini temizleSE, ya da<br /></span></strong></div><div><strong><span style="color:#000000;">Bütün erkekler de iş yapSa,<br /></span></strong></div><div><strong><span style="color:#000000;">Bütün erkekler de çocuk bakSA,<br /></span></strong></div><div><strong><span style="color:#000000;">Bütün herkes birbirini anlaSA,<br /></span></strong></div><div><strong><span style="color:#000000;">Bütün okul ödevleri kendi kendine bitSE,<br /></span></strong></div><div><strong><span style="color:#000000;">Bütün sinemalar bedava olSA,<br /></span></strong></div><div><strong><span style="color:#000000;">Bütün ergenlerin sivilcesi geçSE,<br /></span></strong></div><div><strong><span style="color:#000000;">Bütün ben bilirimciler, bilmediklerini anlaSA,</span></strong></div><br /><br /><div><strong><span style="color:#000000;">Bütün mutsuzlar MUTLU OLSAAAAAAAAAA..</span></strong></div><br /><br /><div><strong><span style="color:#000000;"></span></strong></div><br /><div><strong><span style="color:#000000;">Minik not: Bazıları özel istek üzerine yazılmıştır:)))</span></strong></div><div><strong><span style="color:#000000;">Lütfen sizler de ekleme yapınnnnnnn....</span></strong></div><br /><br /><div></div><br /><br /><div></div><br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-7055933702733152080?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-13197668810163833382007-02-20T19:16:00.000+02:002007-02-20T19:44:20.785+02:00Uzun zaman oldu yine yazmayalı...Bu aralar blogu boşluyorum farkındayım ama inanın, sebeplerim çok hafif değil....Her ne kadar hastalıktan bahsetmeyeceğim artık dediysem de, şimdi de gelincik tarlası gibi kızardım arkadaşlar, kıpkırmızıyım abartmıyorum,evde adım "kaşınan boğa" oldu, gerisini siz düşünün artık.... ilaç alerjisi ihtimali üzerinde duruyoruz şu an umarım başka bir şey çıkmaz çünkü artık traji komik olmaya başladım!!! Neyse gelelim aşağıdaki fotoğraflara, başımın üstündeki uçuşanlara.....<br /><div><br /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5033670174202434034" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RdswWpnQkfI/AAAAAAAAABA/Kjkmwom5pHg/s320/DSCN8718.JPG" border="0" /><br /><div> Aynen böyle, şekilde görüldüğü gibi aniden bir şeyler uçuşur bana doğru, malum kişilerdir bunu yapanlar....</div><div><br /><br /> </div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5033669882144657890" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RdswFpnQkeI/AAAAAAAAAA4/KMeSYUxoClg/s320/DSCN8719.JPG" border="0" />Elbette uçağın üzerindeki notu okurum ve içinden ne çıkacağını merak ederim..<br /><br /><div> </div><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5033669225014661586" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RdsvfZnQkdI/AAAAAAAAAAw/I1mD-Zhc7d8/s320/DSCN8543.JPG" border="0" /></div><br /><p>Sonuç, işte yukarıdaki fotoğraftır, nasıl hayır diyebilirim ki??? İşlerini biliyorlar, kesinlikle....</p><p> </p><p>Bu arada bugün ilk cemre düşmüş arkadaşlar. Gülmeyin ama birşey itiraf edeceğim, küçükken cemre düştü lafını duyunca, onu bulabileceğimi düşünür ve arardım:))Ama hala bulamadım nereye düşer ki bu cemre........</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-1319766881016383338?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-79207398419813309922007-02-13T14:59:00.000+02:002007-02-13T15:10:03.278+02:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5031003429008347586" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RdG29pnQkcI/AAAAAAAAAAk/Vc-NpbCXZc0/s320/DSCN8756.JPG" border="0" /><br /><div>Bu kedicikler, resmen poz verdi bana, inanmazsınız resimlerini çekene dek, belki beş dakika boyunca böyle dudak dudağa kaldılar, ne zaman ki fotoğraf makinemi alıp, resimlerini çektim ondan sonra öpüşmeyi bıraktılar:)))))</div><div></div><div>Sevgililer Gününüzü şimdiden kutluyorum, hep sevgiyle kalın...</div><div> </div><div> </div><div></div><div></div><div><span style="color:#cc0000;">Kanaatimce en büyük acı, sevgiyi göstermekte geç kalmış olmak ve sevildiğini bilmeden yaşamaktır...</span></div><div> </div><div><span style="color:#cc0000;"></span> </div><div><span style="color:#cc0000;"></span></div><div></div><div>O halde ne duruyoruz, sevgimizi göstermekte geç kalmayalım ve sevdiklerimize bunu her fırsatta anlatıp, onları kucaklayalım......</div><div> </div><div></div><div></div><div>Elimde bu fotolar olunca ben sabredemedim, bir gün önceden kutlamak istedim herkesi.....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-7920739841981330992?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-38398911007001681662007-02-08T19:16:00.000+02:002007-02-09T00:58:21.776+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RcurlJnQkbI/AAAAAAAAAAU/fqlV_ikWx6Y/s1600-h/bebek.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5029302063613383090" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" height="187" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RcurlJnQkbI/AAAAAAAAAAU/fqlV_ikWx6Y/s400/bebek.bmp" width="96" border="0" /></a><br /><div><div></div><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RcurD5nQkaI/AAAAAAAAAAM/kSqdUEEZCIM/s1600-h/bebek.bmp"></a></div><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_uj7WJB-OLAw/RcurD5nQkaI/AAAAAAAAAAM/kSqdUEEZCIM/s1600-h/bebek.bmp"></a></div><br /><div></div><div>Bugün bir çıkarma işlemi yaptım....<br /><br />09.02.2007<br />09.02.1970<br />_<br />__________<br /> <span style="color:#cc0000;">37 </span><br /><br />Anladınız işte, bugün doğumgünüm.Dilimde, "küçüğüm, daha çok küçüğüm" şarkısı..Yaş otuz yedi olmuş, dante gibi ortasında değiliz ömrün, ortayı geçmiş, başa değil, sona yakın tarafta....<br /></div><div>Hissetiğim yaş niye bu yaş değil bilmiyorum, hala çocuklarımla çocuk, hatta daha çocuk, bazense, seksenlerindeymiş gibi hissedebiliyorum.....<br /><br /><span style="color:#cc0000;">37</span> yıl, kimi zaman haketmeyenlere bile duyduğum sevgiyle geçti,<br />Kimseyi kırmamak adına, kırıldığım anlar çok oldu,<br />Kendimden önce, başkalarının mutluluğunu ön planda tuttuğum anlar daha çoktu,<br />İnandığım, savunduğum idealler uğruna yorulmakla, mücadele etmekle de geçti.<br /><br />Ama çılgındım aynı zamanda, deli dolu, estirikli.. </div><br /><div>Her İstiklal Marşı'nı duygulanarak dinledim,bayramlarda, resmi geçit törenlerinde hep ağladım.<br /><br />Güzel olanı hemen tüketmek yerine hep sona sakladım,<br />Yeni giysilerimi daha özel , daha önemli günlere bıraktım,<br />Yemeğin en güzel tarafını çocuklarıma, misafirlerime ayırdım,<br />Çok sevdiğim mor bardaklarla su içmedim, onlar misafir içindi,<br />Neskafe fincanım, ucu hafif çatlak olandı,<br /><br />Bir şeye ihtiyacım varken bunu kimseden istemedim, almak istediğim herhangi birşeyi hep erteledim, </div><br /><br /><div>Görev ve sorumluluklarımı boşvermemek adına kendimi parçaladım,<br />Bugünü atlattım derken, hep yarını da düşündüm,<br />Olabildiğince sırdaş oldum, sakladığım sırlar taşıyamayacağım kadar çok oldu, kimi zaman, bunun ağırlığı altında ezildim...Yine de kimseler bilmedi, hep sır oldu anlatılanlar...<br /><br />Bir filme, bir şiire, bir yazıya hıçkırarak ağladım kimi zamanlar...<br />Ayrılık, veda sahnelerine hiç bir zaman dayanamadım,<br />Kitap okumayı çok sevdim, gözüm gibi baktım ama ödünç verdiklerimi bir daha göremedim,<br /><br />Çorap ve ayakkabı giyerken, hep sağdan başladım...<br />Yıkadığım çamaşırlar hep aynı yere asılmazsa, benim tarzımla katlanmazsa çıldıracak gibi büyüttüm bunu gözümde, huzursuz oldum,<br />Tek bir bardağın, tabağın yeri değiştiyse, öfke krizine tutuldum..</div><br /><br /><div>İnanılmaz tezcanlı, aceleci,daima koşuşturan biri oldum...<br /><br />Ama büyümem lazım,<br />Artık hayır demeyi bilmem,kendimi daha fazla düşünmem,abuk sabuk şeylere kafa patlatmamam gerektiğini öğrenmem lazım..<br />İnsanlara hakettiğinden fazla değer vermemeyi,<br />Beni üzen insanları yavaş yavaş hayatımdan uzaklaştırmayı,<br />Anı yaşamayı ve tadını çıkarmayı,</div><br /><br /><div>Öğrenmem lazım....<br /><br />Sizce de büyüyeyim artık değil mi....Hayat elimden akıp gitmeden....</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-3839891100700168166?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1170709719058570332007-02-05T22:41:00.000+02:002007-02-05T23:08:39.410+02:00Uzun süredir takip edemediğim blogları okuyunca, sobelendiğimi gördüm. Sevgili Gulfimiz ve Nilly sobelemiş beni. Hakkımda 5 şey....<br /><br />İnsanın kendini anlatması zor olur ya bazen, işte bu soruyla ne anlatsam acaba deyip zorlandım açıkçası...deşifre olma zamanııııı....<br /><br />1-Uykumda o kadar çok konuşuyormuşum ki, uyanıkken yazmayı hayal ettiğim kitaplar, kızıma göre uykuda anlattıklarımla rahat rahat 3-5 kitap yaparmış...<br /><br />2-Cüssemle ters orantılı olarak inanılmaz yemek yerim, bir oturuşta bir ekmeği bitirebildiğime kimse inanmaz. En sevdiğim yemek balık, balık balık...Kahvaltıda bile yiyebilirim, 365 gün yesem bıkmam herhalde...Sütlü tatlıları çok severim, pastalardan çikolatalı, krokanlı ve kestaneli pasta favorimdir, meyveli pastayı asla ağzıma sokmam....<br /><br />3-Herşeye karışan, önyargılı insanlara karşı antipatim var.Tembel insanı da sevmem.Ben bunu yapamam diyenlere kızarım, istenirse yapılır inancını taşırım.<br /><br />4-Depremden korktuğum kadar hiçbir şeyden korkmam.Fobi derecesi bir korku bu. Sakin bir yapım var ama konu çocuklarıma gelebilecek bir zararsa anaç tavuk gibi yapamayacağım şey yoktur..Yaratılmış her canlıya sevgi duyabilirim, kedi, köpek,çiçek ,böcek, ağaç,kurt, kuş......<br /><br />5-Gökyüzünü, özellikle güneşin batışını izlemeyi çok severim, büyülenirim, coşarım, duygulanırım, etrafımda kim varsa, bakın bakın diye ısrar ederim.Kızım önceleri dalga geçerdi benim bu gökyüzü düşkünlüğümle, şimdilerde canım birşeye sıkkınsa nereden anlıyor biliyor musunuz? Güneşin batışına pek aldırmıyorum,annee gel bak gökyüzü çok güzel diyor ve ben koşmuyorsam, anne neyin var diyor....<br /><br />Şimdi,birilerini sobelemem gerekiyor, kimsecikler kalmamış galiba ama Erdil Baba, seni sobeliyorum, Ayda, Annelog, Baver sizleri sobeliyorum.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-117070971905857033?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1170362018095918232007-02-01T21:17:00.000+02:002007-02-02T15:04:45.113+02:00Yazıma teşekkürle başlamak istiyorum...<br /><br />Son yazıma yorum bırakan ve bana yanlız olmadığımı hissettiren,dualarını esirgemeyen arkadaşlarım;<br /><br />-Zehra, Sen bitanesin, taaa Moskova dan çalan telefonla bana bunu bir kez daha hissettirdin...<br /><br />-age35, duaların ve yorumun bize çok iyi geldi,teşekkürler...<br /><br />-Erdil Baba,Gerçekten kalbim kızımlaydı, ben de sizleri çok seviyorum)teşekkürler..<br /><br />-Sardunya, annelerin annesi, dualarını hissettim teşekkürler...<br /><br />-Güzel Gamzelimiz, evet herşeyde bir hayır varmış, yazdıkların için teşekkürler..<br /><br />-Sevilay, tertemiz kalpli bloggerımız, teşekkür ederim...<br /><br />-Nilly, sakin olabilmek en çok istediğim şeydi, başaramadım ama yorumunla bize güç verdin, teşekkürler...<br /><br />-Yaz, iyi ki varsın, teşekkürler..<br /><br />-Gulfimiz, seni nasıl yakın hissettim kendime bir bilsen..teşekkürler...<br /><br />-Asortik, elbette beklerdin psikoloğumu yakın olsaydık, buna inancım sonsuz,gerçekten yerin bambaşka teşekkürler...<br /><br />-Ayda, iyi ki yorum yazmışsın bana, yokluğun öyle belliydi ki, duaların için teşekkürler....<br /><br />-Gayri ihtiyari, sizlerin iyi dilekleri sayesinde allah kolaylık verdi inan, teşekkürler...<br /><br />-Neşelii, nerelerdesin sen,yorumun tam zamanında geldi teşekkür ederim....<br /><br />-İpek, gerçekten ne diyeceğimi bilemiyorum, o kadar içtensin ki, teşekkürler...<br /><br />-Suat, dediğin gibi umarım bu yokuşlar sondur artık,demek sen de yaşadın benzer bir durumu, yorumun için teşekkür ediyorum..<br /><br />-Renkler,iyi oluyoruz yavaş yavaş, teşekkürler...<br /><br />-Annelog ,,merak edilmek güzel böyle durumlarda, teşekkürler....<br /><br />Veeee, Hüsmen-Türkan ikilisi, ben sizleri boşuna sevmemişim, o kadar büyük sürpriz yaptınız ki bize, daha iyisini düşünemezdim, harikasınız ve iyi ki bizim dostlarımızsınız...<br /><br />....Gelelim ameliyat gününe;<br /><br />Gece gözümü kırpmadan bitti ve sabah inanılmaz telaşlı, dokunsan ağlayacak durumda hazırlandık.krmakarışıktım, bi tuhaftım.Halamız ve eşimin teyzesi, kızımı ameliyat olacağı hastaneye götürürlerken, biz de eşimle bana bakacak hastaneye yola çıktık.Ters istikameteydi yollarımız.Bu sahne bana çok dokundu, boğazım düğümlendi ve bundan sonraki her dakika, sanki saatler sürdü...<br /><br />....Doktorum ameliyata yetişebilmem için çaba gösterdi, eşim sürekli merak etme<br />yetişiriz, sakin ol,yetişemesek bile hayırlısı olsun diyerek beni teselli etmeye çalıştı yol boyunca. Nafile sakin olamıyordum.Benim tahlilim yapılıp, doktorumla işim biter bitmez,halamızı aradım, "ilk ameliyat başkasının, İlgün ikinci girecek" deyince yüreğime su serpildi, yetişme imkanımız vardı ama yol bitmiyordu.Her geçen dakika gerildiğimi hissediyordum. neredeyse boğulduğum bir anda, arabadayken telefonum çaldı, karşımda kızım, "annecimm ben ameliyattan çıktım" diyor ve ben artık gözyaşlarıma hakim olamıyordum. Sesi iyi geliyordu, çok garip bir rahatlama aynı zamanda hüzün hissettim..Çığlıklarla ağlamak istedim...<br /><br />Meğer ben aradığımda, halamız üzülüp telaş yapmayayım diye, o anda kızımın ameliyata girdiğini saklamış benden.Gerçekten de biliyor olsaydım, halimi düşünemiyorum. Yeri gelmişken halamıza minettarım, yazmalıyım bunu.Gerek ameliyat öncesi, gerek sonrası herşeyimize o koşturdu, İnanılmaz yardım etti bize, çookkk teşekkürler Şafak, sen halaların,görümcelerin(gerçek kardeşimsin bunu bil)bitanesisin=)<br /><br />...Ameliyat başarılı geçti, umulandan iyi sonuç çıktı=))artık dikişlerimiz de alındı, kızım iyi çok şükürler olsun...<br /><br />Bu kargaşa ve hastalık günlerinde oğluşumun durumuna üzüldüm bir de, o kadar sıkıldı ki, üzülüyor ve bunu nasıl belli edeceğini bilemiyor, bir hayli hırçın ve duygusal.Ne yazık ki şu sıralar hakettiği ilgiyi göremedi bizden, bebeğim herşey düzelicek, keşke sana anlatabilsem.....<br /><br />...Bana konan teşhisDVT(derin ven trombozu).Bir tek tehlikesi var, önemli bir durum, pıhtının akciğere ulaşması halinde, sonuç aniden yaşamıma mal olabilirmiş.Ama şu anda gün aşırı tahlillerim yapılıyor, damarda açılma başlamış, risk azalıyor,göbekten vurduğum iğneler de ona erdi, iyi olacağımmmm....<br /><br />Dilerim, bu hastalıkla ilgili son yazım olur, bundan sonra biraz large olma zamanı, güzel yazılar yazma zamanı, güzel anılar paylaşma zamanı.....<br /><br />Güzel günler sizi bekliyoruz hadi , gelin artık.......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-117036201809591823?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1169479434030350272007-01-22T16:28:00.001+02:002007-01-24T14:29:24.416+02:00<blockquote> </blockquote>Hani bir söz vardır, "allah beterinden korusun" diye.....<br />Ya da "hiç birşeyi planlama,çok isteme" diye....<br /><br />İşte bugün ben bu sözlere çok inandım.....Kızımın ameliyatı 2 ay öncesinden gündeme gelmişti ve iyileşme dönemi 1-1.5 ay sürebileceği için, sınavları da çok yoğun olduğu için sömestr tatilinde olması kararlaştırılmıştı.Bu bekleme döneminde kafamda hep iki şey vardı.İlki, ameliyat tarihine dek kızımın ağrılarının artmaması, ikincisiyse kızımın gerek ameliyatında gerek sonrasında hep yanında olacağımdı.Ama gelin görün ki, gerçekten hiçbir şey düşündüğümüz ya da planladığımız gibi gerçekleşemiyebiliyormuş. Benim hastalanmam ve teşhisin konulması öyle bir zamana geldi ki, tam ameliyat zamanı....O kadar ki, sizlere yorumumda bahsettiğim ve ilk defa kendi kendime vurduğum o iğnelerin 5 adet vurulduktan sonra kesin yeni tahlil yapılıp devam edip etmeyeceğine karar verilmesi gerekiyormuş ve 5. gün yarın!!! ayrıca akciğere pıhtı yürüyüp yürümediğini anlamak için bir tetkik daha yapılıcak sanıyorum.Tam kızımın hastanede olması gereken saatte ben de diğer uçtaki hastanede olmalıymışım.Zamanlamaya bakar mısınız!!!<br />Ameliyat sırasında ve sonrasında kızımın başında olacağım konusunda kendimi o kadar şartlandırmıştım ki, şimdi doktorumun söylediğiyle şok oldum, üzüldüm ve ağladım.Kızım yaşının üstünde bir olgunluk gösterdi, ben onun kadar olgun olamadım. Şimdi sadece herşeyde bir hayır vardır ,bunda da bir hayır vardır deyip teselli ediyorum kendimi...<br /><br />Yarın bizim için herşey yolunda gitsin diliyorum.Ve ameliyata yetişebileyim diliyorum, herşeyin hayırlısı neyse o olsun ne olur diyorum.<br />İçimde fırtınalar kopuyor,elimde değil panik yapıyorum, herşey yolunda gitsin istiyorum....<br /><br />Canım psikoloğumu çokkkk seviyorum, yaşından olgun olduğu için ona ne söylesem yetmez diyorum...Yarın yanında olamasam bile, ki, olabilmeyi çok istiyorum, bütün kalbimle, ruhumla,düşüncelerimle yanında olacağımı bilmesini istiyorum<br /><br />Dualarınız ve pozitif düşüncelerinizle hepinizin yanımızda olacağınızı biliyorum........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-116947943403035027?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1169054325314930852007-01-17T18:54:00.002+02:002007-01-24T12:16:06.310+02:00Son yazımdan beri hastayım, hastane çilem de bitmedi hala....<br /><br />Neredeyse hergün bir tahlil, bir film derken hangi gündeyiz, hangi ayda şaşırdım, bitkin hissediyorum.<br />Yoruldum ve ağrılarım çoğaldı, üstelik kızım da hastalandı, kendimi mi iyileştireyim kızımı mı iyileştireyim şaşırdım...Çünkü ben bir an önce iyileşmeliyim ki kızıma ihtiyacı olan bakımı yapabilmeliyim.<br /><br />Ameliyat tarihi de çok yaklaştı kızımın, bir aksilik çıkmazsa hayırlısıyla inşallah p.tesi tahliller yapılıp, salı girecek, canım psikologum, bebeğim..... Kısaca bana çok ihtiyacı olacak, bir an önce iyileşmek zorundayım ama bitkin hissediyorum. Allahım bana güç ver ki, kızımla ilgilenebilecek durumda olabileyim ve kızım da çok çabuk atlatıp, iyileşsin...<br /><br />....Ameliyat tarihine kadar tekrar yazabilir miyim bilmiyorum ama eğer yazamazsam, ameliyat sonrasında da bir süre yazamam.Bu süre ne kadar olur bilmiyorum, dilerim herşey yolunda gider...<br /><br />Her şey yolunda gitsin ne olur artık.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-116905432531493085?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1168352879927530632007-01-09T16:02:00.000+02:002007-01-17T18:54:04.680+02:001949'da bir gün Istanbul Büyük Kulüp'teki bir toplantida,davetliler Bedri Rahmi Eyüboglu'ndan bir siir okumasini istediler. Eyüboglu ayaga kalkti ve Karadut'u okumaya basladi:<br /><br />Karadutum, çatal karam, çingenem<br />Nar tanem, nur tanem, bir tanem<br />Ağaç isem dalımsın salkım saçak<br />Petek isem balımsın ağulum<br />Günahımsın, vebalimsin.<br />Dili mercan, dizi mercan, dişi mercan<br />Yoluna bir can koyduğum<br />Gökte ararken yerde bulduğum<br />Karadutum, çatal karam, çingenem<br />Daha nem olacaktın bir tanem<br />Gülen ayvam, ağlayan narımsın<br />Kadınım, kısrağım, karımsın.<br /><br />...Bedri Rahmi, siiri okurken aniden gözlerinden yaslar süzüldü.Salondaki herkes niye agladigini anlamisti; tabiiherkesten çok, hemen yani basindaki karisi Eren Eyüboglu...<br />Çünkü siirde "kadinim, kisragim, karimsin" dedigi kadin, karisi degildi.Bu siiri 3 yil önce, bir baska kadin için yazmisti:<br />Mari Gerekmezyan..."Kara sapli biçak gibi"Mari, Bedri Rahmi'nin asistanlik yaptigi GüzelSanatlar Akademisi'nin heykel bölümüne misafir ögrenci olarak gelmisti.O dönem askerligini yapmakta olan sair - ressamin sinesine, "kara sapli bir biçak gibi" saplanmisti.Mari, Bedri Rahmi'nin bir büstünü yapmisti. BedriRahmi bu büstü, Mari'nin çesit çesit portresiyle veona yazilmis siirlerle yanitlamisti.Artik asklarindan bütün Istanbul haberdardi. BedriRahmi, sanatinda tam bir patlama yasiyor, ErenEyüboglu ise sabirla esinin kendisine dönmesini bekliyordu.<br />Yorgun yürek "Karadut", 1946'da menenjit tüberküloz kapti.Iyilesebilmesi için antibiyotik lazimdi. Savas yeni bitmisti ve ilaç ates pahasiydi.Bedri Rahmi, genç sevgilisine ilaç alabilmek içintablolarini elden çikarmaya basladi. Ancak bu çabalar da sonuçvermedi ve o yil Istanbul Alman Hastanesi'nden Mari Gerekmezyan'in ölüm haberi geldi.Bedri Rahmi yikilmisti.Sevgilisini sonsuzluga ugurladiktan sonra keder içinde evedöndügünde kendisini teselli eden, yine esi Eren olacakti.O dönem içkiye basladi ünlü sair...Asagidaki siir, o dönemin ürünüdür:<br />"Türküler bitti<br />Halaylar durdu<br />Horonlar durdu<br />Hüzün geldi bas köseye kuruldu<br />Yoruldu yüregim, yoruldu."<br />Eren Eyüboglu, esinin bu zor dönemi atlatmasina yardimcioldu. Onu yeniden sanatiyla bulusturmak için çabaladi.Basardigini saniyordu.Ta ki Büyük Kulüp'teki o geceye kadar...<br /><br />"Karadut"u okurken, Bedri Rahmi'nin yanaklarindansüzülen gözyaslari, sevda yarasinin hâlâ kapanmadiginin kanitiydi.Bunun üzerine Eren, bir süre Paris'te yasamayakarar verdi. Oradan esine yazdigi bir mektupta "o gece"yi hatirlatti:<br />4 Ocak 1950 - PARiS"Canuskam,Kulüpte bir gece, siir okumustun, hani! Hatirladin mi?Gözlerinden, birden yaslar döküldügünü görünce içiminkarardigini hissetmistim. Sesin, nasil titremisti.Hey! Bütün bunlari hatirliyor musun? Sankibögrüme, kizgin bir ütü yapmismis gibi olmustum. O gece...Senin seneler sonra bile olsa yanıp<br />tutustugunu anlamistim! Bedri'nin ruhuna, insan üstübir gücün aciyip, ona güç vermesi için dua etmistim.Ruhunun çektigi acilari Allah dindirsin. Allah sana resim yapma sevinci versin ve bizim yanimizda yasamaktan, mutluluk duyabilmeni saglasin.Eren.<br />Bu dualar ise yaradi.Bedri Rahmi, 11 yasindaki ogluyla esine döndü.1974'teki ölümüne kadar geçen çeyrek asri, ayni evde çalisip üreterek, diz dize birlikte tükettiler.Öldügü gün, esi Eren cenazeden dönüste, 35 yasina gelmis oglunu karsisina oturttu.<br />"Babani ugurladik" dedi, "Ama sunu bilmeni istiyorum ki,ona çok kirildim. Yasadigi iliskiyi unutmadim. Hiçbir kadinasagilanmayi kabul etmez. Buna katlandimsa, bil ki, sadecesenin hayatin kararmasin diyedir."<br /><br />Bu şiiri çocukluğumdan beri çok severim ben nedense. Bugüne kadar da hep karısı için yazmış olduğunu düşünmüştüm. Hikaye ne kadar doğru bilmiyorum ama şaşırdım, sanki bir hayalim yok oldu gibi hissettim. Yanlış anlaşılmasın, Bedri Rahmi yi kesinlikle yargılamıyorum.Şiirlerine duyduğum sevgi, ona da saygı duymamı sağlıyor. ben hala ona duyduğum sevgi ve saygıdan birşey kaybetmedim. Zaten, insanların yaşadıklarına, dışarıdan önyargılı bir şekilde atıp tutmak bana göre değil.<br />Sonuçta ne yaşamış olursa olsun, öyle derin yaşamış ve bunu öyle içten dile getirmiş ki, yargılamak, eleştirmek ne haddimize....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-116835287992753063?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1167998332553596142007-01-05T13:22:00.002+02:002007-01-09T14:59:50.416+02:00Bu gün doktora gittim, doktora gitmekten nefret eden ve uzun zamandır şikayetlerini biriktirmiş biri olarak...<br /><br />Gittim de ne oldu? Hiç birşey!<br />Sabah 9:30 gibi hastanedeydik eşimle birlikte.Önce oğlumu babaannesine bıraktık çünkü. Zaten oraya gelebilme kararını bile, birkaç hafta erteleyen ben, muayene sırası kuyruğunu görünce sormayın bi sıkıldım, bi sıkıldım ki.İçeride nefes alınmıyor, birilerine çarpmadan, dokunmadan yürümenin imkanı yok. İnanılmaz havasız, herkes öfkeli, herkes sabırsız, herkes hasta....<br /><br />Neyse, uzun ve sabırlı bir bekleyişten sonra, önümüzde 5 kişi falan kalmıştı ki, numara bitti, "kimse beklemesin, pazartesi gelin" dediler...Demek ki hiçbir şey değişmemiş, pardon değişen birşeyler vardı, nasıl unuturum.???Her muayene önünde ekranlar, ekranlarda sırası gelen hastanın ismi, ondan sonraki üç hastanın daha ismi çıkıyordu. Her yerde ekran..Allahım ne kadar modernleşmişiz, nasıl da çağ atlamışız....Ah benim güzel memleketim, buna kafa yoracaklarına, şu hasta yoğunluğuna bi çare bulsalar nazar mı değerdi birilerine....Hadi ben yine iyiyim,(ki geçen yılki nevralji nöbetinde bırakın ayakta durmayı, oturamıyordum bile) ama ayakta dahi duramayan yaşlı hastalar vardı, kuyruk kuyruk dolaşan, yorgun, hasta gözlerle etrafa bakan....Ama olsun, benim canım yetkililerim, onlar için bi çare düşünmüş, her yere bi ekran yapıştırmış....<br /><br />Uzatmayayım diyeceğim ama çok öfkeliyim ve uzatacağım ..<br />Oradan başka bir polikliniğe gittik, orası da numara vermiyor, oradan başka bir polikliniğe..<br />Mucize gibi bir numara aldım sonunda, oy oy ne şanslı günümdeyim...<br /><br />Numaram 54 idi ve 39 numara içeriye girmişti.Tabi bu sırada sürekli tartışma vardı sıra bekleyenler arasında. Vay efendim sen önce girecektin, sen sonra, ben sadece ilaç yazdırıcam, ben film göstericem, ben kaşe vurdurucam, ben tahlil göstericem.Hay allahım ne göstericekseniz gösterin yeterki kavga etmeyin diye bağırasım geldi.<br /><span style="color:#ff0000;"></span><br />Sonra ben girdim muayeneye çok şükür. Daha şikayetlerimi (sol ayağımda şişme, geçen yıl olan<a href="http://zeynogun.blogspot.com/2006/01/olmaya-devlet-cihanda-bir-nefes-shhat.html"> şikayetler</a>, bir de boynumun sol tarfında, sol kolumda aniden gelen ağrılar) anlatmama fırsat bile vermeden dr. hanım: sizle biz ilgilenmiyoruz, siz kalp ve damar cerrahisine, ha bir de nörolojiye, bir de fizik terapiye gideceksiniz dedi(daha önce de o, ona, o, ona yollamıştı) .Buna rağmen yine de bir ilaç yazayım dedi.Sağolsun kendisine teşekkür ederim sonsuzundan....<br /><br />Aşağıya indim o bölümlerden numara almaya ama o bölümlerde dr. yokmuş.Başka hastaneye gitmem gerekecek şimdi.Vazgeçtim bile, ben sıra bulup muayene olana dek ya daha çok hasta olacağım ya da kendi kendime iyileşeceğim bu gidişle.... İşte bu yüzden sağlığımızı erteliyoruz, işte bu yüzden, bu kadar eziyet, kalabalık,kuyruklar, bürokrasi, vs. yüzünden, doktora gitmeyi sevmiyoruz, gittiğimizde de geç kalmış olabiliyoruz...<br /><br />Oysa sağlık en önemli hakkımız değil mi? Biz de sağlık sigortası ödemiyor muyuz?<br /><br />Hadi yine her şekilde sıra buldum, muayene olacağım diyelim, peki ama dr. ların ağızından çıkacak bir kaç kelimeye hasret, karşıdan, muayene bile etmeden ilaç yazılıp eve gönderilmeyecek miyim?E bu kadar kalabalığa bu kadar hizmet...Daha önce de denedim, hiçbir şey değişmemiş. Yok yok değişmişiz aslında yav, modernleşmişiz arkadaşlar, çok ileri bi sistem var artık hastanelerde.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-116799833255359614?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1167483327391627542006-12-30T14:40:00.000+02:002007-01-09T10:48:03.153+02:00Okudum...<br /><br />Son günlerde hep okudum...<br /><br />Geçmişte yazdığım tüm yazıları...<br /><br />Yorumlarınızı:))....<br /><br />Son yazım için yorum yeri bırakmamış olduğum halde, bir yolunu bulup, bana yorumlarla, mailllerle ulaşan tüm yazılarınızı...:))<br /><br />Geçmişteki yazılarımı okudukça duygulandım, anlattığım günlere gittim, kah yüzümde bir gülümseme, kah burukluk....<br /><br />Bu blogu yaparken, yazdıkça, ileride çocuklarıma bırakabileceğim bir anılarımız kitabı olacağını düşünüyordum...Ben artık yanlarında olmayacağım zaman bile, annelerini yanlarındaymış gibi hissetmek istedikleri her an bu blogu okuyabilecekler, belki de ihtiyaçları olduğunda onlara bu yolla güç verebilecektim....<br />Beni ve duygularımı, kimi konularda düşündüklerimi, tepkilerimi büyüyünce daha iyi anlayabileceklerdi.Çünkü zaman, bazı duyguları yaşadığınız andaki gibi yoğun bırakmıyordu.....Sonradan anlatıldığında bu kadar etkili olamayabilirlerdi....Ya da başka bir ağızdan...<br /><br />Ve bir amaç daha vardı tabi, bilgi olsun, fikir olsun, hobi olsun, toplumda tepki verilmesi gereken,yanlış olduğunu ya da çok doğru olduğunu düşündüğüm konularda başkalarıyla paylaşım içinde olmak...<br />Daha çok düşünce, daha çok yaşam, daha çok davranış şekillerini görerek, hayatı daha iyi anlayabilmekti....<br /><br />Ve ne yaptım??<br /><br />Gerçekten bunaldığımı, yorulduğumu hissettiğim bir anda pes dedim, benden bu kadar....<br /><br />Yarım kalmış bir öykü gibi oldu...<br />Mücadeleyi bırakmış olduğumu hissettiren bir bırakış oldu.<br /><br />Oysa çocuklarıma söylediğim söz her zaman: "asla umudunuzu yitirmeyin, mücadeleyi bırakmayın" dı.. Kendim niye unutmuştum ki...<br /><span style="color:#ff0000;"></span><br />Üstelik <span style="color:#ff0000;">en</span> <span style="color:#ff0000;">önemlisi</span> dostluk, arkadaşlık, kardeşlik gibi duygular da hakim olmuştu artık yorumcularımla...<br />Sevdim ben blog yapmayı, blog arkadaşlığını...<br />Sevgili Annelogun iki meleği,Aslıberry nin Yaman ı, Sardunya nın Aktrist i ve Minik Kaplumbağası, Sevilay ın Samet i, Asortik in Çağıl ı, Nilly nin yeni dünyaya gelen teyzoşu,Renkler in daha doğumgününü yeni kutladığımız oğluşu,Akçahan ın melekleri, Age35 in Mercimek i,Nimet in Nazan ı,Biyonikin Zeytini ve Maviş i,hepsi, hepsi kendi çocuklarım gibi merak ettiğim, hastalandıklarında üzüldüğüm, güzel bir şey yaptıklarında sevindiğim çocuklar değil miydi???<br /><br />Erdil Baba nın, her konuda bilinçliliği, hayvan sevgisini, doğa sevgisini,örnek alınası hallerini, hele bilgisayar konusunda bizleri bile nasıl solladığını, Süleyman ın türkçe öğrenme azmini, Ayda nın güzel yazılarını, şiirlerini, Gulfi nin tatlı annesini, teyzesini, işini ne kadar sevdiğini:), candanlığını,dövülesi kapıcılarını,Gamzeli nin sevecenliğini, düğün tarihini,Baver in bilgi birikimini, kelime dağarcığının zenginliğini,nargilesini, akvaryum temizliğinde ustalığını, dikkatliliğini,Oya Hanım ın kedilerini, yemeklerini, müthiş bir organizasyona (fındık projesi)önayak olmasını,Kuguunun anketlerini:), Yaz ın duygusallığını, yaz mevsimini çokk sevmesini, Sevilay ın mükemmel ailesini, tertemiz kalbini,photo shoplarını,Renkler in gerçekten renkli dünyasını, aslında psikolog olmak istediğini, mantı sevgisini,Asortik in bahçesini, resime ve sanata düşkünlüğünü, çok duyarlı bir organizasyonda (mavi Kuş)etkin olmasını,sınıf başkanlığını ve öğretmene verdikleri hediyeyi,Banuşumun tertemiz kalbini, şirinliğini, çalışkanlığını,içtenliğini,Büsküütün ayakkabılarını, dumdumunu, makyaj malzemelerini,çok hoş yazılarını, Tarçının, Portakal Ağacının, Pastacının mükemmel tariflerini......Daha... daha....<br /><br />Bir çırpıda yok sayabilir miydim?<br />Ama o zaman, zaten bu BEN olmazdım......<br /><br />Ben kendimi bildim bileli, duygu ve düşüncelerimi yazarak ifade etmeyi seven biriyim.Yazmak benim için; yokluğunda hiç bir şeyin, yerini dolduramayacağı bir kavram.Yıllardır günlük de tutuyordum, hiç vazgeçmedim.ve benim için "yangında ilk kurtarılacaklar" listesinin başında yer alıyorlar.Yazılmayan her konu zamanla kendini unutturabiliyor,oysa yazı, sonsuza dek kalabiliyor.Yazmayı sevmemin bir nedeni de bu belki, sonsuz olması..<br /><br />Ama sebep ne olursa olsun, emin olduğum birşey var, yazmak bana iyi geliyor, kendimi iyi hissettiriyor. Yazdıkça ben yeniden doğuyorum, abarttım sanmayın, öyle...O halde yapmam gerekeni yapmalıyım ben...........<br /><br />Kapatmıyorum,<br />yazmaya= <span style="color:#ff0000;">yaşamaya, eleştirmeye, araştırmaya, öğrenmeye,<br />TEPKİ VERMEYE, anlatmaya, paylaşmaya <span style="color:#333333;">devam diyorum yeniden...</span><br /></span><br /><br /><span style="color:#ff0000;">Yazıyorum, öyleyse varım....</span><br /><br />Son olarak 2006 yılına söylemek istediğim şeyler var:<br /><br />Sen 2006!!<br /><br />Daha ilk gününden acı haberle geldin bize..<br /><br />Ardı arkası kesilmedi, sevdiklerimizin kayıpları hiç bu yıl kadar çok olmamıştı...<br /><br />İşlerimiz hiç yolunda gitmedi, yeni iş çabalarımızın önünde hep bir set kurdun.Çabaladıkça yok saydın bu çabaları.<br /><br />Sen, bana ve aileme zor, yok yok çok zor günler yaşattın.Bizi o kadar acımasız hırpaladın ki, üzdün bizi, kırdın, yıkmaya, yok etmeye çalıştın.<br /><br />Söyler misin seni nasıl iyi anarım?<br /><br />Elbette güzel şeyler de yaşadık ama bu günler sadece içimizde büyüttüğümüz sevgi ve bağlılık sayesindeydi, senin yıkıcı, acımasız çabaların işe yaramadı bak.Gel gitmeden, barışalım, güzel duygularla vedalaşalım diyeceğim ama sen hala aynı kafadasın.<br />İşte bu yüzden, gittiğine seviniyorum, bilesin....<br /><br />Elinden geleni ardına koymadın ama biz yıkılmadık, ayaktayız....<br /><br />Unuttuğun ya da hesaba katmadığın birşey vardı 2006, biz birimiz hepimiz, hepimiz birimiz için varız...<br />Ben, ne yaşarsak yaşayalım, birbirine bağlı, birbirine sevgi duyan bir aileye sahibim, canıma değsin, biz kazanacağız.......Güle güle....<br /><br />Ve 2007:<br /><br />Dilerim sen 2006 yı aratma bize. Yalnız bana ve aileme değil, tüm dünyaya güzel günler getir olur mu?<br />Herkesin bayramını ve yeni yılını kutluyor, yeni yılın hepimize sağlık, mutluluk, huzur getirmesini istiyorum..<br /><br />Haydi 2007!! top sende artık...<br /><br />....................................................Kendinize iyi davranın.....................................................<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-116748332739162754?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1166539436126090872006-12-19T16:43:00.000+02:002006-12-19T16:43:56.130+02:00Hoşçakalın arkadaşlar, sona ermesi gerekiyordu, hepinizi tanıdığım için mutluyum.........Kendinize iyi davranın........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-116653943612609087?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1166187314712565702006-12-15T14:49:00.001+02:002007-01-24T11:01:27.500+02:00<p> </p><p>Gerçekten çok beğendim, <a href="http://www.youtube.com/watch?v=ko2ONYYZwJQ">buradan</a> izleyebilirsiniz<br /><br /><br />Bir Türk gencinin Fransız televizyonlarında yaptığı bir gösteriymiş:)) </p><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-116618731471256570?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1165850991588197152006-12-11T17:19:00.000+02:002006-12-13T17:21:19.420+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5426/1898/1600/688605/RSCN2629.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5426/1898/200/457418/RSCN2629.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5426/1898/1600/446787/RSCN2623.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5426/1898/200/979182/RSCN2623.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><br /><br />Fotoğraftakiler nedir sizce? Bu fotoğrafları kızım çekmiş ve ben ne olduğunu anlayamamıştım, ta ki bütünü görünceye dek.Bakalım siz bulabilecek misiniz?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-116585099158819715?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1165417307257191602006-12-06T16:41:00.000+02:002006-12-06T17:41:11.826+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5426/1898/1600/28392/DSCN8516.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5426/1898/320/631375/DSCN8516.jpg" border="0" alt="" /></a><br />Kış geldi mi kestane kokusu gelir biryerlerden burnunuza...Sonra???<br />Kestaneler bıçakla yanlarından çizilir ve közlematik'e yerleştirilir<br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5426/1898/1600/184751/DSCN8517.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5426/1898/320/361916/DSCN8517.jpg" border="0" alt="" /></a><br />Ocağın başında sabırsız bekleyişler...<br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5426/1898/1600/556018/DSCN8518.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5426/1898/320/639837/DSCN8518.jpg" border="0" alt="" /></a><br />Eh, pişmeye başladılar diye geçirilir akıldan...<br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5426/1898/1600/356338/dscn8519.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5426/1898/320/485930/dscn8519.jpg" border="0" alt="" /></a><br />Artık servis yapalım değil mi, kokusu yayıldı ...<br /><a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5426/1898/1600/883373/DSCN8522.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5426/1898/320/813975/DSCN8522.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />Veee, çocuklarınıza özel sipariş, soyulmuş kestaneeeeee....Başka isteyen var mı:))))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-116541730725719160?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com33tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1164972720195812672006-12-01T13:11:00.000+02:002006-12-29T23:32:39.976+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5426/1898/1600/711428/DSCN8445.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5426/1898/320/868551/DSCN8445.jpg" border="0" alt="" /></a><br />Öyleydi, böyleydi derken, kendisini bekleyen önemli kararı verdi:) <br /><br />Bu kararı verirken O'nu etkilemeye çalışmadım, sadece oturup konuştuğumuzda, mutlu olacağı, seveceği bir dalda eğitim görmesini;gerilerek, sıkılarak okuyunca bunu bir yük ya da eziyet olarak göreceğini ve bıkkınlık yaşayacağını, mesleğini de sevmeden yapacağını anlattım.Ama ilgi duyduğu alanda eğitim alırsa ve kendini geliştirirse bu sayede ileride daha huzurlu ve mutlu bir iş yaşamı olacağını söyledim.Tabi ki seçeceği mesleğin günümüz şartlarında ne kadar gündemde ya da gerekli bir meslek olup olmayacağını da düşündüm. Görünenen o ki, yaşam şartları sayesinde gelecekde daha aranır bir meslek olacak...Üstelik, artık toplumda bu mesleğe bakış açısı iyiye doğru değişmekte...Şimdiye kadar yanlış bir imajı vardı mesleğin:(<br /><br />Okulda derslerini TM olarak almaya ve PSİKOLOG olaya karar verdi....İnanılmaz okuyor, hızına yetişemiyorum, son bir ayda dersleri hariç, 6 kitap bitirdi, zamansızlıktan zaman yaratıyor....O'nunla hep gurur duydum, hep duyacağım biliyorum..<br /><br />ŞU ANDAN İTİBAREN, GELECEĞİN EN ÖNEMLİ PSİKOLOĞUNUN ANNESİ OLARAK YAZIYORUM. ÖNÜNE BİR HEDEF KOYDUYSA BAŞARACAKTIR, HEM DE EN İYİ ŞEKİLDE......<br /><br />Randevuları şimdiden ayarlamak mı lazım ne?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-116497272019581267?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1164729201900348102006-11-28T17:26:00.000+02:002006-11-28T17:53:22.180+02:00Bu türkünün hikayesini merak ederdim. Bulduğumda şaşırdım çünkü hikayenin baş kişisi benim ismimi taşıyormuş.Benim ismimi babam koymuş ve ben ismimi hep çok sevdim, benimsedim.Dikkatimi çekti, Zeynep ya da Zeyno ismiyle yazılmış ne çok türkü, şarkı var, isimde mi bir keramet var kimbilir???Araştırmalıyım bakalım kaç tane bulacağım bu isimde türkü, şarkı... Bilen varsa yazabilir....<br /><br />Gelelim o meşhur türkünün hikayesine. Herhalde bu türkü okunmadan gelin olan yoktur ve benim gibi ağlayanlar da çoktur...<br /><br /><br /> Türkü Hikayaleri : Yaşanmış Türkü Hikayeleri ve Sözleri<br /><br /> Yüksek Yüksek Tepelere Ev Kurmasınlar Türküsü <br /> <br />Bu öykü Malkara köylerinden alınmış olup belli bir kişinin dilinden yazıya geçirilmiş değildir. Çevrede herkes tarafından bilinen bir öyküdür. Söylentiye göre, çok eskiden köyün birinde Zeynep isimli çok güzel bir kız vardır. Onaltıya yeni bastığında Zeynep'i köylerindeki bir düğünde aşırı (yabancı) köylerden gelen Ali isimli bir genç görür. Ali Zeynep'i çok beğenir ve köyüne döndüğünde kızın babasına hemen görücü gönderir. Zeynep'i Ali'ye verirler. Kısa bir zaman sonra düğünleri olur. Ali, Zeynep'i alıp aşırı köyüne götürür. <br /><br />Zeynep'in gelin gittiği köy ile kendi köyü arası üç gün üç gece çeker. Bu kadar uzak olduğundan dolayı Zeynep, anasını babasını ve kardeşlerini tam yedi yıl göremez. Bu özlem Zeynep'in yüreğinde her gün biraz daha büyüyerek dayanılmaz bir hal alır. Köyün büyük bir tepesinde bulunan evinin bahçesine çıkarak kendi köyüne doğru dönüp için için kendi yaktığı türküyü mırıldanır ve gözleri uzaklarda sıla özlemini gidermeye çalışırmış. <br /><br />Oysa kocası, Zeynep'in bu özlemine pek aldırış etmez. Kaldı ki eski sevgisi de pek kalmadığından kendini fazlaca horlamaya, eziyet etmeye başlar. Sonunda bu özlem ve kocasının horlaması Zeynep'i yataklara düşürür. <br /><br />Gün geçtikçe hastalığı artan Zeynep'in düzelmesi için, köyden gelip gidenler de anasının babasının çağrılmasını salık verirler. Başka çare kalmadığını anlayan Zeynep'in kocası da anasına babasına haber vermeye gider. Altı gün altı gecelik bir yolculuktan sonra bir akşam üstü Zeynep'in anası babası köye gelirler, Zeynep'i yatakta bulurlar. Perişan bir halde Zeynep hala türküsünü mırıldanmaktadır. Aynı türküyü anasına babasına da söylemeye başlar. Çevresindeki bütün köy kadınları duygulanıp göz yaşı dökerler. Annesi fenalıklar geçirir ve bayılır. <br /><br />Zeynep hasretini giderir, giderir ama artık çok geç kalınmıştır. Bir daha onmaz, sonu ölümle biter. Herkes Zeynep için göz yaşı döker. İşte o gün bu gündür bu türkü ayrılığın türküsü olarak söylenip durur. <br /><br />Yüksek yüksek tepelere ev kurmasınlar<br />Aşrı aşrı memlekete kız vermesinler<br />Annesinin bir tanesini hor görmesinler<br /><br />Uçan da kuşlara malum olsun ben annemi özledim<br />Hem annemi hem babamı hem köyümü özledim<br /><br />Babamın bir atı olsa binse de gelse<br />Annemin yelkeni olsa uçsa da gelse<br />Kardeşlerim yolları bilse de gelse<br /><br />Uçan da kuşlara malum olsun ben annemi özledim<br />Hem annemi hem babamı hem köyümü özledim <br /><br /><br />Kaynak:<br />Türk Halk Müziği ve Oyunları<br />Sayfa 164<br />Cilt1 Sayı4 Yıl1 - 1982<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-116472920190034810?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1164449070891169092006-11-25T11:36:00.000+02:002006-11-25T14:39:06.616+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5426/1898/1600/202503/Photo0258.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/5426/1898/320/590035/Photo0258.jpg" border="0" alt="" /></a><br />On gündür ilk kez bilgisayar açmak garip geliyormuş, çok garip nedense....<br /><br />Zor, bunaltıcı, hüzün dolu, bir parçacık umut ışığıyla geçen on koca gün..<br /><br />Bir yakının kaza haberi; henüz hayatının baharında, gencecik, evleneli daha dört aycık olmuş ve doktorlar umut yok diyorlar....<br /><br />Yaşam destek ünitesinde geçen 1 tek gün ve acı haber...<br /><br />Çok yakın değildik belki ama inanılmaz üzdü, akıldan gitmeyen sima, gülümseyen gözleri....<br /><br />Ardından 2 gün geçince,başka bir yakının daha ölüm haberi.....<br /><br />Ve zaten son günlerdeki ruh halim, sıkıntılarım, hepsi üstüste, hayat bazen çok anlamsızmış gibi geliyor...Çalışıyorsun, çabalıyorsun, birşeylerle avunuyor, birşeylere kahroluyorsun, hayal kuruyorsun, dilek diliyorsun, gelecek planları yapıyorsun, bir bakıyorsun artık yoksun...<br /><br />Ben yine gözlerimin içi ışıl ışıl, gülümsemek istiyorum,evet yine gülümsemeliyim, yine kıpır kıpır, yaşam dolu hissetmeliyim.... oğlumun bana yazdığı not, buna gerçekten ihtiyacım olduğunu hatırlatıyor...<br /><br />Sevgi dolu bir hafta sonu diliyorum...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-116444907089116909?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1163503384888366572006-11-14T13:06:00.000+02:002006-11-14T13:23:06.046+02:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/1600/09042006_1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/320/09042006_1.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />Daha önceleri haberim yoktu, meğer bu yıl 4. sü açılıyormuş. Gerçek bir kitap fuarını gezemeyenler, fırsatı ya da imkanı olmayanlara tavsiye edebilirim. İncelemeye değer.Kitap fiyatları arasında %35 ile % 70 indirimli olanlar var. İşte<br /> http://www.ideefixe.com/kitap/ bu adreste. Link veremiyorum neden acaba? Blogger sayfamda bir gariplik var, bazı simgeler yok olmuş bunun sebebini bilen var mı?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-116350338488836657?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1163338269936835322006-11-12T14:48:00.000+02:002006-11-12T15:47:55.456+02:00İnsan sıkıntılı bir döneme girince, sanki her şey üst üste geliyor, bir bakıyorsunuz önünüzde yığılıyor da yığılıyor can sıkıcı faktörler. Kim bilir belki de kafanızı toparlayıp, mücadele etme gücünüz azalıyor diye başka sorunlar daha bir hızlanmış izlenimi veriyor. Toplum hayatı denen şey size ağır geliyor böyle dönemlerde. En yakın arkadaşınız bile teselli edemiyor,kimseyle konuşmak istemiyorsunuz,kimseyi görmek istemiyorsunuz,yanlız kalıp tekrar tekrar düşünmek, kendinizce çözümler üretmek istiyorsunuz ya da ben öyle hissediyorum bilmiyorum.Umut etmek, umudunuzu kaybetmeden nefes almak istiyorsunuz, tam da bu sırada işte o can sıkan faktörler bir bir diziliyor karşınızda.Oysa en son ihtiyaç duyduğunuz şeydir o sırada.Ben zayıf bir insan değilim, güçlüyüm, bunu da atlatırım dediğinizde inatla gücünüzü bitirmek istercesine.Bir de sağlık problemi ekleniyor hatta durduk yerde...<br /><br /> ....Ama bilmediğimiz birşeyler oluyor aniden, çok aniden, hiç beklemediğiniz bir anda.Hani bir söz vardır, "gecenin en karanlık anı, güneş doğmadan az önceki zamandır" diye.Bu sözün gerçek olduğunu görüyorsunuz, bitiyor diyorsunuz.Düşen omzunuz, yavaş yavaş doğruluyor, bitkin yüzünüz, aydınlanmaya, canlanmaya başlıyor.Gerçekten nefes alabildiğinizi hissediyorsunuz, başınızı koyduğunuz yastık, uzun zamandır ilk kez huzurla uyumanızı sağlıyor.....<br /><br /><br /> Her şey yoluna girecek, güneş doğmaya başladı...Sıkıntılı günlerimde umut etmekle ilgili bir öykü okudum ve bu benim çok hoşuma gitti,sizlerle paylaşmak istedim...<br /><br />Mumların Öyküsü!..<br />“”Dört tane mum usul usul yanıyordu...<br />Ortalık o kadar sessizdiki, mumların konuşmalarını duyabiliyordunuz...<br />Birinci mum dediki:<br />''Ben BARIŞ'ım.! <br />Ama kimse benim yanmama yardımcı olmuyor.Sanırım yakında söneceğim.''<br />Alevi hızla azaldı ve sonunda tamamen söndü.<br />İkinci mum:<br />''Ben VEFA'yım.!<br />Ne yazıkki artık vazgeçilmez değilim.Onun için,bundan sonra yanıp durmamın bir anlamı kalmadı.''<br />Sözlerini tamamladığında esen hafif bir rüzgar onu tamamen söndürdü...<br />Sırası geldiğinde üçüncü mum, hüzünlü bir sesle dediki:<br />''Ben SEVGİ'yim !<br />Yanacak gücüm kalmadı. İnsanlar beni unuttu,değerimi anlamıyorlar. En yakınlarını sevmeyi bile unuttular.''<br />Vefa'da daha fazla beklemeden sönüp gitti...<br />Ansızın..!<br />Odaya bir çocuk girdi ve üç mumunda yanmadığını gördü.<br />''Neden yanmıyorsunuz? Sizin sonsuza kadar yanmanız gerekmiyor muydu?'' dedi.<br />Ve ardından ağlamaya başladı...<br />O zaman dördüncü mum konuşmaya başladı:<br />''Korkma, ben yandığım sürece öteki mumlarıda yeniden yakabiliriz, ben UMUT'um!''<br />Çocuk parlayan gözleriyle UMUT mumunu aldı ve öteki mumları birer birer yaktı...<br /><br />UMUT ışığı yaşamımızdan hiç eksik olmamalı...<br />...Ki hepimiz onunla birlikte VEFA'yı, BARIŞ'ı ve SEVGİ'yi yaşatabilelim<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-116333826993683532?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1162849369410109422006-11-06T23:42:00.000+02:002006-11-06T23:50:53.480+02:00<object width="425" height="350"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/O5heC6EINYo"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/O5heC6EINYo" type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="425" height="350"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-116284936941010942?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1162306775085752372006-10-31T16:26:00.001+02:002006-10-31T16:59:35.086+02:00Beklemek.........<br /><br />Sanki...<br /><br />Hiç bu kadar...<br /><br /><span style="color:#ff0000;">Zor</span> olmamıştı...<br /><br />Bekledikçe...<br /><br />Umutlar...<br /><br />Yavaş..Yavaş...<br /><br />Tükeniyormuş......<br /><br />İnsanın boğazına.....<br /><br />Birşeyler düğümleniyormuş...<br /><br />İçinde, gün batımları; karanlık, soğuk,sevimsiz...........<br /><br />Belirsizlik...<br /><br />İnsanı boğuyormuş....<br /><br />Sona ermeli artık...<br /><br />Yetmeli....<br /><br />Bitmeli.....................!!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-116230677508575237?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1161951159662472422006-10-27T14:56:00.000+03:002006-10-27T15:12:39.743+03:00Uykusundan uyandırmak, genelde çok kolaydır. Bir kez seslenmekle, az önce derin uykudaki o değilmiş gibi, gayet zinde, neşeli bir şekilde uyanır. Ama geçen gün:<br /><br />_Ogüün, haydi bitanem, okul saati geliyor ( minik yanağa hafif bir öpücük kondurulur)..Tepki yok....<br /><br />_Ogüşüüüm, geç kalıcaksın, uyan artık ( hafif bir gıdıklama operasyonu, yine öpücük.)...Hiiiç tepki yok.Allah allah ne oldu bu çocuğa, hiç böyle yapmazdı diye endişe başlangıcı...<br /><br />_Anniiş, birazdan servis gelicek bak ( onyüzbin öpücük)..Yine hiç tepki yok..<br /><br />_Bak, ben sana akşamları erken yatılacak diye boşuna söylemiyormuşum, kalkamıyorsun gördün mü?<br />Vee beni koparan cümle geliyor.<br /><br />_Anne yaa, tam rüyamda resim yapıyordum, bitirmeden mi uyanayım???? Tamam, bitti işte...<br /><br />-----------------------------------------------------------------------------------------------<br /><br />Tek başına balkonda oturuyorum, yanıma geliyor:<br /><br />_Anne, sen hamile değilsin değil mi?<br />Ben şaşkın,<br /><br />_Hayır oğlum, nerden çıktı bu şimdi?<br /><br />_Diyorum ki, sen hamile olsan, bebek 1 ay sonra doğsa, sonra da ayda 1 yaş büyüse, 9 yaşına gelince büyümesi dursa, normal yaşları olsa???<br /><br />_:)))<br /><br />....Canım oğlum, arkadaş özlemi çekiyorsun demek.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-116195115966247242?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1161516097107209862006-10-22T13:55:00.000+03:002006-10-22T14:21:37.146+03:00Yarın bayram...<br /><br />İçimde, çocukluğumun bayram sevinci yok, o da eskilerde kalmış..<br /><br />Peki ama şimdi ne oldu? Sadece büyüdük mü?<br /><br />Yoksa, büyüdüğünü sanan <span style="color:#ff0000;">meşgul</span> çocuklar mıyız?<br /><br />Özledim ben o bayramları.....<br /><br />İlk, babamın elini öpmeyi özledim, şimdi uzaklarda...<br /><br />Bayram namazından çıkmadan erkekler, tüm mahalle kadınlarının<br />kapıların önlerini cümbür cemaat, telaşla, süpürüp yıkamalarını...<br /><br />O pırıl pırıl çocukluk hallerimizle,<br />tüm mahalleyi dolaşıp, el öpmeleri...<br /><br />Kimi arkadaşlarımın ellerinde<br />şeffaf şeker torbaları ile<br />tütün, limon, lavanta kolonyalarının karışımıyla bezenmiş<br />buram buram kokularını...<br /><br />Ve..ben hiç şeker torbası taşımamıştım o zamanlar,<br />ne bileyim, utanırdım.<br /><br />O masum utanmaları özledim...<br /><br />Büyüklerin, çocuklara verdiği <span style="color:#ff0000;">üçgen katlanmış </span><span style="color:#333333;">mendilleri.....</span><br /><span style="color:#333333;"></span><br /><span style="color:#333333;">Başucumda sakladığım yeni ayakkabılarımı..</span><br /><span style="color:#333333;"></span><br /><span style="color:#333333;">Mail yoluyla değil de, postacının getirdiği bayram kartlarını..</span><br /><span style="color:#333333;"></span><br /><span style="color:#333333;">Ziyaretlerle dolup dolup taşan evimizi..</span><br /><span style="color:#333333;"></span><br /><span style="color:#333333;">Ama en çok</span><br /><span style="color:#333333;">elini ilk öptüğüm babamı...</span><br /><span style="color:#333333;">masum ve utangaç çocukluğumu..</span><br /><span style="color:#333333;"></span><br /><span style="color:#333333;">Ve yarın</span><br /><span style="color:#ff0000;">benim çocuklarım </span><span style="color:#666666;">öpecekler ilk elimi</span><br /><span style="color:#666666;">Ben büyümüşüm, ya da büyüdüğümü sanan</span><br /><span style="color:#666666;"> meşgul bir çocuğum hala...</span><br /><span style="color:#666666;"></span><br /><span style="color:#666666;">Ve yarın, küçük bir mutluluk, büyük bir burukluk sebebini bilmediğim,</span><br /><span style="color:#666666;">Gözümde, şaşkın birkaç damla gözyaşı....</span><br /><span style="color:#666666;"></span><br /><span style="color:#666666;">Zeyno....</span><br /><span style="color:#666666;"></span><br /><span style="color:#666666;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">Herkesin, sevdikleriyle, sevenleriyle birlikte, tıpkı çocukluğumuzdaki gibi sevinç dolu, mutlu bir bayram geçirmesini diliyorum...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-116151609710720986?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1161079134140872852006-10-17T12:50:00.000+03:002006-10-17T13:04:14.626+03:00<span style="color:#ff0000;"><br />Kalemin Hikayesi</span><br /><br />Çocuk, büyükbabasının mektup yazışını izliyordu. Birden sordu:"Bizim başımızdan geçen bir olayı mı yazıyorsun? Benimle ilgili bir hikâye olma ihtimali var mı?" Büyükbaba yazmayı kesti, gülümsedi ve torununa şöyle dedi:<br />"Doğru, senin hakkında yazıyorum. Ama kullandığım kurşun kalem yazdığım kelimelerden çok daha önemli. Umarım büyüdüğünde bu kalemi sen de seversin." Çocuk kaleme merakla baktı ama özel bir şey göremedi.<br />"İyi ama bu kalem benim hayatımda gördüğüm diğer kalemlerden hiç farklı değil ki!"<br />"Bu tamamen nesnelere nasıl baktığınla ilgili. Bu kalemin beş önemli özelliği var ve sen de bu özellikleri kendinde benimseyebilirsen hep dünyayla barışık bir insan olursun.<br /><br />"Birinci özellik: Harika şeyler yapabilirsin ama attığın adımları yönlendiren bir el olduğunu asla unutma. Bizim için bu el Tanrı'dır ve her zaman kendi kudretiyle bizi o yönlendirir.<br /><br />"İkinci özellik: Zaman zaman her ne yazıyorsam durmam ve kalemimin ucunu açmam gerekir. Bu kaleme biraz acı çektirse de sonuçta daha sivri olmasını sağlar. Bu yüzden bazı acılara göğüs germeyi öğrenmelisin, bu acılar seni daha iyi bir insan yapar.<br /><br />"Üçüncü özellik: Kurşun kalem, yanlış bir şey yazdığında bunu bir silgiyle silmene her zaman olanak tanır. Yaptığımız bir şeyi sonradan düzeltmenin kötü bir şey olmadığını anlamalısın, aksine bu bizi adalet yolunda tutmaya yarayan en önemli şeylerden biridir."<br /><br />"Dördüncü özellik: Kurşun kalemin en önemli kısmı, kalemin yapıldığı ahşabı ya da dışarı yansıyan şekli değil, içerisinde yer alan kurşunudur. O yüzden her zaman kendi içine bakmalı, en çok onu korumalısın."<br /><br />"Beşinci ve son özelliği ise her zaman bir iz bırakmasıdır. Aynı şekilde sen de hayatta yaptığın her şeyin bir iz bırakacağını bilmeli ve her hareketinin farkında olmalısın."<br /><br />Paulo Coelho<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-116107913414087285?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1160832390617313912006-10-14T15:18:00.000+03:002006-10-14T20:27:41.973+03:00Arkadaşlar, olurdu olmazdı derken, en az 100 yorum isterim diye yazınca ben de merak ettim sonucu açıkçası..Hatta kızım beni eleştirdi, "anne olmaz bak sonra yeni yazı da yazamazsın, yazarsan da ben sana gülerim" demişti....<br /><br />Oysa, her gelen yorumla bir adım daha yaklaştım hedefe! Veee başardık beraberce...<br /><br />E şimdi görmemişin 100 yorumu olmuş, bunun dökümü yapılmaz mı değil mi ama?<br /><span style="color:#cc0000;"></span><br /><span style="color:#ff0000;">İlk yorumu yazma ödülü:</span> Tarkan' a ait.Başka ödülü de var.<br /><br /><span style="color:#ff0000;">En fazla yorum sayısı ödülü:</span>15 yorumla Ayda'ya ait.Başka dallarda da ödülü var.<br /><br /><span style="color:#ff0000;">En fazla yorumu kıl payı kaçıran ödülü:</span>13 yorumla Biyonik'e ait.Başka dallarda da ödülü var.<br /><br /><span style="color:#ff0000;">En kötü piyango ödülü, ayrıca en habersiz bırakan blogger ödülü:</span>Erdil Bey.Başka ödülü de var.<br /><br /><span style="color:#ff0000;">En Türkçe öğrenme azimli, takdir ettiğim blogger ödülü:</span>Süleyman.<br /><br /><span style="color:#ff0000;">En sorunlu yorumcu ödülü:</span> Sorunlu kedi.<br /><br /><span style="color:#ff0000;">En meraklı yorumcu ödülü:</span> Meraklı biri.<br /><br /><span style="color:#ff0000;">En nazardan koruyucu yorum ödülü:</span> Maşallah.<br /><br /><span style="color:#ff0000;">En dikkatli blogger ödülü:</span> Baver.Başka ödülü de var.<br /><br /><span style="color:#ff0000;">Tuzlu kahveye en muhalefet blogger ödülü:</span>H_yaman, Mustafa,Maşallah.<br /><br /><span style="color:#ff0000;">En merhametli blogger ödülü:</span>Asortik,Nimet, Annelog.<br /><br /><span style="color:#ff0000;">En gizemli tuzlu kahve hikayesi olan blogger ödülü:</span> Baver.<br /><br /><span style="color:#ff0000;">En maşallah çift ödülü:</span> Sevilay.<br /><br /><span style="color:#ff0000;">En katı blogger ödülü:</span> Gamzeli.<br /><br /><span style="color:#ff0000;">En pişman blogger ödülü:</span>Biyonik, Vişneli Pasta.<br /><br /><span style="color:#ff0000;">En hain planı olan blogger ödülü:</span> Gulfi, Nilly.<br /><br /><span style="color:#ff0000;">En güzel kahve yapan blogger:</span> Nilly.<br /><br /><span style="color:#ff0000;">Kahveyle ilgisi olmayan blogger ödülü:</span> Büsküüt.<br /><br /><span style="color:#ff0000;">En değişik tuzlu kahve hikayeli blogger ödülü:</span>Renkler.<br /><br /><span style="color:#ff0000;">Elektrik enerjisini saf dışı bırakabilen blogger ödülü:</span> Yaz.<br /><br /><span style="color:#ff0000;">En fal bakabilen blogger ödülü:</span> Ayda.<br /><br /><span style="color:#ff0000;">En zamanlayıcı ödülü:</span> Yüz numaracı.<br /><br /><span style="color:#ff0000;">En az yorum yapanlar ödülü:</span> 1 yorumla,Tarkan,Yaz, Renkler, Erdil Bey,Banu, Büsküüt,Vişneli Pasta, Nimet, Asortik, Gulfi, Süleyman,Maşallh, Meraklı kedi,Sorunlu kedi, Yüz numaracı,Meraklı Biri.<br /><br />Oy oy acayip yoruldum arkadaşlar, ne zormuş döküm yapmak. Hepinize destek yorumlarınız için teşekkür ederim.Bu konuda bir destek sözkonusu olursa her zaman yanınızda olacağımm, söz:)<br /><br />Bu arada gazabınıza mı uğradım ne, bugün Ogün' ü antremana ablasıyla birlikte götürdük. Çıkışa yakın bir tuvalet molası vereyim demiştim.Umumi tuvaletleri bilirsiniz, pek sağa sola ellenmez, çok temizdir zira. Hoş tertemiz olsa da bu konuda pimpirikiz anne kız. Neyse annecim kapıyı kapatıver demiştim. Kızım da "hayatta dokunmam anne" demişti. Ama bilin bakalım ne oldu? Kapıyı ayağımla ittirmiştim ve bir baktık kapının kolu yokmuş!!!<br />İçeride kapalı kaldık, koskoca demir kapı. Kapıya vur, bağır, çağır, kimseler duymuyor sesimizi.Haydi bakalım tuvalette mahsur kaldık, dokunamam dediğimiz kapıyla, neredeyse boğuştuk ama nafile açılmıyor. Cep telefonuyla eşimi aradık, o da yetkilileri aramış. Biz kapının dilini anahtarlarımızla zorlayarak açtık ve dışarı çıkabildik. Yarım saat boğuştuktan sonra tabi. Bizi aldı mı bir gülme krizi. Bir baktık, koordinatör, elinde bir kapı koluyla bizi özgür bırakmaya geliyor. En mahsur kalınmayası bir yerde kalabilirdik .....<br /><br />Mutlu hafta sonlarıııı:) Kendinize iyi davranın....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-116083239061731391?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1160045287986078992006-10-05T13:24:00.000+03:002006-10-05T15:32:00.936+03:00<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/320/171953278_410feb0f5b.jpg" border="0" /><br /><br />Durduk yerde aklıma geldi!<br /><br />Geleneklerimiz içerisinde, kimileri var hala sürdürülebiliyor, kimileriyse yok olup gitmiştir. Belki şartlar öyle gerektirdiği için, belki artık modernleşmek ve gelenekleri terketmek gerek düşüncesinden bilmiyorum. Ben, tümü olmasa bile (birçoğu artık imkansız) bazı geleneklerin devam etmesi taraftarıyım.Mesela mı?<br /><br />Hani şu kız isteme törenleri vardır, yavaş yavaş yok olmaya başlasa da halen süregelen.Ve bu kız isteme töreni sırasında, gelin adayının, damat adayına yaptığı "tuzlukahve" vardır....<br /><br />Aman ha, damat adayına yapılan kahve, diğer konuklarla karıştırılmamalıdır, olabildiğince de tuzzzlu yapılmalıdır ki bakalım damat adayımız ne kadar sabırlıdır!!!!!<br /><br />İşte bu sahneyi ben çok seviyorum, sadist miyim ne? Damat adayı eline kahve fincanını aldığı andan itibaren tüm gözler, onun üzerindedir artık. Ya herzaman içtiği şekerli kahveyi içer gibi, boğazından ve midesinden gelen isyanları bastırarak, yüzünü buruşturmadan içecektir ya da......<br /><br />Yaşasın kızlar, iyi ki böyle bir gelenek vaaar. Kesin ben sadistim!!!<br />Doldurun tuzu, hatta acı biberi....<br /><br />Şaka bir yana merak ediyorum, evli olan bloggerlar hadi anlatın, tuzlu kahve yaptınız mı blog eniştelerimize?<br /><br />Bu kahveden içen erkek bloggerlar var mı?<br /><br />Damat adayları bu konuda ne düşünüyor?<br /><br />Gelin adayları siz de tuzlu kahve yapıcak mısınız???<br /><br />Sakın cevaplamamazlık etmeyin...... Size uzun bir süre veriyorum..Ne kadar fazla cevap gelirse, yazı o kadar az kalacak.....En az 100 yorum istiyoruuuuum.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-116004528798607899?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com108tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1159793130829327372006-10-02T15:25:00.000+03:002006-10-02T15:45:31.053+03:00<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/320/DSCN7647.jpg" border="0" />Zaten hiç bir şeyi, kullanım amacına göre kullanmakla yetinmez!!!<br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/1600/DSCN7649.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/320/DSCN7649.jpg" border="0" /></a> İlla ki farklı bir kullanım alanı yaratacaktır !!!<br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/1600/DSCN7652.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/320/DSCN7652.jpg" border="0" /></a> Gece yarısı ablasıyla oynarlarken babamız "çok ses çıkıyor, alt kattakiler rahatsız olacak" deyince, üzülmüşlerdi..<br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/1600/DSCN7654.0.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/320/DSCN7654.jpg" border="0" /></a> Abla, sıkıldı ve yattı. Ben de mutfakta oyalanıyordum, döndüğümde jengalar bu hali almışlardı.<br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/1600/DSCN7655.0.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/320/DSCN7655.jpg" border="0" /></a> Kimbilir belki böyle de mutludur Jengalar, oğlum mutlu olmuş, bunu fotoğraflamamı istedi....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-115979313082932737?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1159449948838206912006-09-28T16:14:00.000+03:002006-09-28T17:51:47.156+03:00<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/400/DSCN7875.jpg" border="0" /><br /><br /><br />Bir çanta boşaltıp, yerleştirme seansı...Daha neler çıktı da, yuh artık bu kadar da olmaz demeyin diye bir kısmını eledim!!<br />Bu arada fotoğraf karesinde görünen o kitap, herhalde elimde en uzun sürünen kitap olarak kayda geçecek. Gitmiyor bir türlü ve ben inatla bitirmeye çalışıyorum. Yeni bir kitaba geçmem için, bitirmem lazım, böyle de garip bir kuralım var....<br /><br />Not: Her zaman küçük, küçücük çanta taşımak istemişimdir. Ne yaptıysam başaramadım. Bayanlar siz ne diyorsunuz bu konuda????<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-115944994883820691?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1159184205430611322006-09-25T14:19:00.000+03:002006-09-25T14:51:40.656+03:00<a href="http://asliberry.blogspot.com/">O</a> bir anne!<br />Şu anda kendini suçlu hisseden, üzülen, durumuna çare arayan bir anne!<br /><br />Uzun zamandır yazılarını takip ettiğim, yazılarında kendini çok duru bir şekilde ifade edebilen, yaşadıklarını, duygularını <strong>belki</strong> <strong>de</strong> <strong>hiçbirimizin</strong> <strong>yapamadığı</strong> <strong>kadar</strong> cesurca, içten bir şekilde anlatabilen, mutlu olmayı hakettiğine inandığım, gerçekten değer verdiğim bir blogger.<br /><br />O'nun yazılarıyla hayatın tüm yönlerini görmek mümkün. Kolay bir çocukluk hayatı olmamış. Ama o kendini çok güzel bir yere getirebilmiş.Sevinciyle, kederiyle, iyi ve kötü anılarıyla ama en önemlisi çocuğuna duyduğu, o <strong>kocaman</strong> sevgisiyle, bambaşka bir blogger ..<br />Helva başlıklı yazısını unutamıyorum. Yayınlamak için izin istemiştim.İzni vermiştin de kısmet olmamıştı bir türlü. Şimdiyse, iznini alamadan veda yazısını link veriyorum.<br /><br />Şimdi üzgün, suçlu, kötü hissediyor kendini. Yazmayı bırakacağını söylemiş. Çok yakın bir arkadaşımı uzak bir ülkeye gönderir gibi hissettim. Eğer okuyorsan Aslı, lütfen yazmaya devam et, senin yazılarını okumak istiyorum ben daha. Benim gibi birçok insan......Sen bize, hayatı, sevgiyi, cesareti anlattın ve lütfen devam et....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-115918420543061132?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1159093564640143432006-09-24T13:19:00.000+03:002006-09-24T13:26:04.643+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/1600/ramazan10023.0.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/400/ramazan10023.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-115909356464014343?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1158934378722468272006-09-22T16:57:00.000+03:002006-09-22T17:12:58.773+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/1600/10179.jpg"></a><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/320/cocuk1742.jpg" border="0" /><br /><br />Ne Ağlarsın Benim Zülfü Siyahim,<br />Bu Da Gelir Bu Da Geçer Ağlama.<br />Göklere Erişti Figânım Ahım,<br />Bu Da Gelir Bu Da Geçer Ağlama.<br /><br />Bir Gülün Çevresi Dikendir Hardır,<br />Bülbül Har Elinde Ah İle Zardır.<br />Ne Olsa Da Kışın Sonu Bahardır,<br />Bu Da Gelir Bu Da Geçer Ağlama.<br /><br />Daimi'yem Her Can Ermez Bu Sırra,<br />Gerçek Aşık Olan Erer O Nûra.<br />Yusuf Sabır İle Vardı Mısır'a,<br />Bu Da Gelir Bu Da Geçer Ağlama<br /><br /> Erzincan-Aşık İsmail Daimi-Mine Yalçın<br />------------------------------------------------<br /><br />Geçer mi sahiden? .........Bilmiyorum:(((((<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-115893437872246827?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1158673328960863122006-09-19T15:40:00.002+03:002007-01-06T08:30:56.053+02:00<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/320/kedi2.jpg" border="0" /><br /><br />"Tatlı dil, yılanı deliğinden çıkarır" demiş bizden öncekiler..Doğruluğuna yüzde yüz katıldığım sözlerden biridir.Bulaşıcıdır da üstelik, yani ben öyle olduğunu düşünüyorum. Ne kadar kötümser, ne kadar agresif olursanız olun, karşınızda gördüğünüz gülen bir çift göz, işittiğiniz tatlı söz, iyi niyetli her hareket sizi de yumuşatacaktır mutlaka.Eninde sonunda...<br /><br />Eskiden çalıştığım şirkette, günde belki 300 kişinin derdine derman olmaya çalışırdım. Öfkeli, mağdur, haklı ya da haksız tepkisini anlatan insanlarla telefon konuşması yapıyordum.Küfür ve hakaret dışında duyduğum her türlü sitem, ağır söz karşısında sakin ve tatlı dille olması gerekeni, yapılacak işlemi anlatırdım, bir kaç saat sonra olayı çözen arkadaşın telsizinden duyardım. "O, telefondaki Zeynep Hanım var ya, teşekkürlerimi iletin sağolsun, Allah ne muradı varsa versin" Bu sesleri duyar ve gülümserdim..Olması gereken zaten yapılacaktı, ben sadece sakin ve tatlı tatlı anlatmıştım o kadar..Ya da çözümlenemeyen şey hala mevcutsa bile ikinci ya da üçüncü telefonunda pek bir kibar açarlardı telefonu. Önceki öfkeli, sert hallerinden eser kalmazdı.Bulaşıyordu işte...<br /><br />Oysa, ben günümüz koşullarında çok asık suratlı bireyler olduğumuzu gözlemliyorum. Ağırlaşan yaşam şartları, gündelik koşuşturmaca ya da stres mi bizi bu hale getiriyor, yoksa bazı değerler yok mu oluyor yavaş yavaş.Korkuyor muyuz gülümsemeye, göz göze gelmeye... Neden patlamaya hazır bomba gibiyiz çoğu zaman. Tebessüm edecek bir sebep değil de, somurtmak için sebepler arıyor gibiyiz. Bu durumda da ne kadar tatlı dilli olabiliriz ki.<br /><br />Tatlı dil, gülümseyen bir ifade de yetmiyor aslında. Sevgi olmalı buna eşlik eden,yapmacık olmamalı, yoksa yarım kalır, eksik olur. Ve o zaman da çok itici olur zannımca.<br /><br />Merak ediyorum, asansörde karşılaştığınız, yolda tesadüfen göz göze geldiğiniz birilerine tebessüm ediyor musunuz,yoksa yüzüne bile bakmıyor musunuz, takmıyor musunuz. Ben cevaplayayım önce; Tanımadığım biri olması, tebessüm etmemi engellemiyor.Böyle anlarda karşımdaki de karşılık veriyor, sanki bu hareketi beklermişcesine. Sadece, ilk hareketi ben yapamazdım dercesine! Ne oluyor sonuçta, günüm güzel geçiyor . O ufacık gülümseyiş, günüme yaşam sevinci ekleyen bir iletişim aslında.Ve bir toplum içinde yaşıyorsak, iletişim kurmak kaçınılmazdır öyle değil mi, o halde niye iyi hissettirecek şekilde olmasın, niye günümüzü berbat etsin, ne dersiniz....<br /><br />Tatlı dil, gülen bir yüz! Çok zor olmasa gerek......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-115867332896086312?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1158669653079982902006-09-19T15:40:00.000+03:002006-09-19T15:40:53.080+03:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-115866965307998290?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1158417410546780492006-09-16T16:29:00.000+03:002006-09-16T17:36:50.706+03:00Sanırım birçok evde şu sıralar, okul eşyalarının son hazırlıkları yapılıyor...Önlükler, çantalar, ayakkabılar hazırlandı ya da hazırlanıyor değil mi?<br /><br />... Her yıl heyecanlanıyorum, sanki yeni bir eğitim yılına ben başlıyormuşcasına.Çocuklarımla birlikte, o heyecanı ben de yaşıyorum. Özledim belki de okul yıllarımı, o üstü yazılı sıraları, tebeşir kokan sınıfları. Parmak kaldırarak söz almayı, tenefüs zillerini....<br />Düşünüyorum; doğuyoruz, büyüyoruz ve birgün ailemizden apayrı, kendimize özel bir hayatımız oluyor. Ne büyük hissediyoruz kendimizi o sıralar. Her sınıf atlayışımızda kıdem alıyoruz, kendimizden bir alt sınıfa, kıdemimizi hissettirmeye çalışıyoruz. Okul yıllarının bitmesini bekliyoruz bu kez de özlemle.Ders yapmaktı, sınavdı, öğretmendi, okuldu ne şikayetlenmiştik bir zamanlar hatırlıyorum.<br /><br />Oysa, en güzel yıllarımızmış da bilememişiz kıymetini. Ekmek elden, su gölden, tek sorumluluk okul. Vay be ne iyiymiş aslında...Ben tadını çıkaramadım okul yıllarımın. O deli dolu öğrencilik yıllarımın. Yaşıtlarıma göre, hep daha ağırbaşlı, daha bir olgun oldum. Ta ki lise sona kadar. Oysa masum öğrencilik yaramazlıkları yapmalıymışım. Ailem beni çok özgür bıraktı, hiç baskı yoktu üzerimde. Belki de bu yüzdendi çok kontrollü bir öğrenci oluşum bilmiyorum. Evden okula, okuldan eve sakin bir dönemdi o yıllarım. Birçok arkadaşım, okulu aileden gizli ekerdi, beni de çağırırlardı gitmezdim. O yılların tabiriyle "ot" tum. Buna rağmen hiç de ot olmayan, haylaz, okul eken,gırgır, şamata, hiperaktif guruplar tarafından hep çağırılırdım, katılmamı isterlerdi.Onlarla da aram çok iyiydi.Aslında ne yapılır dı ki, okul ekilip, bir sinema, bir kafe en fazla. Niye bu kadar kuralcı olmuşum kendime kızıyorum.Keşke, o yıllara dönüp de, masum yaramazlıklar yapsa mıydım acaba?<br /><br />Şimdi oğluş henüz küçük, kızıma diyorum ki;"Okulun tadını çıkar, bir daha bu yıllar geri gelmiyor. Herşeyi dozunda yaşa. Okulu bizden habersiz ekmene gerek yok, kotanı aşmadıktan sonra ben sana izin veririm.Küçük masum yaramazlıklar yapabilirsin, yeter ki yaptığın şeyin muhasebesini iyi yap kafanda. Sonuçları sana ya da bir başkasına zarar vermeyecekse keyfini çıkar." Sizler bu konuda nasıl düşünüyorsunuz merak ettim. Ne dersiniz, yanlış mı düşünüyorum!!!<br /><br />Yeri gelmişken, bu eğitim yılının tüm öğrencilere, öğretmenlere, ailelere güzellik dolu geçmesini diliyorum. Başarılar......<br /><br />Ve çocuklarımıza....<br />Okuyun çocuklar! Bu ülkenin okumuş, aydın, bilgili, kültürlü gençlere ihtiyacı var. Sizler ülkemizin geleceğisiniz, Atatürk ilkelerini, cumhuriyetimizi sizler yaşatacaksınız. Ben sizlerin büyük işler başaracağınıza inanıyorum......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-115841741054678049?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1158322771039813272006-09-15T14:40:00.000+03:002006-09-15T15:45:46.113+03:00Önce, destek olan, bana güç veren tüm arkadaşlara teşekkür etmeliyim. Yorumlarınız sayesinde kendimi daha iyi hissettim.<br /><br />KTM'(kuduz tedavi merkezi)ne ilk günkünden daha az bir endişeyle, kızım ben ve oğluş birlikte gittik. Bizi hemen içeri aldılar ve yine olay günüyle ilgili sorular sordular, köpeğin sağlığını, davranışlarında bir gariplik olup olmadığını sordular. Oğluşun elini inceleyip, şimdilik sadece köpeği 10 gün boyunca takip etmemiz gerektiğini, ikinci doz aşıya gerek olmadığını söylediler. Bu süre zarfında köpek ortadan kaybolursa, başına birşey gelirse mutlaka merkeze gitmemiz gerektiğini, 10 gün zarfında telefonla köpeğin yaşıyor olduğunu bildirmemiz gerektiğini, bunun zorunlu olduğunu söylediler. Ve son gün 21 Eylül. Yine köpekte herhangi bir durum yoksa, sadece imza atmak için merkeze gidecekmişiz ve dosyamız kapanacakmış. Bu arada Karşıyaka'dan hiç kuduz ihbarı almadıklarını, içimizin daha rahat olmasını söylediler. Derin bir oh çektik diyebilirim. Henüz 10 gün dolmadı ama birşey olmayacak diye düşünüyorum, en kötü ihtimalle zaten aşımız yapıldı.<br /><br />Bu arada ben şunu anladım ki, böyle bir durumda gerçekten neler yapılacağı konusunda çok da bilgili değilmişiz. Her durumda, mutlaka yaralı bölge bol sabun ve su ile yıkanmalıymış ki bunu yapmıştım. Eğer köpeği takip etmek olanaksızsa hemen telefonla KTM aranmalı ve almaları sağlanmalıymış.Kimsenin başına gelmesin ama herşey bizim için diyerek şunları da anlatmalıyım:<br />Eğer İzmir de yaşıyorsanız, KTM, Konak ta Kadın Doğum Evinin hemen arkasında. Hafta içi 8-19 arası, hafta sonu 8-17 arası açık. Eğer bizim gibi bu saatler dışında aşı yapılacaksa, bir tek Atatürk Araştırma Hst.(Yeşilyurt Devlet Hst)n de yapılıyormuş...<br /><br />Biz buradan çıkınca, hazır oraya kadar gitmişken, oğluşa da iyi gelir diye, Kızlarağası na gittik,bayılırız oraya:))Oğluş kendisine bir satranç takımı beğendi, mutlaka almalıymış! Son günlerde satranç merakı sardı kendilerini..Tabi fiyatı ona pek birşey ifade etmedi ama ben şimdi alamayız deyince, gelecek bir tarihe siparişini verdi:)) Çok özel bir yapımdı beğendiği, sıradan şeylere niye hiç bakmıyor bu çocuk bilmiyorum.İşin kötü yanı ne ben, ne babamız çok iyi bilmiyoruz, bilmediğimiz birşeyi öğretemeyiz ki. Kursa gitmesi gerekecek kesin.<br /><br />Henüz aşı olmuş haline bakmaksızın yolda gördüğü her kedi, köpek, kuşa sevgi gösterisinde bulundu, bu da demektir ki, üzerinde bir etki kalmamış:)) Olaydan kötü etkilenseydi ürkerdi ya da farklı tepki gösterirdi sanırım. Ben de daha fazla etki kalmış ki, her hayvana yaklaşımında ürktüm. Ve aynen şunları söyledim.<br />..Annecim, dikkat et!<br />...Annecim yaklaşma!<br />...Oğğlumm, elleme..Sonra ne yapıyorum ben yahu dedim kendime. Ve devam ettim:<br /> ...Annecim bak hayvanları tabi ki seveceğiz, ben de senin gibi çok seviyorum. Ama bak biraz dikkatli olmak gerekiyor, sonuçta onlar da istemeden canımızı yakabiliyorlar, uzaktan sevsen şimdilik???...Yok ben bu durumu nasıl abartmadan anlatabilirim acaba???<br /><br />Sonracımaaa, Konak meydanında dün, deli deli hareket eden, anne oğul abla üçlüsü gördüyseniz eğer, o bizdik. Çimlerin üzerinde kocaman kayalar var ya, işte o kayalara çıktı çıktı indi, atladı, zıpladı, güvercinlere yem verdi, ellerimizi kavuşturup üzerine oturdu ve o meydanın ortasında bu şekilde yürüdük, galiba şarkı da söyledik:)))<br /><br />Dönüş vapurunda, hani kapı kapanacaktır, koşulur koşulur, kimileri yetişir, kimileri bir saniyeyle kalıverir. İşte o yetişebilenler adına sevindik, son saniyeyle kaçıranlara ise çok üzüldük. Kapıyı kapatan görevlinin işini biz yapamazdık dedik, kimseye kıyamayız biz, sen de geç, sende derken vapur kalkamaz bir türlü.Dünkü görevli de sesimizi duymuşcasına kapıyı hızla kapattı ve ardına hiç bakmadı, kimbilir belki baksa o da kıyamayacak...<br />Vapurda, önce dışarıya oturduk, dalgalardan ıslandık, ıslandık sonra içeri girdik.. Eve dönerken artık pestilimiz çıkmıştı ama iyi geldi hepimize...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-115832277103981327?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1158161085962836862006-09-13T18:13:00.000+03:002006-09-13T23:26:42.950+03:00Önceki postumu yazdığım gün, zaten sabahtan bir gerginlik, bir huzursuzluk vardı üzerimde. İnanılmaz sıkıntılıydım, bu halim akşam saatlerine dek sürdü, kötü birşey olacakmış gibi hissediyordum.Oğluş, çok aksiydi, agrasifti,ben de ona aksiydim, birşeyler vardı, negatif bir enerji anlayamadığım. Ağlamak geliyordu içimden ama yok bir türlü ağlayamadım, meğer başımıza gelecek varmış. Abdala malum olurmuş.Oğluşumla ilgili kötü bir durum atlattık, daha doğrusu atlattık mı bilmiyorum. Canım çok sıkkın bu yüzden.İki gündür doktor, hastane dolaşıyoruz. Yarın karar verilecek bundan sonrası için, şaşkınım, üzgünüm, yorgunum, canım sıkkın, ağlamam lazım çok doldum, patlamak üzereyim., Doktorun kararı da belli olsun yazacağım, şu an için fiziksel anlamda hiçbirşey yok görünüyor, iyiyiz şu an.Benimki, bizimki, sadece endişe biliyorum, hissediyorum ama elimde değil.<br /><br />Daha önceki postlarımda anlattığım <a href="http://zeynogun.blogspot.com/2006/05/mahallemizin-kraliesi-yine.html">Arap</a>, yani apartmanımızın ortak beslediği köpeğimiz Ogün'ü elinden ısırmış, eve gelince söyledi ve ben panik oldum, aslında kanama falan yoktu, sıyrık şeklinde diş izi vardı. Hemen bol sabunla yıkadım ve baticon sürdüm ama böyle bir durumda, başka ne yapmamız gerektiği konusunda, ne kadar eksik bilgim olduğunu anlayınca, başladık doktorları aramaya:<br />İlk aradığımız, "kanama yoksa, sabunla bol yıkandıysa endişelenecek bir şey yok" dedi. Sonra görümcemin konuştuğu bir doktor, "olur mu öyle şey, salyası bile bulaşsa tehlike var, mutlaka aşı olmalısınız" dedi. Haydi bakalım kafamız karıştı bile. Sonra başka bir doktor arandı," köpek bildik bir köpekse, takibe alın şüpheli bir durum olursa aşı olun dedi, ama en geç 72 saat içinde aşı olunmalı, bir haftada götürür allah korusun" deyince, biz paranoyak bir hal aldık. Bu nasıl tıptır ben anlamadım, niye tek değildir doğru cevap, niye bu kadar ikilemde bırakır insanı ???* Bu arada oğluş da bayıldı bayılacak, paniğimizi ona yansıttık, yanlışın en büyüğünü biz yaptık yani. En iyisi iş işten geçmeden, aklımızda hiç şüphe kalmasın, biz tedbirimizi alalım diye, kuduz aşısının nerede yapılacağını öğrendik ve hastaneye gittik, tutanak tutuldu, (bu zorunluymuş yani ihbarı zorunlu bir durummuş, kuduz vakası gibi algılandı hemen) İlk doz kuduz aşısı yapıldı, ertesi gün kuduz merkezine gitmemiz gerektiği , diğer dozların orada yapılacağı, tüm takibin oraya ait olduğu söylendi. Evet, oraya gittik, köpekle ilgili bir ton soru sordular, takip edemeyecekseniz biz aldıralım dediler. Biz sürekli apartmanımızın altında ve çok uysal bir köpek olduğunu söyledik, almalarını istemedik.Besleniyorsa ayrılmaz dediler, bir de besleniyorsa kısmını çok imalı söylediler, hani sokak köpeği beslemek yanlış bir durum gibi.Eh bizde haliyle hayvancağıza ne yaparlar alıpta götürürlerse diye korktuk.(Hiç anlamıyorum, Arap sakin ve kimseye zararı olmayan bir köpek, oğlumda hayvanları çok seven, onlara hiç kıyamayan, zarar vermeyen bir çocuk.Çoğu kez yemeğini oğlum verir, dostlar yani, sadece sevmek istemiş.Yalan söylemez, doğrucu mahmuttur.Bu nasıl oldu?)<br /><br />Bir de ikinci ve ardından yapılabilecek diğer dozlar için karar verileceğini, belki diğer dozların sayısını azaltabileceklerini, ya da hiç yapmayacaklarını söylediler.Durduk yerde olacak iş mi? İşte bu yüzden bi hayli sıkıldım, gerildim, bakalım yarın ne karar çıkacak, aşılara devam mı tamam mı...Arap gayet normal görünüyor...<br /><br />...Önceki yazıma gelen yorumlarınızı da daha sonra cevaplarsam bana kızmazsınız umarım. Yorumları cevapsız bırakmak, bana hoş gelmeyen bir durum ama şimdi ben yapıyorum ....Bu psikoljiyle, yorum alıp da tınlamayan, cevap yazmayan arkadaşlara da bir taş atmış oldum herhalde...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-115816108596283686?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1157985361849030092006-09-11T15:53:00.000+03:002006-09-11T17:36:01.923+03:00<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/400/uzakl%3F%3Fk.jpg" border="0" /><br /><br />Özlemek!<br />Sözlük anlamı: Bir kimseyi veya bir şeyi görmek istemek, kavuşmak istemek...<br /><br />Kimi zaman, bir dostunuzu, kaybettiğiniz bir yakınınızı özlersiniz. Kimi zaman geçen günlerinizi, geçmişinizi. Yaşadığınız eski mahallenizi, bir eski sevgiliyi, kedinizi, işinizi.....<br /><br />Özlem duyduğunuz şeyler, kişiler çok değişken olabilir. Kimilerinde kavuşma ümidiniz vardır; Sabırsızlıkla, sevinçle, merakla kavuşma anınızı hayal ederek geçirirsiniz zamanınızı. Hatta o sahneyi, o kadar çok kere hayal eder, provalar yaparsınız ki, kavuşma gerçekleştiği an bile hayalleriniz kadar güzel değildir!<br /><br />Kimilerindeyse, kavuşmak imkansızdır ya da çok çok uzak bir ihtimaldir. Acıtır bu yüreğinizi, yoksunluk duyarsınız, çaresiz, hüzünlü bir şekilde.<br /><br />Birinci durumda, sonuçta kavuşmak vardır ya özlediğinize, işte bu yüzden beklemek mutsuz etmez sizi, umudunuz olduğu sürece, sabrınıza sabır katar, beklersiniz. Yani, kötü bir his değildir sonuçta....<br /><br />İkinci durum, hani kavuşmanın imkansız olduğunu düşündüğünüz zaman özlem duymaksa, burukluk yaratır, içiniz sızlar, yüreğinizi yakar, söndüremezsiniz. Ama yine de özlersiniz, engel olamazsınız bu duyguya. An gelir, eski bir şarkı, uzaklardan gelen bir ses, an gelir tanıdık bir koku, bir dokunuş özleminizi tazeler.Kalbinizin atışı; isyancıdır o sıra, düzensiz, alabildiğince hızlıdır, hissedersiniz bunu. Kötü bir histir evet.<br /><br />Oysa, hiç değinmediğim bir özlem çeşidi var ki, kanaatimce en kötüsü, en berbat hissettirenidir. Gerçekten insanı mahveden bir duygudur bu çeşit özlem. Ne olabilir diye düşünüyorsunuz, biliyorum şu an.Yabancı değildir, pek çoğumuz hissetmiş olabiliriz böylesini.Yaşamamış olan varsa bile, bundan sonra da asla yaşamamasını isterim kesinlikle.Ne mi olabilir?<br /><br />Yanınızda olanı olanı özlemek!! Yanıbaşınızdaki birini, sizden kilometrelerce uzakta hissetmek, mesafeyi bir türlü kapatamamak.. Bambaşka sarsar bu sizi. Çok yakınsınızdır, bir o kadar çok da uzaktasınızdır.Ya da kalabalık içinde, insan özlemek! Asıl acıtan, asıl inciten budur.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-115798536184903009?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1157818794828196122006-09-09T18:48:00.000+03:002006-09-09T19:19:54.876+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/1600/yal??"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/200/yal%3F%3F%20%3F%3Fapk%3F%3Fn%3F%3F.jpg" border="0" /></a> Yalı Çapkınımız..<br /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/1600/saatkulesi.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/200/saatkulesi.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/1600/images.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/200/images.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/1600/izmir%202.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/200/izmir%202.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/1600/izm%20harita.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/200/izm%20harita.jpg" border="0" /></a><br /><br />Bugünün anlam ve önemi için daha iyi bir yazı yazmak isterdim. Bugün İzmirimizin kurtuluş günü..Bir insan, yaşadığı şehre en fazla ne kadar aşık olabilirse, o kadar aşığım sana İzmir..<br /><br />Kordon boyuyla, Karşıyakasıyla, Bornovası, Bucasıyla, Kemeraltıyla, ve daha birçok semtinle öyle güzelsin ki..<br /><br />Karşıyaka -Konak vapuru, simit satıcılarıyla, balkon sefalarıyla, tarihi, doğasıyla, gönlümde öyle büyük bir yerin var ki..<br /><br />Doğup büyüdüğüm, ilk gençlik yıllarımın geçtiği, canım İzmir, 37 yaşımdayım ve senden sadece 11 ay ayrı kalabildim. O uzak günlerimde, yastığa başımı koyduğum birgün bile seni hatırlamadığım an olmadı biliyor musun? Bir daha asla senden ayrı kalmak istemiyorum. İyi ki bizimsin, iyi ki benimsin...<br /><br />84 yıl önce bugün...<br />9Eylül 1922...<br />Sonsuz teşekkürüm var, İzmir i kurtaran Mustafa Kemal Atatürk ve tüm kahramanlarımıza.....<br /><br />Az sonra çocuklarımla birlikte fener alayına gideceğiz, haydi İzmir! O günü anmaya, kutlamaya.... Bayraklarımızla, coşkumuzla, şükran duygularımızla....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-115781879482819612?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1157660402677756432006-09-07T23:07:00.000+03:002006-09-07T23:26:51.886+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/1600/kid3000autonoseviper3us.png"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/320/kid3000autonoseviper3us.png" border="0" /></a><br /><br /><br />Pazar günü, okullar açılmadan, o tempoya başlamadan, çocuklarımın yoğun istekleri üzerine, anneanemize gittik. Bir gün teyzemizin evinde, bir gün dayımızın derken kuzenler haftası gibi birşey oldu. En büyükleri 16(kızım) en küçükleri 1(en küçük kuzen)) yaşlarında olmak üzere 7 kuzenin bir arada olduğunu düşününn!!! Oradaki ses çeşitliliğini hayal edin, curcuna, şamata.....Arasıra ben de oyunlarına katıldım ve çocuklaştım:))) Güzel zaman geçirdik ve şimdi evimizdeyiz, yeni döndük amaaa ben şifayı kaptım galiba.. Bitkin hissediyorum, burnum, gözlerim felaket durumda, arasıra ateşim çıkıyor, kısaca hasta oluyorum eyvah....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-115766040267775643?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1157197453213590702006-09-02T14:10:00.000+03:002006-09-02T15:16:09.363+03:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/1600/DSCN7680.jpg"></a><br />Bloglararası fındık desteğine benim de bir katkım olsun istedim. Özgün bir tarif ne olabilir diye düşününce, çocuklarımın küçüklüklerinden beri yaptığım bu enerji topları aklıma geldi.Yapımı çok kolay, misafirlerinize bile ikram edebileceğiniz, sağlık ve enerji kaynağı bu tarif umarım sizlerin de hoşuna gider. Laf aramızda ilk başta çocuklar için eğlenceli olsun diye yapmıştım ama biz de az tüketmiyoruz hani...Maksat ağzımız tatlansın canııım:)<br /><br /><br />MİNİK ENERJİ TOPLARI<br /><br />Malzeme: 200 gr fındık, 4 çorba kaşığı dolu dolu bal, üzerine istediğiniz süsleme malzemesi, hindistan cevizi, kakao, tarçın ne seviyorsanız...Benim gibi kahvesever biriyseniz kahve de olabilir.<br /><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" height="143" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/200/DSCN7677.0.jpg" width="200" border="0" /><br />Önce fındığımızı rondoya koyuyoruz..<br /><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/200/DSCN7678.0.jpg" border="0" /><br /><p>Toz şekerden biraz daha iri olacak şekilde öğütüyoruz, balı da ekleyip tekrar karıştırıyoruz </p><p></p><p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/200/DSCN7680.jpg" border="0" /></p><p>Karışımı 5 dakika buzlukta bekletip, elinizle top haline getiriyoruz, üst malzeme üzerinde yuvarlıyoruz, buzdolabında muhafaza ediyoruz ve gelip gidip atıştırıyoruz....<br /><br /></p><p>Her hakkı bloglararası fındık projesine aittir. Bu yazımla ilgili hiçbir maddi talebim olmayacaktır.<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-115719745321359070?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1157062778779019272006-08-31T23:56:00.000+03:002006-09-01T02:03:18.340+03:00Hormonlarımızla ilgili, bir dizi yapmak istiyorum. Ancak bu dizi birbirini takip eder nitelikte olmayacak çünkü, oldukça uzun bir konu ve sıkılabilirsiniz de. Bu yüzden birkaç postta bir anlatacağım.<br />Düşündüğünüzde, vücudumuzun ne kadar mükemmel işlediğini, ne kadar ince hesaplar yaptığını, herşeyin nasıl da kusursuz ayarlanabildiğini görebiliyorsunuz. Bütün bunlar, biz farkına bile varmadan oluşuyor içimizde. Vay be! neymiş bu böyle demeden geçemiyor insan....İşte beni çok şaşırtan, anlatmaya çalışacağım ilk hormon: Adrenalin....<br /><br />Vücudumuza, böbrek üstü bezleri tarafından, bir tehlike, korku, öfke, heyecan durumunda salgılanır. Tehlikenin ortaya çıkmasıyla aynı anda, vücutta adeta alarm düğmesine basılır.Beynimiz, olanca hızıyla böbreküstü bezlerine emir verir. Bu bezlerden, derhal vücuda adrenalin hormonu salgılanır. Salgılanan adrenalin, beyin, kalp, kaslar gibi yaşamsal organlara giden damarları genişletir, bu organların artan kan ihtiyaçları bu şekilde karşılanır. Deriye, sindirim sistemine giden damarları daraltır, çünkü tehlike durumunda sindirime ya da deriye daha az kan gitmelidir.Herhangi bir tehlike karşısında yaralanabilirsiniz ve bu da daha az kan kaybetmenizi sağlar.Vaaauvv! Aşırı heyecan durumunda derinin solgun bir renk alması da, bu yüzendir. Öte yandan, adrenalin kalbe gittiği zaman, kalp hücrelerinin kasılmalarını hızlandırır,kalp daha hızlı atar ve kaslara, ekstra güç için gerekli, ekstra kanı pompalar.Kaslara ulaştığı zaman, kasların ekstra güçle kasılmalarını sağlar. Adrenalin, karaciğere ulaştığında, buradaki hücrelere, kana daha çok şeker yollamalarını emreder. Çünkü artı güce kavuşmuş kasların, enerjiye ihtiyacı vardır. Bu emirle yeterli yakıt da sağlanmış olur. Off bakınız aniden nasıl güçleniyoruz...Adrenalin sayesinde gücümüz kat be kat artar. Hani sinirlendiğimiz, korktuğumuz anlarda yaptıklarımıza şaşarız, bizden çok güçlü konumda olana, karşı koyabilecek hale geliriz. İşte sebebi adrenalin......<br /><br />Bu küçük molekül, ne zaman ne yapması, hangi organa nasıl emir vermesi gerektiğini çok iyi biliyor..Tüm ayrıntıları biz farkında olmadan hesaplıyor...<br /><br />Bu hormonla ilgili bazı bilimadamlarının öne sürdüğü bir iddia var. Beni düşündürdü.<br />Bu bilimadamlarına göre, adrenalin salgılanmadan hemen önceki an, hiçbirşekilde unutulmuyor.Düşünüyorum da haklı olabilirler, öfkelendiğimiz, heyecanlandığımız, korktuğumuz anlar nedense hep aklımızda kalıyor.Yani adrenalin salınımından az önceki anlar!!<br />Yine bu bilimadamlarına göre, bu durumu lehimize çevirme yollarından biri:<br />Diyelim ki çok önemli bir sınavınız var, çok çalıştınız, hiç vakit kaybetmeden, hemmen soğuk bir duşa girip, vücudunuza adrenalin salgılatın ve bilgilerinizi unutmayın... Olabilir mi?....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-115706277877901927?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1156866250185495092006-08-29T18:14:00.000+03:002006-08-29T18:47:28.780+03:00<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/5426/1898/320/cocuk1596.jpg" border="0" /><br /><br />"Aşağı tükürsen sakal, yukarı tükürsen bıyık"<br /><br />Bu sözü sevmiyorum!<br /><br />"Ya bu deveyi güdersin, ya bu diyardan gidersin"<br /><br />Bu sözü de hiç sevmiyorum!!<br /><br />Yetkili kimse, sesimi duy, çıkar bu sözleri Türkçeden olmaz mı?<br /><br />Şu kalabilir mesela;<br /><br />Ya çaresizsiniz<br />Ya çare sizsiniz.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-115686625018549509?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-19222129.post-1156517898579002522006-08-25T17:44:00.000+03:002006-08-25T18:14:19.396+03:00Önce <a href="http://www.hurriyet.com.tr/gundem/4961797.asp?sd=2">bu</a> haberle dehşete düşmüştüm? Nasıl bir insan!! yapabilirdi bunları?<br /><br />Şimdi <a href="http://www.hurriyet.com.tr/gundem/4976374.asp?m=1&gid=69&amp;srid=3047&amp;oid=2">dahası </a>da varmış bunu öğrendim!<br /><br />Belli ki, işkenceyi yapan sadist, manyak biri.<br /><br />Anlayamadığım, tıp fakültesi öğrencisi, belki de geleceğin doktoru!!! olacak olan kardeş!! ve anneye!!! ne demeli? Aklım almıyor, nasıl insanlıktır, nedir bu?<br /><br />Bir insanı, bir anneyi, bir kardeşi, bunları yapmaya iten şey ne olabilir???Aklım almıyor....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/19222129-115651789857900252?l=zeynogun.blogspot.com' alt='' /></div>zeynohttp://www.blogger.com/profile/03990869226874566076noreply@blogger.com18